Paul Cliteur gaat zich erg inhouden, heeft hij gezegd, want hij is geschrokken van de nare dingen die er over hem worden gezegd. Nu is hij zelf een meester in het nare dingen zeggen over anderen, dus een beetje raar is het wel dat hij schrikt. Ik citeer er maar \u00e9\u00e9n, over Jacques Wallage: ‘Waarom nemen we iemand als Wallage \u00fcberhaupt serieus? Die man had natuurlijk allang afgevoerd moeten worden.’
\nAfgevoerd. Hij zei het echt. <\/p>\n
<\/p>\n
De discussie tussen de ‘liberale jihad’ aan de ene kant, en de ‘linkse kerk’ en de ‘multiculturalisten’ aan de andere kant krijgt steeds meer trekjes van een moddergevecht, van een wedstrijdje verpissen. Een discussie is het nauwelijks meer. Met scherp schieten, over de hoofden heen van de mensen waarover het heet te gaan. De migranten, moslims, vluchtelingen, allochtonen. Die zich liever stil terugtrekken en hopen dat de bui nog eens overwaait. Om er dan vervolgens van beschuldigd te worden dat ze nooit hun mond open doen. <\/p>\n
Jacques Wallage in VN:
\n‘Als (het geloof) leidt tot uitwassen moet je optreden. Maar ik ben een man van emancipatie. Emancipatie is voor mij de belangrijkste reden geweest om de politiek in te gaan: voor arbeiders, vrouwen en dus ook migranten. De vraag is of je emancipatie bevordert door mensen in de fundamentalistische hoek te duwen. Wat de VVD doet- net als Fortuyn dat deed – is van dat emancipatievraagstuk om politieke redenen een cultuurclash te maken. Men organiseert angst. Daardoor wordt het probleem alleen maar groter’.<\/p>\n
en:<\/p>\n
‘Dat is het afschuwelijke: de bonafide migrant krijgt de schuld van het gedrag van geteisem in de schoenen geschoven. Dat druist tegen elk gevoel voor rechtvaardigheid in. In dit land moet je islamiet kunnen zijn zonder dat je door een kamerlid van de VVD wordt belasterd’. <\/p>\n
In hetzelfde nummer van VN Thomas von der Dunk, over de angst voor de vreemdeling:<\/p>\n
‘Iedere politicus die vanuit zijn Haagse studeerkamer voor strengheid pleit, zou zich de vraag moeten stellen of hij de behandeling die hij voor vreemdelingen voorstaat, fatsoenlijk zou achten wanneer hij er zelf elders als vreemdeling aan zou worden onderworpen. En of hij, nog veel belangrijker, werkelijk meent dat hij, wanneer hij Dakar of Jakarta als domicilie kiest, een poging om hem met dwang tot Afrikaan of Aziaat om te smeden lijdzaam zou ondergaan. Als hij zich dan realiseert dat dat bij hem fel verzet zou oproepen, zal hij niet aan de conclusie ontkomen dat een soortgelijke poging tot hardhandige hersenspoeling zijnerzijds in het geval van in Nederland belande vreemdelingen, ook slechts de omgekeerde uitkomst sorteert.’ <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Paul Cliteur gaat zich erg inhouden, heeft hij gezegd, want hij is geschrokken van de nare dingen die er over hem worden gezegd. Nu is hij zelf een meester in het nare dingen zeggen over anderen, dus een beetje raar … Lees verder