Anja Meulenbelt

Anja Meulenbelt
:: Weblog

zaterdag 24 september 2011

Niet slecht voor een ‘geplukte kip’

Categorie: Palestina/Israël om 11.03 uur

He did it. Ondanks enorme druk, ondanks dreigementen van Israël en ook van de VS dat de hulp zou worden ingetrokken, stond die grijze man voor de VN, en leverde bij Ban Ki-Moon de aanvraag in voor lidmaatschap – de erkenning van Palestina als een staat, dus.

Dat gaat getorpedeerd worden door de Amerikanen, dat staat al vast. Waarmee volstrekt duidelijk is, voorzover dat niet al duidelijk werd uit de speech van Obama, dat de VS zelfs niet meer proberen om te doen alsof ze een ‘onpartijdige bemiddelaar’ zijn. Een Palestijnse staat, ja daar zijn ze natuurlijk voor, maar die kan alleen ontstaan uit onderhandelingen en dus met toestemming van Israël. Waarmee duidelijk wordt wat een hypocriet stel jokkebrokken zowel de VS als de Europese regeringen zijn, want die deden niets elke keer wanneer Israël doorging met geheel eenzijdige maatregelen, die bepaald niet het resultaat waren van ‘onderhandelingen’ en die evident bedoeld waren om elke leefbare en onafhankelijke Palestijnse staat te torpederen. Nu zeggen dat een Palestijnse staat alleen het resultaat mag zijn van onderhandelingen met een al bestaande staat met een van de machtigste legers ter wereld en de machtigste bondgenoot, en negeren dat er nog zoiets is als internationaal recht, een staat bovendien die al heeft laten merken helemaal geen onafhankelijke Palestijnse staat naast zich te dulden, komt erop neer dat de machthebbers tegen de Palestijnen zeggen: jullie zoeken het maar uit, we stekken geen poot uit voor jullie rechten.

Ik ben geen grote voorstander van die zogenaamde twee-staats oplossing, nog afgezien van het feit dat het buitengewoon onwaarschijnlijk en met elke dag dat de nederzettingen worden uitgebreid nog onwaarschijnlijker is dat die er ooit gaat komen, en ik ben ook geen groot bewonderaar van Abbas, die veel te diep door de knieën is gegaan voor Israël, zich laat gebruiken als politieagent om de veiligheid van Israël te garanderen zonder dat er zelfs een dankjewel af kon. Maar die grijze, kleurloze man is de laatste dagen, ook in de ogen van Palestijnen die geen aanhanger zijn van Fatah, wel in statuur gegroeid door nu eens niet te doen wat Netanyahu en Obama van hem wilden, maar zijn kont tegen de krib te gooien. Misschien, ik kan niet in het hart van die man kijken – met het gevoel niet als een grijze muis die met zich liet sollen en zijn eigen volk uiteindelijk niets te bieden had zijn kist in te gaan.

Hoe het ook zij, met alle kritiek die ook ik heb voor het initiatief, (zie hier), ik ontkwam niet aan enige plaatsvervangende trots die ik ongetwijfeld deel met vele Palestijnen (volgens de laatste polls is 80% van de Palestijnen vóór) – Abbas heeft Palestina weer middenin de internationale belangstelling gezet, en heeft haarfijn ontmaskerd wie degenen zijn die elke mogelijke vorm van vrede tegenhouden. Obama is in de Arabische wereld, waarbinnen hij nog enigszins het voordeel van de twijfel had, volledig afgegaan, de voormalige koloniale Europese staten durven niks en houden zich niet aan mensenrechten, internationaal recht en VN-resoluties, dan is ook dat weer duidelijk. En de Palestijnen laten zich nog steeds niet kisten. En hebben, niet te vergeten, het overgrote deel van de wereld achter zich, inclusief een flink deel van de bevolkingen in landen met regeringen die weer eens laf geen poot uitsteken. Waaronder de onze.

Uri Avnery, met wie ik het lang niet altijd overal over eens ben, schreef vernietigend over Obama’s speech dat hij zich afvroeg waarom de man niet moest overgeven van zijn eigen woorden. Obama deed weer eens alsof het ging om twee even machtige partijen, schrijft hij (hier) maar ondertussen heeft hij het alleen over het lijden van de Israëli’s, de vervolging, de verdrijving, de holocaust. Over Israëlische kindjes die bedreigd worden door raketten, en omringd worden door vijandige Arabische kinderen – zo zielig. Geen woord over bezetting, over nederzettingen, niets over de grens van 1967, niets over de nakba, niets over bange of dode Palestijnse kinderen – gewoon het oude deuntje van de meest rechtse Israëlische propaganda.

Tuurlijk mogen de Palestijnen een eigen staat, maar ze moeten niet zo drammen. Ze moeten vooral de VS niet in verlegenheid brengen, ze moeten niet aan komen zetten bij de VN, ze moeten als brave schapen aan tafel blijven zitten met de wolven en dan samen overleggen wat er gegeten wordt. En vooral moeten ze niet de hulp inroepen van buitenlanders.

Obama deed erg zijn best om Israël te plezieren. En dame die zoiets doet laat zich van tevoren betalen, Obama kreeg zijn beloning na afloop, hij kreeg genoeg veren in zijn reet van Netanyahu om hem de verkiezingen door te helpen.

Maar dan Abbas, die door iedereen gezien werd als een sukkel, nummertje twee na Arafat, en door Sharon nog een ‘geplukte kip’ werd genoemd. Die kip blijkt nu te kunnen vliegen als een adelaar. Abbas heeft de Palestijnse queeste voor vrijheid weer midden op de internationale agenda gezet, schrijft Avnery. Al een week houdt de VN-aanvraag alle staatslieden ter wereld in beroering. Cynici zullen zeggen: en wat levert dat nou op? Nou, geen staat. Maar wat het oplevert is dat de wereld weer is wakker geschud, dat de media zich ermee moeten bemoeien, dat regeringen vergaderen (en dat het onderwerp Palestina ook in Nederland weer onderwerp was van de Algemene Beschouwingen) dat over de hele wereld mensen die nog een geweten hebben zich ermee bezig houden. Niet slecht voor een geplukte kip.

8 Comments

  1. Anja, je schrijft over een stel “jokkebrokken” Ik vind dit veel te eufemistisch. Ik vind het een stel hypocriete “leugenaars” Wat heb ik me enige jaren geleden vergist in Obama. Ik was blij, dat een zwarte president van Amerika werd, maar het bleek een glibber te zijn.
    Je gedachten over Abas deel ik ten volle. Ik vind het zeer waardevol wat je hierboven hebt opgeschreven.

    Jan.N

    Comment by Jan Noort — zaterdag 24 september 2011 @ 12.17

  2. Is absoluut een eufemisme, Jan. Ik word soms een beetje moe van mijn eigen enorme en haast niet te verdragen verontwaardiging. Dan probeer ik me een beetje in te houden. Zodoende.

    Comment by Anja — zaterdag 24 september 2011 @ 12.23

  3. Een minitijdlijntje:

    1948: Op 15 mei 1948 loopt het Britse mandaat voor Palestina af. In anticipatie hierop roept het Joods Agentschap een dag eerder de staat Israël uit.
    Hoezo eenzijdig???

    In 2009 krijg Obama de Nobelprijs voor de Vrede, vanwege zijn:
    “buitengewone inspanningen om de internationale diplomatie en samenwerking tussen volkeren te versterken”.

    Obama in 2010:
    “Those of us who are friends of Israel must understand that true security for the Jewish state requires an independent Palestine — one that allows the Palestinian people to live with dignity and opportunity.”

    Obama in 2011: “I am convinced that there is no shortcut to the end of a conflict that has endured for decades”

    http://www.thegatewaypundit.com/2011/09/last-year-obama-pushed-for-a-palestinian-state-at-the-un-this-year-not-so-much/

    Comment by Engelbert Luitsz — zaterdag 24 september 2011 @ 12.38

  4. Zoals ik eerder schreef: ik juich deze aanvraag van het lidmaatschap toe als tussenstap, maar niet als eindstation. Ook als dit vooralsnog resulteert in een soort tussen-status (zoals het Vaticaan), toegekend door de Algemene Vergadering van de VN, is er m.i. wel iets gewonnen, al was het maar dat Palestina dan internationale gerechten als het Internationaal Strafhof kunnen benaderen. (Hiervoor is VVD-Europarlementslid Hans van Baalen ook bang, bleek op radio 1 gistermiddag).
    Het verzet hiertegen van de zionisten en hun adepten komt m.i. voort uit angst dat zo’n tussenstap de deur openzet voor verdergaande ontwikkelingen.

    Comment by Olav Meijer — zaterdag 24 september 2011 @ 14.18

  5. Correctie
    Lees: “…al was het maar dat Palestina dan internationale gerechten als het Internationaal Strafhof ZAL kunnen benaderen.”

    Comment by Olav Meijer — zaterdag 24 september 2011 @ 14.21

  6. Ja Anja, dat dacht ik wel en ik begrijp dit ook. IK wilde met deze reactie ook mijn gevoelens ventileren.

    Dag, ondanks onze verontwaardiging en woede, toch maar proberen er een goed weekend van te maken.

    Jan.N

    Comment by Jan Noort — zaterdag 24 september 2011 @ 15.28

  7. Ook ik deel al je twijfels over deze aktie, 2 staten oplossing etc. Maar al luisterend naar de speech werd ik toch een beetje trots. Ik kom net terug uit jerusalem, waar het op zich rustig was, maar de Israelische oproerpolitie kwam toch weer de oude stad in, op zoek naar rellen denk ik. Maar mensen zijn tevreden, en weten ook wel in het algemeen dat deze aanvraag voor een palestijnse staat niet betekent dat de bezetting morgen over is, men heeft ook wel geleerd in de loop der jaren dat het allemaal niet zo makkelijk is.. Waar ik erg blij om was dat Abbas ook enkele woorden wijdde aand e Palestijnen in Israel, hij heeft het hele palestijnse volk genoemd, Gaza, palestijnen in de diaspora, palestijnen in israel. Het was voor het eerst dat ik respect voelde voor die man. Tot op het laatste moment ben ik bang geweest dat hij zou wijken voor de Amerikaanse druk en dat de speech niet door zou gaan. Ik heb echt met kippevel zitten kijken, voor wat het ook waard mag blijken te zijn.

    Comment by Trees Kosterman — zondag 25 september 2011 @ 16.06

  8. Leuk dat jij hetzelfde gevoel had als ik, Trees. Want ik ben helemaal geen fan van Abbas, hij heeft veel te veel verkeerd gedaan, zich laten gebruiken door Israel om te proberen Hamas af te zetten met een coup, bijvoorbeeld, maar nu was ik voor het eerst ook plaatsvervangend een beetje trots op die man, dat hij nu eens niet door de knieën is gegaan, terwijl de druk op hem gigantisch was.
    En ik denk dat veel Palestijnen ook de kritische wel trots zijn, het is alsof hij alle Palestijnen een beetje hun waardigheid terug geeft. Dus ongeacht wat er verder van gaat komen: mooi moment, toch.

    Comment by Anja — maandag 26 september 2011 @ 10.10

RSS feed for comments on this post.

Sorry, the comment form is closed at this time.

65 queries. 0,414 seconds. Powered by WordPress

Creative Commons Licentie