Gisteren Ayaan Hirsi Ali ge\u00efnterviewd in Netwerk. Vanochtend de reactie van Ceylan Pektas-Weber, voorzitter van Al Nisa, de vereniging van moslim vrouwen in Nederland.<\/p>\n
Met de beste wil van de wereld!<\/strong> Het ging door over het negatieve effect van haar binnenlandse en buitenlandse nevenactiviteiten op haar werk als kamerlid. Het ging vooral over het aantal mondelinge (0) of schriftelijk kamervragen (2) dat zij dit jaar gesteld zou hebben, nieuwe wetten die zij ingediend zou hebben (0) en het aantal ingediende moties (zij noemde zelf het getal 22, maar volgens mij was dat over haar hele periode als kamerlid genomen met een behoorlijke piek in de eerste fase). Op zichzelf vind ik dit helemaal niet zo erg interessante gegevens. Wat ik belangrijker vind, is dat zij met name dit jaar een aantal voorstellen van collega-kamerleden die rechtstreeks te maken hebben met het verbeteren van de positie van kwetsbare allochtone vrouwen systematisch niet gesteund heeft. Ik ben daar zelf af en toe getuige van geweest, ook in het algemeen overleg rondom de aanpak van eergerelateerd geweld. Volgens mij gaat het uiteindelijk om inhoud en kwaliteit, niet pers\u00e9 om kwantiteit. In dit lopende jaar hebben allochtone vrouwen, of om de term te gebruiken die zij zelf het liefst blijft gebruiken ‘moslimvrouwen’ nog geen enkele keer mogen meemaken dat Hirsi Ali een motie of voorgestelde maatregel in hun belang ondersteunde, d\u00e0t vind ik ernstig! Zeker als het om een kamerlid gaat dat haar kamerlidmaatschap legitimeert met haar strijd voor de onderdrukte moslimvrouw.<\/p>\n Vervolgens ging het gesprek over haar draagvlak binnen de moslimgemeenschap. De journalist legde de nadruk op protesten over haar toonzetting. Dat was zeker niet de kern of zelfs maar een onderdeel van wat ik gezegd had, maar er zijn meer moslimorganisaties gebeld dus het zou kunnen dat sommigen dat gezegd hebben. Maar wat mij het laatste jaar juist opvalt, is dat moslimvrouwen steeds minder vaak over Ayaan Hirsi Ali spreken, het is wat dat betreft echt oorverdovend stil geworden. Zij is voor veel moslims tot een reguliere speler in het ‘anti-islam’ kamp geworden, die verder nauwelijks meer boeit. ‘We worden er niet meer warm of koud van’, zou je kunnen zeggen. Juist bij lezingen voor niet-islamitische groepen wordt zij nog bijna altijd ter sprake gebracht, door het publiek wel te verstaan. Maar ook hier is er iets vreemds aan de hand. Een paar jaar geleden had ik – net als veel andere moslims – veel kritiek op (delen van) haar optreden. Als ik dat destijds aan niet-moslims vertelde, kon ik een behoorlijke lading kritiek verwachten. Het meest gehoorde verwijt was dat ik alle problemen probeerde te relativeren (ondanks het feit dat ik in een Blijf van m’n Lijf had gewerkt, en projecten leidde rondom het bestrijden van huiselijk geweld binnen de moslimgemeenschap …) Ik denk dat ik dat wel kan verklaren. Haar optreden heeft in eerste instantie uiteraard de moslimgemeenschap hard geraakt. Wij voelden het effect van haar handelen in het begin (vanaf 2001) het meest. Wij hadden dus het eerst te maken met frustratie, woede en soms ook onmacht, bijvoorbeeld als zij w\u00e9\u00e9r eens niet op kwam dagen bij een geplande discussie met ons. Maar het lijkt erop dat wij (de moslims) hier nu wel doorheen zijn. We zijn er inderdaad wel klaar mee. We hebben haar en haar betoog een plek gegeven (en wel ver van ons af) en gaan verder met ons leven. Maar andere Nederlanders lijken het laatste jaar pas geirriteerd geraakt te zijn door haar monotome betoog. De gebeurtenissen van het laatste jaar hebben bij velen geleid tot de gedachte dat haar strategie mogelijk meer kwaad dan goed doet. En nu laaien soms daar de emoties van frustratie, woede en onmacht in volle heftigheid op. Onmacht over haar prijzen, onmacht over het podium dat zij krijgt (ik kon eigenlijk alleen maar lachen over de paginagrote foto in de Volkskrant terwijl ik een paar niet-moslimvriendinnen woedend heb horen reageren). Het is grappig dat ik nu regelmatig mijn laconieke houding min of meer moet verdedigen. <\/p>\n Tijdens het interview nam Ayaan Hirsi Ali de termen ‘genitale verminking’ en ‘eerwraak’ zo vaak in haar mond dat ik mij afvroeg of zij denkt dat Nederlanders het alleen maar snappen als zij het tenminste 20 keer in 20 minuten horen. Wie moest ze nu overtuigen van de ernst van deze problemen? Volgens de journalist de moslims niet, want die hadden allemaal te kennen gegeven zich goed bewust te zijn van de problemen en ze vertelde zelf ook dat zij bij werkbezoeken merkt hoe veel er gebeurt. Maar, zo zei Hirsi Ali: ‘die moslimorganisaties nemen hun verantwoordelijkheid toch niet, want zij moeten het oplossen, daar betalen wij ze voor!’ Wat een opluchting voelde ik op dat moment. Ik keek even dankbaar naar de hemel (sorry Ayaan…) en dacht ‘wat een geluk dat mijn voorgangsters bij Al Nisa en het huidige bestuur al 23 jaar de verleiding weerstaan om ons te laten subsidieren of anderszins afhankelijkheidmakend laten financieren’.<\/p>\n “Nee Ayaan, jij betaalt ons geen cent en als het mij ligt, zal dat ook voorlopig zo blijven! Bij deze spreken we dat af. Nog \u00e9\u00e9n keer uitleggen dan: We kunnen zeker bondgenootschap en steun gebruiken, voor de aanpak van deze zaken. Maar niet alleen voor deze zaken, ook voor andere zaken die moslims (inclusief moslimvrouwen) op dit moment in een zeer kwetsbare positie hebben gebracht. Zaken als discriminatie in het onderwijs en op de arbeidsmarkt, discriminatie in het sociale leven, inkomensachterstand en sociale armoede, ziekte en (te) vroege ouderdomsverschijnselen. <\/p>\n En wat we het meest kunnen gebruiken, dat is oprechtheid Ayaan. Dus als jij het achterlaten van Marokkaanse en Turkse vrouwen (ernstig genoeg!) wilt gebruiken om ‘jouw zaak’ voor het voetlicht te brengen en als je daarbij in ieder tv-optreden ten minste vijf voorbeelden van eergerelateerd geweld wilt gebruiken, doe dat. Maar wees dan eerlijk en steun dan ook voorstellen en moties die hun positie daadwerkelijk versterken. Neem dan geen genoegen met jouw minister die deze vrouwen met kinderen met een Nederlandse nationaliteit (anderen hebben al helemaal geen kans) een tijdelijk verblijfsrecht geeft, waardoor die gezinnen vanaf nu in onzekerheid verder mogen leven rondom de vraag wanneer mama wordt teruggestuurd! Ik kan meer voorbeelden noemen, maar de strekking is wel duidelijk neem ik aan.<\/p>\n Je zei dat je morgen zeker naar Life Aid gaat kijken. Als je dat doet Ayaan, wil je dan ook een keer met de beste wil van de wereld proberen objectief te kijken? Gisteren Ayaan Hirsi Ali ge\u00efnterviewd in Netwerk. Vanochtend de reactie van Ceylan Pektas-Weber, voorzitter van Al Nisa, de vereniging van moslim vrouwen in Nederland. Met de beste wil van de wereld! Gisterenavond zond Netwerk het ‘zomergesprek met Ayaan Hirsi Ali’ … Lees verder
\nGisterenavond zond Netwerk het ‘zomergesprek met Ayaan Hirsi Ali’ uit. Ik wist dat het eraan zat te komen omdat ik vorige week door de redactie van Netwerk gebeld was met enkele vragen hierover. Ik had mij met de beste wil van de wereld voorgenomen om zo objectief mogelijk te luisteren naar wat Ayaan zou vertellen. Na \u00e9\u00e9n minuut al moest ik die beste wil ongeveer uit mijn tenen persen. Toen ze in verband met Life Aid zei dat aandacht en geld voor Afrikaanse landen wel ok\u00e9 zijn, maar dat de problemen voor het grootste deel veroorzaakt worden door de Afrikanen zelf (!), vanwege hun gewoontes, tradities, culturen en – ja daar was-ie al – geloof, werd mijn voornemen eigenlijk alhaast onmogelijk. Ik ben het gesprek toch aandachtig blijven volgen. <\/p>\n
\nTegenwoordig ben ik zelf behoorlijk mild geworden als ik het over Ayaan heb. Ik zeg regelmatig dat zij in ieder geval een bepaalde bijdrage heeft geleverd aan het agenderen en de bewustwording van bepaalde ernstige problemen binnen allochtone (en zo je wilt de moslim)gemeenschappen. Daarna voeg ik meestal wel toe dat ik haar analyse van de oorzaak en oplossing van deze problemen- ‘de islam’ respectievelijk ‘zo veel mogelijk afstand nemen van de islam’ – nog steeds in geen enkel opzicht deel. Bovendien schat ik de effecten van haar uitlatingen uiteindelijk toch meer negatief dan positief in, vanwege haar voortdurende islamisering van het probleem. Daarmee geeft zij immers anderen een legitimatie om hetzelfde te doen en drukt zij moslimgemeenschappen verder de hoek in, waardoor de bespreekbaarheid en oplossing van problemen juist achteruit gaan in plaats van vooruit. Maar toch blijk ik tegenwoordig vaak genuanceerder over Ayaan Hirsi Ali te denken dan menig niet-islamitische gesprekspartner. De wereld lijkt dus omgedraaid te zijn!<\/p>\n
\nWe hebben jouw geld (en oplossingen) niet nodig om ons bewust te zijn van ‘onze’ problemen. Somalische vrouwen waren al lang voor jouw aantreden actief met het aanpakken van problemen rondom vrouwenbesnijdenis. Al Nisa publiceerde in de jaren tachtig al artikelen over de (onterechte ondergeschikte) positie van vrouwen binnen moslimgemeenschappen en organiseerde allerlei activiteiten hieromheen. En ook andere organisaties zijn al langer in beweging, zelfs langer dan jij in Nederland bent! <\/p>\n
\nBij voorbaat mijn dank”<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"