Reacties voor Weblog Anja Meulenbelt

Reactie op In memoriam: Jaap Jansen door Anja

Anja — Tue, 30 Apr 2013 19:43:26 +0000

Ik herinner me jullie nog heel goed, Alexander en Hans. We hoeven de uitgeverij Van Gennep niet te idealiseren maar dit is voor mij echt waar: ik was er thuis, en dat is me met de opvolgers niet meer gebeurd en ook niet bij de uitgeverijen waar ik daarna mee werkte. Toen Jaap weg ging was het afgelopen. Precies zo voelt het: bijna iedereen uit die Gouden Tijd is nu weg.

Reactie op In memoriam: Jaap Jansen door Alexander Flemming

Alexander Flemming — Tue, 30 Apr 2013 15:23:53 +0000

Jaap was niet uitsluitend een uitgever van formaat, maar ook een rots in de branding van die kleine uitgeverij, die soms als een notendopje in orkaanstorm op zee moest overleven. Protestacties, ziekten en dood, roddel en achterklap en jaloesie troffen de uitgeverij. Maar er werd doorlopend keihard gewerkt aan een schitterend fonds. Als Rob uit zijn slof schoot dan was Jaap de enige die hem tot bedaren wist te brengen. Ik kende Jaap sedert 1970, het jaar waarin ik mijn man ontmoette en met open armen werd ontvangen op de uitgeverij en ooit toestemming verkreeg van Jaap om mee te komen redigeren, hetwelk er nooit is gekomen. Onze Van Gennepfeesten waren geweldig! Jaap kon meedoen en we lagen in een deuk van het lachen. Ik herinner mij een voorval uit zeer vele, dat ik wil memoreren. Jaap kon Wilhelmina prachtig imiteren en deed dat op de gekste momenten. Goede timing van Jaap, die een one-man show aangekund had. Hedda vierde eind jaren ’70 iets in Artis en het was spekglad op de straat, Ed van Tijn en Hedy brachten ons thuis en we stonden doodsangsten uit. Maar Jaap had tevoren een rede uitgesproken ten faveure van Hedda en sprak ABN. Gaandeweg zijn rede ging geleidelijk zijn stem omhoog en wijzigde zijn woordkeuze in die van de Wilhelmina act, die niet iedereen begreep, maar ik kreeg de slappe lach. En verteller, dat was hij ook! Prachtige alledaagse verhalen, waarop hij ons onverwachts kon tracteren, maar niet om vragen, neen, hij moest er klaar voor zijn en het willen. Rob, Jaap en Hans waren de spil van de uitgeverij, op de uitvaart van Rob sprak Jaap uit het blote hoofd zijn grafrede uit en zei dat Rob hem al die jaren intens gelukkig had gemaakt. Nu is onze Jaap er ook niet meer en met hem is bijna iedereen uit die Gouden Tijd al overleden. Al die mooie mensen en momenten lossen op in de mist van de tijd en het groot vergeten, maar wat overblijft is die herinnering aan deze markante krachtige man, die nooit het achterste van zijn tong liet zien, maar zeer velen gelukkiger maakte, meer dan hij zelf ooit zal hebben beseft! Jaap, rust zacht, geen lijden meer, misschien ben je bij Joop, die je aanbad. Als dat zou kunnen voor jou, die dit zo verdient. Lieve, betrokken Jaap, je blijft voor altijd in onze harten!

Alexander Flemming van Doormaal

Reactie op In memoriam: Jaap Jansen door Hans Flemming

Hans Flemming — Tue, 30 Apr 2013 14:46:14 +0000

Jaap heeft mij het uitgeversvak geleerd en ik heb sinds Polak & Van Gennep tot en met Uitgeverij Van Gennep ruim dertig jaar intensief en met erg veel plezier met Jaap samengewerkt. Er waren ook moeilijke jaren bij, maar desondanks heeft Jaap mij altijd weer, met zijn nimmer aflatende gevoel voor humor, voortdurend gestimuleerd. Hiervoor ben ik hem veel dank verschuldgd. Ik mag terugzien op een boeiende periode uit m’n leven, waarin prachtige boeken zijn geproduceerd en uitgegeven. Lieve Jaap, je bent nu uit je lijden verlost en hoop dat je nu de rust hebt gevonden. Ik zal je missen!
Je oud-collega Hans

Reactie op In memoriam: Jaap Jansen door Maartje Melchior

Maartje Melchior — Mon, 29 Apr 2013 08:07:11 +0000

Ik kende Jaap van het Coornhertlyceum in Haarlem. We organiseerden samen een protestactie tegen een weg door de duinen onder het motto “ze willen weer wat mollen”. Jaap heeft geduldig op de hele wereld rondgekeken. Hij verraste steeds weer door zijn diepe kijk op het menszijn. Hij begreep wat de fundamentele waarden van schrijven en schilderen moeten zijn. Jaap was mijn nabij ankerpunt: vertrouwd, warm, o zo Jaap.

Reactie op In memoriam: Jaap Jansen door Usha Marhe

Usha Marhe — Sun, 28 Apr 2013 22:53:14 +0000

RIP Jaap. Jij was mijn eerste uitgever bij Uitgeverij Van Gennep, waar mijn eerste boek onder jouw leiding is gepubliceerd. Ik voelde me als mens echt thuis bij VG, ik was daar geen kleur, geen allochtoon, maar een mens met een verhaal dat opgeschreven en verteld moest worden en een schrijver in de dop. Ik woonde toen nog niet zo lang in Nederland. Het was een heel ander land dan ik me had voorgesteld terwijl ik in Suriname opgroeide: veel minder leuk. In Suriname leerde je alles over Nederland, want Suriname was/is als wingewest een uitvinding van Nederland. Het was een schok om hier te zijn en er achter te komen dat in 1990 vrijwel niemand hier wist dat de Nederlandse taal de offici�le taal van Suriname is. De domme vragen die je daardoor kreeg… En dat ook vrijwel niemand wist dat de Nederlandse en Surinaamse geschiedenis onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Grote schok. Daar had ik geen last van bij Van Gennep. Daar waren integere mensen. Door hen voelde ik mij minder ontheemd, kon ik een ‘verleden’ in Nederland beginnen te cre�ren. Elf weken geleden overleed Christiane Hardy, de redactrice die mij uitstekend heeft begeleid bij het redigeren van mijn eerste boek. En nu is Jaap er ook niet meer. Van Gennep is helaas allang niet meer wat het is geweest. Het ‘Van Gennep van weleer’ is verdwenen, nu Jaap er ook niet meer is. Het ga je goed Jaap. Dank voor alles, dank voor het vertrouwen in mijn prille schrijverschap destijds, voor het vertrouwen in mij als mens. Waka bun, tan bun, w’o miti wan dey na yandasey. (Het ga je goed, we zien elkaar ooit weer aan de overkant.) Aum shanti… Usha Marh�