{"id":10458,"date":"2008-08-23T09:34:21","date_gmt":"2008-08-23T07:34:21","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/08\/23\/huis-vol-palestijnen\/"},"modified":"2008-08-23T10:22:47","modified_gmt":"2008-08-23T08:22:47","slug":"huis-vol-palestijnen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/08\/23\/huis-vol-palestijnen\/","title":{"rendered":"Huis vol Palestijnen"},"content":{"rendered":"

khaled-thuis-6.jpg<\/a><\/p>\n

Vanochtend was mijn huis in diepe rust, de diepe rust van innig slapende mensen. Doodop. Ondanks alle vreemde geluiden van trams slapen ze hier beter: helicopters in de lucht betekenen hier geen onheil. De poezen kwamen vaak bij mijn langs met vraagtekens boven hun kopjes, die ik moeiteloos kon lezen: het hele huis ligt vol met Palestijnen, is dat de bedoeling? Blijven die hier? <\/em> Ik zei ze dat ze maar een baan moesten zoeken bij het IND. Stelletje xenofoben.
\n
\nkhaled-thuis-7.jpg<\/a><\/p>\n

Gisteren bij de maaltijd die we hadden gehaald bij de snackbar om de hoek, waarvan ik altijd dacht dat het Turken waren, maar waarvan Walid meteen ontdekte dat het Egyptenaren zijn: bijna hetzelfde Arabisch, met ze gepraat over hoe dat was, de reis met zoveel hindernissen. Want bij elke grens was het mis. Erez, waar ze eerst niet door mochten, zeven uur bij de Allenby Bridge, tot vijf minuten voor de vlucht vastgehouden en ondervraagd bij het vliegveld van Amman – ze dachten al dat ze het vliegtuig zouden missen – en toen godbetert ook nog eens op Schiphol. Ik stond te wachten en ze kwamen niet tevoorschijn. Mobieltje ging: Khaled. Weer problemen. Ze waren apart genomen door de immigratiedienst (of wat zijn het) en mochten er niet door. En waarom niet? Omdat ze een retourticket hebben voor 11 september, terwijl hun visum afloopt op 31 augustus. Niemand anders werd uit de rij gehaald behalve wij, zei Khaled. Ik weer uitleggen aan de juffrouw: dat ze een visum hadden voor anderhalve maand, dat zij het niet kunnen helpen dat ze er niet eerder uit konden, en dat wij ons braaf voor de 31ste gaan melden om verlening aan te vragen voor anderhalve week, en dat we dat al eens eerder hebben gedaan. En dat als we die verlenging niet krijgen de familie over een week weer op Schiphol staat. Want dat wij niet van plan zijn om maar iets illegaals te doen, want zoals de juffrouw dreigde: dan komen ze er vier jaar lang niet meer in. Even probeerde ze het nog met een ultimatum: of nu terug, of de ticket cancelen en boeken op 31 augustus. Khaled weigerde. Dat is een heleboel geld weggooien om niks en het was al ontzettend duur, alles bij elkaar. En, wees hij er op: tot de 31 was zijn aanwezigheid niet illegaal, dus ze mocht hem helemaal niet terugsturen. Ik maakte me breed, een superieur kwam erbij: ze mochten er uit na een bestraffende speech. <\/p>\n

Gesprek aan tafel. Hoe graag de jongens ook eindelijk eens uit Gaza wegwilden, onderweg zeiden ze waren we maar thuis gebleven. Het gaat niet in je kouwe kleren zitten overal als potentiele criminelen behandeld te worden ook al doe je alles geheel legaal en heb je niets op je geweten anders dan dat je toevallig als Palestijn bent geboren. Khaled vindt het vreselijk dat hij zijn jongens hier niet tegen kan beschermen, als vader. Walid, de oudste, is flink. ‘Ik ben er trots op dat ik Palestijn ben, en ik hou van mezelf, zij zijn stupid<\/em> en mij doet het niks’. Maar toen ik het Wassim vroeg of hij het erg vond zei hij zachtjes yes<\/em> en bleef toen heel erg stil.<\/p>\n

Ik heb hem vannacht horen praten in zijn slaap en het leek me geen leuke droom.<\/p>\n

De jongens gaan vandaag met Helma naar het circus, en Khaled en ik gaan naar de begrafenis van de vader van Jan, in Friesland. En er moeten nog vele gezinszakken chips in huis worden gehaald, want ze waren binnen tien minuten door twee grote zakken heen: sinds de blokkade zijn er in Gaza geen chips meer te krijgen en je zal maar een tiener zijn. De pakken fris en sap zijn ook niet aan te slepen. Vandaag flink boodschappen doen. <\/p>\n

khaled-thuis-2.jpg<\/a><\/p>\n

khaled-thuis-1.jpg<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Vanochtend was mijn huis in diepe rust, de diepe rust van innig slapende mensen. Doodop. Ondanks alle vreemde geluiden van trams slapen ze hier beter: helicopters in de lucht betekenen hier geen onheil. De poezen kwamen vaak bij mijn langs … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[2],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10458"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10458"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10458\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10458"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10458"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10458"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}