<\/p>\n <\/p>\n
Toen ik een paar jaar geleden lid werd van de SP was dat in de eerste plaats om het partijprogramma, in de tweede plaats om het feit dat de SP als geen andere een partij is van de mensen zelf en niet van regenten en beroepsbestuurders, maar de doorslag was een fractieweekeinde waarop ik was uitgenodigd om wat te vertellen over Palestina\/Isra\u00ebl. De eerste keer dat ik gewoon tussen de SPers zat. Ik voelde me er heel erg thuis. Gewone lekkere hard werkende mensen voor wie het vanzelfsprekend is dat je niet blijft toekijken als je ergens verontwaardigd over bent maar wat gaat doen<\/em>. Mensen met wie je altijd wat te bespreken hebt dat uitstijgt boven de koetjes en kalfjes. Heftige meningen, niet altijd dezelfde, eigenwijze lui, toch bereid om er samen de schouders onder te zetten omdat je nu eenmaal niet aan de zijlijn kunt blijven kankeren als je wat voor elkaar wilt brengen. Dus werd ik de maandag na dat weekeinde lid, zat een dik jaar later in de Eerste Kamer, en hoewel er echt wel momenten zijn geweest waarop ik dacht waar ben ik aan begonnen, en ik ook wel eens een SPer achter het behang heb willen plakken (ik noem geen namen) heb ik er helemaal geen spijt van. Onenigheid heb ik ook heus wel meegemaakt, er is nog voldoende in de partij dat beter kan om me het gevoel te geven dat er nog werk aan de winkel is, maar ik heb binnen heel korte tijd ook banden aangeknoopt met mensen waarvan ik denk: dat zijn echt vrienden geworden. En in deze moeilijke tijden is dat waardevol.<\/p>\n Dat ik me thuis voel in die club is te merken aan de foto’s die ik maak, denk ik. Op zo’n partijraad als van zaterdag, waar je toch maar de hele zaterdag zit opgesloten om het over de afdrachtsregeling te hebben, heb ik stiekum veel plezier met naar mensen kijken. Zo’n diversiteit, jong en oud, zulke verschillende achtergronden, een beetje te weinig kleur nog maar daar gaan we wat aan doen, goed volk. <\/p>\n Dus dat kun je volgens mij wel zien aan de koppen die ik er uit pik met mijn camera. Het gezicht van de SP is niet \u00e9\u00e9n gezicht maar zijn er een heleboel. <\/p>\n En sorry voor degenen die er niet op staan. Die zijn niet mislukt qua mens maar qua foto. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Toen ik een paar jaar geleden lid werd van de SP was dat in de eerste plaats om het partijprogramma, in de tweede plaats om het feit dat de SP als geen andere een partij is van de mensen zelf … Lees verder 
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n