Midden-Oosten correspondent Ferry Biederman gaf in de Volkskrant van 14 februari zijn analyse van het Palestijns\/Isra\u00eblisch conflict. Hij heeft kritiek op de beide leiders, Sharon en Arafat, maar zegt hij, Arafat draagt mogelijk nog meer schuld aan de situatie dan Sharon.
\nHoe komt hij daarbij.
\nDit zijn de verwijten aan Arafat:
\nHij staat aan het hoofd van een corrupt systeem
\nHij deed niet genoeg om tot een overeenkomst te komen met de gematigde leiders van Isra\u00ebl
\nHij moedigde de geweldsuitbarsting van de intifada aan en weigerde daarna om zijn positie te gebruiken om het geweld te doen stoppen.
\nWaar of onwaar?<\/p>\n
<\/p>\n
Arafat heeft bankrekeningen waar alleen hij de toegang tot heeft, en dat deugt niet. Overigens maakte Isra\u00ebl zelf daar geld naar over in de tijd dat ze nog hoopten hem in te kunnen huren als hun politieagent. Maar ook dan deugt het niet. Arafat gebruikt dat geld niet voor zichzelf, ik heb hem vier keer ontmoet, hij leeft uitermate sober en misschien is dat ook wel de reden dat zijn vrouw Suha die niet vies is van een Chanelpakje en een duur hotel bij hem weg is. Maar nog steeds deugt het niet, al was het alleen maar dat je niet kunt verantwoorden dat er ergens miljoenen op een rekening staan terwijl zestig procent van de Palestijnse bevolking moet leven onder de armoedegrens van twee euro per dag. Er is onder de Palestijnen heel veel kritiek op Arafat, ook om zijn ondemocratische leiderschap. In een normaal functionerende democratie zou hij dus of worden gedwongen om te luisteren naar de Wetgevende Raad (de voorloper van een Palestijns parlement) of bij de volgende verkiezingen worden weggestuurd. Maar Palestina is geen functionerende democratie al kan het dat nog heel goed worden, al om de eenvoudige reden dat het geen staat is maar een land dat onder bezetting leeft. Zelfs ministers krijgen vaak geen toestemming om van Gaza naar de Westoever te reizen, en Arafat zit in Ramallah opgesloten in de tot op en paar kamers na verwoeste Muqata. En zolang hij de gevangene is van Isra\u00ebl zal de kritiek niet erg luid klinken: niemand heeft zin om te collaboreren met de bezetter. <\/p>\n
Verder: corruptie is een ernstige beschuldiging, maar toch vooral een binnenlandse zaak. Sharon is nu ook verwikkeld in een corruptieschandaal. Ook een binnenlandse zaak waar vooral de Isra\u00ebli’s zelf een uitspraak over zullen moeten doen. En natuurlijk, in het geval van Arafat zal ook de Nederlandse regering extra moeten controleren of geld dat wordt bijgedragen, onder andere aan het onderwijs, wel gebruikt wordt waar het voor was bestemd. Maar heeft de verkeerde omgang met geld van Arafat enige betekenis voor het conflict? Met andere woorden, zou de situatie er anders voorstaan wanneer Arafat een keurige man was, reuze democratisch en met een schone boekhouding? Daar ziet het nu in het geheel niet naar uit. Het is alleen jammer dat Arafat zelf een stok aanreikt om de hond mee te slaan.<\/p>\n
Tweede verwijt. Arafat deed niet genoeg om met de gematigde leiders van tot een overeenkomst te komen. Wie zijn die ‘gematigde leiders’ van Isra\u00ebl precies, meneer Biedermann? Barak misschien? Dat Barak zo’n genereus aanbod deed is allang als leugen ontmaskerd. Als ‘gematigd’ betekent dat de Palestijnen geacht worden bovenop het historische compromis waar ze al mee ingestemd hebben, 78% van het oorspronkelijke land voor de staat Isra\u00ebl, 22% voor een Palestijnse staat nog meer af te staan dan zal er geen enkele Palestijnse leider te vinden zijn, ongeacht of die Qurei of Abu Mazen heet, die met de instemming van het Palestijnse volk een verdrag zal ondertekenen. Arafat stond in de Oslo periode te trappelen om een verdrag te sluiten en staatshoofd van een nieuw Palestina te worden, ook al was dat maar op een kwart van het oorspronkelijke land. Maar voor minder deed hij het niet en mag hij het ook niet doen. Uiteindelijk luisterde hij, zo ondemocratisch als hij is, beter naar zijn eigen volk dan Isra\u00ebl wilde. Minister Sharanski zei het nog openhartig: we rekenden op Arafat de dictator. Dat is dus tegen gevallen. Met ‘gematigdheid’ heeft dat dus allemaal niks te maken.<\/p>\n
Derde verwijt: Arafat houdt het geweld niet tegen. Laat ik dit eerst zeggen: ik ben tegen aanslagen op burgers, en ik vind dat ook de Palestijnen zich aan de Conventies van Geneve moeten houden. De discussie daarover vindt overigens ook heftig onder de Palestijnen zelf plaats. Maar tot drie keer toe heeft Arafat zijn gewicht in de schaal gegooid om Hamas en de Jihad te bewegen tot een wapenstilstand. Dat lukte – tot Sharon weer een paar leiders van Hamas en de Jihad liet vermoorden (plus burger omstanders) en daarmee was er weer een einde gekomen aan de wapenstilstand, want het gewapende verzet binnen de Palestijnse gebieden voelt er weinig voor om zich af te laten slachten door Isra\u00ebl terwijl ze hun wapens mogen inleveren bij de PA. Behalve dat heeft het afzien van gewapend verzet, illegitieme aanslagen in Isra\u00ebl en legitieme aanslagen op leger en kolonisten binnen de bezette gebieden nooit enige winst opgeleverd voor de Palestijnen. Ook tijdens de Oslo periode, toen we ons in het Westen erg verkeken op het ‘vredesproces’ ging de bouw van de nederzettingen, de wegen, de landonteigeningen en verwoestingen van Palestijns bezit gewoon door. En ook nu, tijdens de ‘road map’. Of de Palestijnen nu wel of geen geweld gebruikten, het heeft voor de voortgang van de bezetting nooit enige effect opgeleverd. Bush deed niets anders dan af en toe een standje uitdelen en een kleine strafkorting uitdelen, maar feitelijk wist Sharon dat hij zijn gang kon gaan. Ook Arafat is niet in staat, en misschien ook helemaal niet van plan, om het verzet tegen te houden zolang daar geen verbetering van het leven van de Palestijnen tegenover staan. Zo ondemocratisch als hij ook is, hij kan niet anders dan rekening houden met de volstrekt gerechtvaardigde woede en frustraties van zijn eigen bevolking.
\nEn daar gaat het om, meneer Biedermann. Er valt veel op Arafat aan te merken. Maar uiteindelijk gaat het om de volstrekt ongelijke machtsverhoudingen. Om het nog maar eens te zeggen: “It’s the occupation, stupid”. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Midden-Oosten correspondent Ferry Biederman gaf in de Volkskrant van 14 februari zijn analyse van het Palestijns\/Isra\u00eblisch conflict. Hij heeft kritiek op de beide leiders, Sharon en Arafat, maar zegt hij, Arafat draagt mogelijk nog meer schuld aan de situatie dan … Lees verder