{"id":113829,"date":"2024-10-06T11:37:18","date_gmt":"2024-10-06T09:37:18","guid":{"rendered":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/?p=113829"},"modified":"2024-10-06T11:54:01","modified_gmt":"2024-10-06T09:54:01","slug":"er-is-in-deze-oorlog-te-weing-aandacht-voor-de-geschiedenis","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2024\/10\/06\/er-is-in-deze-oorlog-te-weing-aandacht-voor-de-geschiedenis\/","title":{"rendered":"‘ER IS IN DEZE OORLOG TE WEING AANDACHT VOOR DE GESCHIEDENIS’ \u2018"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Wat er een jaar geleden gebeurde na 7 oktober, na de schokkende daad van het Palestijnse verzet, dat een totaal onverwachte aanval deed op de Israelische militaire instanties rondom Gaza, maar ook op burgers, waarvan er een paar honderd meegenomen werden bij de aftocht, was verbijstering, ook in de Nederlandse pers. Daarbij bleek vooral dat we in Nederland (in doorsnee) heel slecht op de hoogte zijn van wat er aan <\/a>die aanval vooraf ging. En daarmee ook niet begrijpen waarom het Palestijns verzet tot deze daad overging.<\/p>\n\n\n\n

Het is de moeite om het interview met Rashid Khalidi te lezen, een belangrijke Amerikaans-Palestijnse historicus die onder andere het belangrijke boek schreef DE HONDERDJARIGE OORLOG TEGEN PALESTINA. (Aanrader!)<\/p>\n\n\n\n

Hier een deel van het interview door Lucia Admiraal, dat verscheen in NRC, van 5 oktober.<\/p>\n\n\n\n

Vanuit zijn kantoor op de Columbia Universiteit zegt Khalidi via een videoverbinding dat hij \u201eheel bezorgd\u201d is over de huidige situatie in Gaza en Libanon: \u201eIk vrees dat we ons richting een veel grotere oorlog bewegen.\u201d Bovendien woont een deel van zijn familie daar, al zijn enkelen van hen eerder dit jaar vanuit Gaza naar Egypte gevlucht. Khalidi is ondanks zijn emeritaat nog vrijwel dagelijks op de universiteit, en geeft lezingen en commentaar in de media. Consequent benadrukt hij daarin de historische wortels van de Gaza-oorlog.<\/p>\n\n\n\n

\u201eHelaas besteden politieke besluitvormers en commentatoren in de mainstream media heel weinig aandacht aan de geschiedenis.\u201d Ook nu de oorlog zich uitbreidt naar Libanon, constateert hij, is er sprake van \u2018blindheid\u2019 voor alles wat voorafging aan de aanval van Hamas op het zuiden van Isra\u00ebl op 7 oktober 2023. \u201eZij bespreken wat er in Libanon gebeurt alsof er sinds een jaar een conflict is tussen Hezbollah en Isra\u00ebl, wat natuurlijk volkomen onjuist is.\u201d Het nu bijna verstreken jaar sinds het begin van de oorlog in Gaza ziet hij dan ook als de meest recente fase in een langdurige oorlog.<\/p>\n\n\n\n

De \u2018honderdjarige oorlog\u2019 begint in 1917, als de Britse regering steun uitspreekt voor de vestiging van een nationaal tehuis in Palestina voor het Joodse volk. Waarom is dit het startpunt van uw boek?<\/p>\n\n\n\n

\u201eCentrale elementen uit de strijd waren ook daarvoor al aanwezig. Het zionisme werd als politieke beweging opgericht in 1897 in Bazel. De Palestijnen schreven al over deze kwestie v\u00f3\u00f3r de Eerste Wereldoorlog, en ook het verzet was er al. Wat 1917 bepalend maakt, is dat de toenmalige grootste wereldmacht besloot het zionistische project in Palestina te steunen in de oprichting van wat uiteindelijk de staat Isra\u00ebl zou worden. Het centrale betoog van mijn boek is dat er niet simpelweg een strijd is tussen Palestijns nationalisme en zionisme. Het is een strijd tussen het zionistische project en later Isra\u00ebl, steevast gesteund door de machtigste naties ter wereld \u2013 Groot-Brittanni\u00eb en later vooral de Verenigde Staten \u2013 en het Palestijnse volk. Ook op dit moment zijn de VS geen neutrale bemiddelaar, maar een partij. Ze zijn vandaag in oorlog met de Palestijnen in Gaza en vandaag of morgen met de Libanezen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Uw boek is verdeeld in zes \u2018oorlogsverklaringen\u2019 aan de Palestijnen tussen 1917 en 2017. Welke plaats heeft de huidige oorlog, als u het boek zou doortrekken tot het heden?<\/p>\n\n\n\n

\u201eHet is moeilijk te bepalen welke kant het opgaat, want een oorlogssituatie is altijd in beweging. De achtergrond die ik in mijn boek geef, is essentieel om te begrijpen wat er sinds 7 oktober vorig jaar is gebeurd. De verschillende oorlogen tegen Gaza en de niet aflatende druk die Isra\u00ebl op de Palestijnen heeft uitgeoefend, moesten vroeg of laat wel tot een explosie leiden. Ik had alleen nooit kunnen voorspellen dat het de explosie zou zijn die we zagen op 7 oktober. En dat de Isra\u00eblische reactie zo woest en meedogenloos zou zijn.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Het benoemen van die historische achtergrond riep na de aanval door Hamas in het zuiden van Isra\u00ebl op 7 oktober vaak hevige reacties op.<\/p>\n\n\n\n

\u201eDaar is een Arabisch woord voor, tajhil: mensen onwetend maken. Het getuigt van blindheid om de nadruk te leggen op de gruweldaad van 7 oktober, maar niet op alles wat daaraan voorafging en wat daar zogenaamd door wordt gerechtvaardigd. Die tendens wordt nog versterkt door de systematische weigering van Isra\u00ebl om journalisten toe te laten tot de Gazastrook. Isra\u00ebl kan alleen wegkomen met wat het doet in Gaza, als het kan voorkomen dat mensen nadenken over alles wat aan 7 oktober voorafging en wat erop volgde.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Welke verschuivingen hebben zich voorgedaan sinds 7 oktober vorig jaar?<\/p>\n\n\n\n

\u201eDie dag was een van de grootste nederlagen uit de Isra\u00eblische militaire geschiedenis. De Isra\u00eblische burgerbevolking is het zwaarst getroffen sinds de oorlog van 1948, toen het 6.000 mensen verloor, het merendeel soldaten. Op 7 oktober was daarentegen het merendeel burger. De schok en het trauma zijn dus heel begrijpelijk. Maar een misdaad rechtvaardigt niet de veel grotere misdaad, het doden van ruim 40.000 Palestijnen en de volledige vernietiging van de infrastructuur van Gaza, wat genocidaal en opzettelijk is. Er is geen enkele militaire rechtvaardiging voor.<\/p>\n\n\n\n

\u201eDoor 7 oktober is de Isra\u00eblische publieke opinie aanzienlijk verhard en is een regering versterkt die daarvoor erg wankel was. De oorlog is een reddingsboei geweest voor Netanyahu en zijn coalitie \u2013 die gedijen op conflict \u2013 omdat de Isra\u00eblische publieke opinie zo getraumatiseerd en geschokt was. Het stelt hen in staat om Isra\u00ebl uit te breiden naar het hele voormalige mandaatgebied Palestina [inclusief Gaza en de Westelijke Jordaanoever, red.], naar een Groter Isra\u00ebl. Dat was overigens het doel van de meeste Isra\u00eblische regeringen in de geschiedenis.\u201d<\/p>\n\n\n\n

In Isra\u00ebl zijn wekelijks protesten tegen de regering en voor de gijzelaars, maar is nauwelijks publieke verontwaardiging over de massaslachting in Gaza. Hoe verklaart u dat?<\/p>\n\n\n\n

\u201eHet trauma van 7 oktober heeft elk vermogen om het lijden van de ander te erkennen weggevaagd. Ik heb Isra\u00eblische vrienden en ik weet dat de dood van 800 burgers, en honderden soldaten en veiligheidspersoneel, een enorme impact heeft gehad op de gehele Isra\u00eblische samenleving. Maar ze zien alleen hun eigen pijn. Dat is niet nieuw: Isra\u00ebli\u00ebrs hebben jarenlang hun ogen en geest gesloten voor het lijden en het geweld dat hun bezetting heeft opgelegd en voor de langdurige gevolgen van de oorlog van 1948: de onteigening van land, de verdrijving van 750.000 Palestijnen en de weigering om hen te laten terugkeren.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Khalidi bestudeert de geschiedenis van Palestina door de lens van settler-colonialism of vestigingskolonialisme. Hij spreekt over een \u201evoortdurende Nakba\u201d: een langdurig proces van etnische zuivering van de Palestijnen waar ook de vernietiging van Gaza en de sluipende annexatie van de Westelijke Jordaanoever deel van zijn. Het zionisme ziet hij als zowel een koloniale als een nationale beweging, \u201ein een Bijbels jasje\u201d. De koloniale geschiedenis van het conflict is onderbelicht, betoogt hij, en dat terwijl de zionistische beweging zichzelf tot aan de Tweede Wereldoorlog expliciet in koloniale termen omschreef.<\/p>\n\n\n\n

In plaats daarvan domineert volgens Khalidi nog steeds het beeld van het Isra\u00eblisch-Palestijns \u2018conflict\u2019 als een nationale strijd tussen twee volken, terwijl ongelijkheid centraal zou moeten staan in zowel het begrip van de geschiedenis, als de \u2018oplossing\u2019. In het mondiale Zuiden is dat besef er wel, maar het Westen heeft volgens Khalidi \u201enog steeds oogkleppen op\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Na 1948, schrijft u in uw boek, \u201ewaren de Palestijnen vrijwel onzichtbaar, kwamen ze nauwelijks aan bod in de westerse media en mochten ze zich zelden internationaal vertegenwoordigen\u201d. Hoe is de situatie nu?<\/p>\n\n\n\n

\u201eDie is aanzienlijk veranderd, ook al is er nog steeds een obsessieve focus van de mainstream westerse media op het Isra\u00eblische perspectief. Alleen is er nu een generatie die conventionele media volledig veracht, of niet eens weet dat ze bestaan. Onlangs noemde ik voor een zaal van 250 studenten het persbureau Reuters. Niet \u00e9\u00e9n van hen gaf blijk van herkenning. Ze halen hun nieuws van sociale media en zien daar met eigen ogen wat er in Gaza gebeurt met de burgerbevolking: massale hongersnood en genocide. Daarom heb je nu studentenprotesten.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Het afgelopen jaar zijn archieven en erfgoed in Gaza op grote schaal vernietigd. Hoe kijkt u daar als historicus naar?<\/p>\n\n\n\n

\u201eHet is onderdeel van elk koloniaal project om niet alleen de bevolking, maar ook dorpen, plaatsnamen, herinneringen, cultureel erfgoed, bibliotheken en archieven te vervangen. Groot-Brittanni\u00eb deed het in Ierland, Frankrijk in Algerije, en Isra\u00ebl heeft dat systematisch gedaan in Palestina. De bibliotheken van individuen in Haifa, Jaffa en West-Jeruzalem werden in 1948 in beslag genomen en opgeslagen in de Isra\u00eblische Nationale Bibliotheek. De Vereniging voor Arabische Studies in Jeruzalem onderging hetzelfde lot, zo ook het PLO Onderzoekscentrum in Beirut in 1982. Dit proces is nog steeds gaande in Gaza, met de moord op rectoren van universiteiten, tientallen decanen, en meer dan honderd gedode universiteitsmedewerkers.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Isra\u00ebl zegt het doel te hebben om Hamas te vernietigen in Gaza. De Palestijnse Autoriteit op de Westelijke Jordaanoever wordt door veel Palestijnen gezien als een verlengstuk van de Isra\u00eblische bezetting. Wie zouden een toekomstig Palestijns leiderschap kunnen vormen?<\/p>\n\n\n\n

\u201eHamas vernietigen is een illusie omdat het naast een onconventionele militaire macht ook een ideologie is en een sociale organisatie. De Palestijnse Autoriteit is een niet-representatieve en zeer verafschuwde groep die aan de macht wordt gehouden door Isra\u00ebl, de VS en de Europeanen. Een alternatief Palestijns leiderschap moet democratisch door de Palestijnen worden gekozen. En dat vereist dat de Palestijnen zich bevrijden van vele lasten, waaronder externe interventie en interne verdeeldheid.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Wat is er mondiaal veranderd het afgelopen jaar?<\/p>\n\n\n\n

\u201eDe neergang van de VS als wereldmacht is versneld doordat zij deze oorlog hebben gesteund en niets hebben ondernomen om hem te stoppen. De VS zijn bijna blindelings gebonden aan Isra\u00ebl, zelfs wanneer dat publiekelijk de voorwaarden voor een akkoord met Hamas weigert waarmee het priv\u00e9 heeft ingestemd. Ondanks die herhaalde beledigingen aan het adres van de VS blijft de Amerikaanse regering optreden als een woordvoerder voor Isra\u00ebl, dat recht zou hebben op zelfverdediging als het kinderen doodt in Gaza en mensen opblaast in Beiroet. Ze begrijpen het belang van stabiliteit in het Midden-Oosten niet, ook al heeft hun positie in de oorlog duidelijke gevolgen. De groeiende haat tegen de VS in de regio staat haaks op de Amerikaanse belangen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Jordani\u00eb en Egypte hebben een vredesverdrag met Isra\u00ebl en ontvangen royale militaire steun uit de VS. De Saoedi\u00ebrs leken net voor oktober vorig jaar op het punt een akkoord met Isra\u00ebl en de VS te sluiten.<\/p>\n\n\n\n

\u201eSaoedi-Arabi\u00eb heeft een grote verschuiving doorgemaakt door deze oorlog en dat akkoord is voorlopig van de baan. Egypte is woedend over Isra\u00ebls overname van de Rafah-grensovergang tussen Gaza en Egypte. Ondertussen heeft de publieke opinie in Egypte, Jordani\u00eb en de rest van het Midden-Oosten door Gaza een kookpunt bereikt.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Tijdens de Libanese burgeroorlog en de Isra\u00eblische invasie van Libanon in 1982 woonde u met uw gezin in Beiroet. Hoe kijkt u naar de huidige oorlog in Libanon?<\/p>\n\n\n\n

\u201eIk vrees dat de oorlog, naast in Gaza, ook grote verwoesting zal aanrichten in Libanon, en in mindere mate in Isra\u00ebl. Het lijkt erop dat Isra\u00ebl wil escaleren. Het weigert een akkoord voor een staakt-het-vuren of een terugtrekking uit Gaza, wat de vrijlating van de gijzelaars mogelijk had gemaakt en het conflict had be\u00ebindigd met de Houthi\u2019s en met Hezbollah, die altijd hebben gezegd dat ze dan zouden stoppen met hun aanvallen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Kunnen er lessen getrokken worden uit de invasie van 1982?<\/p>\n\n\n\n

\u201eIn beschrijvingen in Amerikaanse media van Hezbollah-commandant Ibrahim Aqil, die recent door Isra\u00ebl werd gedood in Libanon, wordt hij verantwoordelijk gehouden voor bomaanslagen op een Amerikaanse marinierskazerne en de Amerikaanse ambassade in Libanon. Ik weet niet of hij er daadwerkelijk bij betrokken was. Het punt is: als je terugkijkt op die tragische gebeurtenissen, dan is er een geschiedenis. Want waar\u00f3m werden de Amerikaanse ambassade en de kazerne gebombardeerd? Omdat de Verenigde Staten deelnamen aan Isra\u00ebls oorlog tegen Libanon en de Palestijnse bevrijdingsorganisatie, en hun enorme macht inzetten voor een invasie van Libanon, waarbij 19.000 Libanezen en Palestijnen zijn gedood. Dat wordt nooit vermeld door Amerikaanse politici, diplomaten of woordvoerders van de regering. Amerikaanse vrienden en collega\u2019s van mij aan de Amerikaanse Universiteit van Beiroet zijn toentertijd vermoord [door militante groepen, red.], als deel van de aanvallen op de Amerikaanse belangen in Libanon. Het is dus niet alsof ik blij ben dat dit is gebeurd. Maar ik zeg wel dat er een oorzaak en een gevolg is.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Wat denkt u dat Isra\u00ebl in Gaza van plan is?<\/p>\n\n\n\n

\u201eEr zijn concurrerende visies in het Isra\u00eblische veiligheidsapparaat en de Isra\u00eblische regering. Op dit moment wordt er een plan overwogen om het noorden van Gaza militair te bezetten en de bevolking daar te dwingen te vertrekken of te verhongeren. Isra\u00ebl slaagde er tijdens de eerste weken van de oorlog niet in om de bevolking uit Gaza te verdrijven, omdat de Arabische landen niet wilden meewerken. Het zal voor altijd een schandvlek zijn voor de VS dat de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Antony Blinken, zichzelf en de Amerikaanse regering leende voor dit project van etnische zuivering. Isra\u00ebl heeft toen gefaald, maar ik denk dat het nog steeds de bedoeling is om Gaza onleefbaar te maken.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Hoe was het voor u om het afgelopen jaar aan een Amerikaanse academische instelling te werken in de context van de Gaza-oorlog en de studentenprotesten?<\/p>\n\n\n\n

\u201eAan de ene kant was het heel bemoedigend, omdat een overweldigende meerderheid van de studenten tegen deze oorlog is. Ze begrijpen dat die onmogelijk zou zijn zonder de steun van de Amerikaanse regering. Hun morele drijfveer heeft een rimpeleffect gehad in het hele land en in de rest van de wereld. Maar het heeft de oorlog helaas niet gestopt. Daar was politieke wil voor nodig geweest in het Witte Huis, en die is er niet. Aan de andere kant heeft het bestuur van de Columbia Universiteit gehandeld zoals de meeste Amerikaanse universiteiten: door niet te willen begrijpen dat academische vrijheid de meest gekoesterde waarde is.\u201d<\/p>\n\n\n\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wat er een jaar geleden gebeurde na 7 oktober, na de schokkende daad van het Palestijnse verzet, dat een totaal onverwachte aanval deed op de Israelische militaire instanties rondom Gaza, maar ook op burgers, waarvan er een paar honderd meegenomen … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/113829"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=113829"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/113829\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":113834,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/113829\/revisions\/113834"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=113829"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=113829"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=113829"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}