{"id":10137,"date":"2008-07-24T08:40:27","date_gmt":"2008-07-24T06:40:27","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/07\/24\/een-jood-in-sakhnin\/"},"modified":"2008-07-24T08:51:41","modified_gmt":"2008-07-24T06:51:41","slug":"een-jood-in-sakhnin","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/07\/24\/een-jood-in-sakhnin\/","title":{"rendered":"Een jood in Sakhnin"},"content":{"rendered":"

Terwijl Ratna Pelle in de Volkskrant (dinsdag) mag uitleggen dat Israel g\u00e9\u00e9n apartheidsstaat is, staat er in Haaretz een leuk stuk. Over de enige (Israelische) jood die in Sakhnin woont. Sakhnin is een stadje bewoond door Palestijnen met Israelisch staatsburgerschap, midden in Galilea, en nog even voor de duidelijkheid: in<\/em> Israel dus. Trees Zbidat, onze weblogbezoekers welbekend, woont er met haar man Ali.
\n
\nNu dacht ik dat er nog twee joden bewust in Sakhnin zijn gaan wonen, namelijk Uri Davis, schrijver van het boek Apartheid Israel<\/em>, en Susan Nathan die ook weet wat apartheid is, nee, ik zie het om het omslag van haar boek De andere kant van Israel<\/em>, die woont in Tamra, een eindje verderop. Nathan beschrijft wat er gebeurt als je als jood in een van de Arabische enclaves gaat wonen. Dat ze joods is is voor de Palestijnen geen probleem, het is vooral een probleem voor andere joden. En voor de Israelische organisaties. Als je probeert om een ticket te bestellen voor een vlieguig en je je adres op moet geven bijvoorbeeld: Tamra zit niet in de computer, Tamra bestaat niet, al wonen daar 25.000 Israelische staatsburgers. Probeer eens een taxi te bestellen van buiten Sakhnin, probeer als je verhuist je spullen naar Tamra te laten brengen, probeer van buiten Tamra iemand te laten komen om iets in je huis te repareren – Israelische joden mijden de Palestijnse gebieden binnen Israel alsof het vijandelijk gebied is, en zo worden de inwoners ook behandeld. Lees Nathans boek, het is een uitvoerig verslag van apartheid in uitvoering, van iemand die het lijfelijk meemaakt. En dat is dan nog de kwestie binnen ‘democratie’ Israel zelf. (Zie hier<\/a> en Brief van Trees, hier<\/a>) En het gaat nog niet eens over de bezette gebieden waar Palestijnen steeds verder door muren en checkpoints worden ingesloten, en joodse Israeli’s in toenemende mate worden buitengesloten – Gaza mogen ze al niet meer in. En waar een totaal gescheiden systeem bestaat: aparte wegen voor Israeli’s en Palestijnen, aparte en ondoordringbare woonkernen, en twee verschillende rechtsystemen. Kolonisten gaan naar de Israelische rechtbank, Palestijnen vallen onder de militaire rechtbank. Verschillende wetten, verschillende vonnissen. En drie keer raden wie er voor hetzelfde vergrijp zwaarder worden bestraft.<\/p>\n

Dit is de grap van het artikel in Haaretz vandaag, over een joodse Israeli die besloten heeft om eens een tijdje in Sakhnin te gaan wonen. Niet dat zijn verhaal sensationeel is. Integendeel. Wordt het hem lastig gemaakt omdat hij een jood is? Nee. Hij heeft vooral problemen met zijn bakker die niet wil dat hij in een andere winkel koopt. Het interessante van het artikel is niet dat er iets interessants gebeurt als er een jood in een Arabisch stadje gaat wonen, het interessante is dat het een artikel waard in een Israelische krant is omdat het zo uitzonderlijk is.
\nStel je voor, de Volkskrant schrijft een artikel: een neger in Haarlem! Een moslim in Tilburg! Een blanke christen in Slotervaart!<\/p>\n

En dan beweren dat er in Israel geen sprake is van apartheid. <\/p>\n

Het artikel: hier<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Terwijl Ratna Pelle in de Volkskrant (dinsdag) mag uitleggen dat Israel g\u00e9\u00e9n apartheidsstaat is, staat er in Haaretz een leuk stuk. Over de enige (Israelische) jood die in Sakhnin woont. Sakhnin is een stadje bewoond door Palestijnen met Israelisch staatsburgerschap, … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,2],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10137"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10137"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10137\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10137"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10137"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10137"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}