Daar ben ik weer. We zouden naar Londen, en toen gingen we toch maar niet. We hadden het al lang afgesproken voor de aanslagen, en waren eerst van plan ons er net als de Britten niks van aan te trekken en toch te gaan, alleen bleef het spoken, en stelden we ons reisje uit. Ik schijn er een neus voor te hebben waar je niet moet zijn.
\nEen paar jaar geleden dacht ik even met een vriendin naar een land te gaan zonder oorlog \u2013 en dus zat ik op 11 september in de VS.
\n
\nIk heb geprobeerd te doen alsof ik er niet was. Even rust van het weblog. Maar dat is voor mij nog niet zo eenvoudig. Het zit in mijn genen of in mijn dagritme in ieder geval. Ontbijt, twee kranten, douche, de poezen te eten en dan wil mijn lichaam vanzelf naar boven, naar mijn PC om de nachtoogst aan commentaren en ingezonden stukken te bekijken en mijn vingers willen iets met de gedachten die opkwamen tijdens het krantenlezen of onder de douche. Daar spaar ik in deze barre tijden een psychiater mee uit. En het wil ook maar niet komkommeren, er gebeurt te veel waar we echt over na moeten denken.<\/p>\n
De oplettende weblogbezoekers hebben al gemerkt dat ik niet echt weg was, al probeerde ik te doen alsof: ik heb de commentaren wel doorgesluisd. De vaste weblogbezoekers weten inmiddels ook dat ik een ochtendwerker ben. Dat kan ik zien aan het statistiekje waarbij wordt getoond hoeveel bezoekers er op elk uur langs komen. Dat vertoont een scherpe piek om tien uur \u2019s ochtends. Kennelijk veel mensen die dan even komen kijken wat er vandaag op staat. Leuk vind ik dat, en dus een sport om er voor te zorgen dat er om die tijd iets op staat, van mij of van een gast. Meestal lukt het. <\/p>\n
Dus daar gaan we weer, om straks geen opstopping aan stukken te krijgen want het zijn er al weer heel wat.<\/p>\n
Voor de nieuwe bezoekers twee opmerkingen, de oude bezoekers weten dat al. Daar ben ik weer. We zouden naar Londen, en toen gingen we toch maar niet. We hadden het al lang afgesproken voor de aanslagen, en waren eerst van plan ons er net als de Britten niks van aan te trekken … Lees verder
\n1.\tAls iemand een reactie intikt lijkt<\/em> het alsof die meteen wordt geplaatst. Dat is niet zo. De reactie blijft alleen leesbaar voor jezelf \u2013 en voor mij. Elk commentaar gaat automatisch in de wachtstand tot ik er naar heb gekeken en besloten heb of ik het er op zet. De lolbroeken die denken dat ze me kunnen jennen door de boel onder te kladden en dan denken dat ik de hele dag zwetend bezig ben om de troep er weer af te vegen weten dus nu dat het vergeefse moeite is. Dat het zo gaat is geen keuze van mij, het zit standaard in het weblogsysteem en ik kan daar niets aan veranderen.
\n2.\tWaarmee duidelijk is dat ik selecteer. De redenen ervoor zal ik hier niet uitgebreid herhalen, maar kort samengevat wil ik er voor waken dat dit weblog de ruimte blijft bieden voor de zaken en de discussies die ik de moeite waard vind. En ja, ik ben hartstikke partijdig. En nee, dat betekent niet dat ik alle meningen waar ik het niet mee eens ben automatisch weiger, maar ik beslis wel of ik vind dat ze iets bijdragen aan de discussie. Dus inderdaad: wat er in mijn straatje past. Voor andere straatjes zijn er andere weblogs en sites. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"