{"id":11142,"date":"2008-10-26T11:34:18","date_gmt":"2008-10-26T09:34:18","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/10\/26\/kinderen-van-gaza-1\/"},"modified":"2008-10-26T19:12:21","modified_gmt":"2008-10-26T17:12:21","slug":"kinderen-van-gaza-1","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/10\/26\/kinderen-van-gaza-1\/","title":{"rendered":"Kinderen van Gaza (1)"},"content":{"rendered":"

akind-19.jpg<\/a><\/p>\n

Ik ben vergeten welk percentage van Gaza’s bevolking uit kinderen bestaat. Veel. Overal waar we komen met het team zijn er kinderen die nieuwsgierig komen kijken naar het bezoek. Mijn vrienden daar lachen er om: kijk, Anja moet weer zo nodig kinderen fotograferen. Heb je er nog niet genoeg? We hebben er nog een half miljoen voor je die je nog niet hebt gefotografeerd. Wil je ze allemaal?
\n
\nIk vraag me vaak af wat er in die koppies omgaat, achter die donkere ogen. Dat meisje dat meegemaakt heeft dat de benen van haar zwangere moeder werden afgeschoten, zomaar, toen ze de was op hing, op hun eigen dak. Allemaal hebben ze de begrafenissen gezien, van moeders met hun kinderen, van vaders en broers. Ze hebben ze gezien op de tv. Het bloed. De lijken. Een vader die zijn dode baby draagt om hem te begraven.<\/p>\n

Wat denkt dat jongetje dat naast zijn grote broer staat. Ook benen er af geschoten. Of het zoontje dat net oud genoeg is om een beetje van het verhaal te begrijpen dat wordt verteld. Toen kwamen er mannen met maskers voor en die namen mijn pappa mee en toen sloegen ze zijn benen kapot en nou kan hij niet meer lopen. <\/p>\n

Nergens in Gaza is het veilig en je eigen ouders kunnen je niet beschermen. Dat is wat de kinderen van Gaza weten. Soms zie ik ogen die veel te veel gezien hebben. Oude ogen in een kindergezichtje. Maar ik zie ook kinderen die ondanks alles rennen en spelen. <\/p>\n

akind-23.jpg<\/a><\/p>\n

akind-24.jpg<\/a><\/p>\n

akind-21.jpg<\/a><\/p>\n

akind-20.jpg<\/a><\/p>\n

akind-18.jpg<\/a><\/p>\n

akind-17.jpg<\/a><\/p>\n

akind-15.jpg<\/a><\/p>\n

akind-14.jpg<\/a><\/p>\n

akind-8.jpg<\/a><\/p>\n

akind-12.jpg<\/a><\/p>\n

akind-9.jpg<\/a><\/p>\n

akind-7.jpg<\/a><\/p>\n

akind-37.jpg<\/a><\/p>\n

akind-5.jpg<\/a><\/p>\n

akind-6.jpg<\/a><\/p>\n

akind-4.jpg<\/a><\/p>\n

akind-1.jpg<\/a><\/p>\n

akind-3.jpg<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ik ben vergeten welk percentage van Gaza’s bevolking uit kinderen bestaat. Veel. Overal waar we komen met het team zijn er kinderen die nieuwsgierig komen kijken naar het bezoek. Mijn vrienden daar lachen er om: kijk, Anja moet weer zo … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,2],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11142"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11142"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11142\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11142"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11142"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11142"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}