{"id":10135,"date":"2008-07-24T09:09:11","date_gmt":"2008-07-24T07:09:11","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/07\/24\/israel-oogst-wat-het-zelf-heeft-gezaaid\/"},"modified":"2011-07-27T23:27:43","modified_gmt":"2011-07-27T21:27:43","slug":"israel-oogst-wat-het-zelf-heeft-gezaaid","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/07\/24\/israel-oogst-wat-het-zelf-heeft-gezaaid\/","title":{"rendered":"Israel oogst wat het zelf heeft gezaaid"},"content":{"rendered":"<p>&#8216;Bij de gevangenenruil met Hezbollah heerste in Isra\u00ebl verdriet en woede. Niemand had belangstelling voor de gevoelens in Libanon. Ten onrechte&#8217;. Aan het woord: Uri Avnery.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nIn de media is de uitruil van de gevangenen, tussen Libanon en Israel alweer ingehaald door het schandaaltje van de soldaat die een Palestijn in de voet schoot, en door het bliksembezoek van Obama. Dit herinneren we ons nog: twee foto&#8217;s naast elkaar, die van de treurende Israeli&#8217;s die huilden om hun dode zoons, en die van juichende Libanezen die kindermoordenaar Kuntar binnenhaalden. Het was gevonden vreten voor de mensen die er graag in willen blijven geloven dat Israel een beschaafd land is dat nooit kinderen zal doden, terwijl die bloeddorstige terroristen aan de andere kant niets lievers doen. Wat we dus niet te zien kregen waren de tranen in Libanon toen er 190 lijkkisten met hun dode zonen er in arriveerden, en uiteraard las je in geen enkele krant het eenvoudige en onomstotelijke feit dat Israel erg veel meer Libaneze en Palestijnse kinderen heeft vermoord dan er Israelische kinderen zijn omgekomen.<\/p>\n<p>Uri Avnery doet wat de Nederlandse kranten hebben nagelaten: hij zet de gebeurtenis in een context, hij gaat na hoe de actuele geschiedenis er uit ziet vanaf de Libanese kant. En het siert Trouw dat dit artikel als opiniestuk is opgenomen, vanochtend. <\/p>\n<p>Citaat:<\/p>\n<blockquote><p>Heel Isra\u00ebl was ondergedompeld in een zee van verdriet en rouw toen vorige week de twee omgekomen Isra\u00eblische soldaten werden overgedragen, onderdeel van de gevangenenruil met Hezbollah. De Isra\u00eblische zenders wijdden urenlange uitzendingen aan de gevoelens bij de twee getroffen families, die de afgelopen twee jaar door de media zijn getransformeerd tot nationale symbolen (en kijkcijfermagneten).<\/p>\n<p>Overbodig te zeggen dat met geen woord werd gesproken over de 190 families die hun dode zonen terugkregen in Libanon. Niemand was in de stemming om te willen begrijpen wat er aan de andere kant gebeurde. In tegendeel: de ontvangst die \u2019moordenaar Koentar\u2019 daar kreeg en de overwinningsspeech van Hezbollahleider Hassan Nasrallah waren olie op het vuur van woede, haat en vernedering.<\/p>\n<p>Toch was het de moeite waard voor Isra\u00ebli\u00ebrs om te volgen wat daar gebeurde, in Libanon, omdat dit veel invloed zal hebben op onze situatie.\n<\/p><\/blockquote>\n<p>En nog een citaat:<\/p>\n<blockquote><p>De dodelijke mix van arrogantie en onnozelheid die de Isra\u00eblische omgang met de Arabische wereld kenmerkt, heeft bijgedragen aan wat er vorige week woensdag gebeurde in Beiroet. Het zou mooi zijn als dit onze leiders wat werkelijkheidszin en bescheidenheid zou leren. Maar ik ben bang dat het tegenovergestelde zal gebeuren: versterking van de gevoelens van woede en haat.<\/p><\/blockquote>\n<p>Lees het hele stuk: <a href=\"http:\/\/www.trouw.nl\/deverdieping\/podium\/article1044077.ece\/Israel_oogst_wat_het_zelf_heeft_gezaaid_opinie#readmore\">Hier<\/a><\/p>\n<p>En zie Clara Legene, die de weergave van de ruil in de Nederlandse kranten heeft geanalyseerd, <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/07\/20\/clara-doet-aan-close-reading\/\">hier.<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>&#8216;Bij de gevangenenruil met Hezbollah heerste in Isra\u00ebl verdriet en woede. Niemand had belangstelling voor de gevoelens in Libanon. Ten onrechte&#8217;. Aan het woord: Uri Avnery.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[2],"tags":[109],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10135"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10135"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10135\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":54658,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10135\/revisions\/54658"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10135"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10135"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10135"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}