Een bijdrage van Ceylan. (Zo krijgen we ons boek nooit af, Ceylan, als we maar blijven bloggen. Maar dank je wel)<\/p>\n
Over de oproep van Zaki Badawi aan moslimvrouwen om voorlopig geen hoofddoek te dragen omdat het eerder gevaar uitlokt dan bescherming biedt, is in Engeland veel commotie ontstaan. De British Muslim Council is absoluut tegen deze stellingname.Zij stelt dat niet moslimvrouwen hun gedrag moeten veranderen, maar de extreem-rechtsen die een vrouw met hoofddoek gebruiken als aanleiding gebruiken voor scheldpartijen of geweld.
\n
\nGisteren werd ik gebeld door BBC radio om \u2019s avonds mee te discussieren over deze oproep, o.a. samen met een Zweedse bekeerde moslima, Anne Sofie Roald. Zij heeft in 2003 een erg goed boek geschreven over moslimvrouwen in Europa (Women in Islam). Destijds vertelde ze in een interview dat zij erover twijfelde of zij nog een hoofddoek wilde dragen, omdat zij niet langer onderwerp van politieke manipulatie wilde zijn. Ik begreep haar twijfel hierover erg goed, deelde hem zelfs. Na een lange geestelijke worsteling heb ik intussen besloten dat het feit dat verschillende partijen (enerzijds vertegenwoordigers van de politieke islam en anderzijds vertegenwoordigers van het anti-islamparadigma) de hoofddoek tot inzet van hun politieke strijd hebben gemaakt, voor mij geen aanleiding vormt om mijn hem af te doen. Ik heb ervoor gekozen om mijn eigen behoefte om hem wel te dragen de voorkeur te geven. Ik bepaal hoe ik mij wil kleden, en ik laat mij niet manipuleren. <\/p>\n
Ik hoorde gisteren dat zij een jaar geleden haar hoofddoek heeft afgedaan. De reden is dat zij merkte dat zij als onderzoekster als niet-objectief werd beschouwd, zolang zij een hoofddoek droeg. Dit belemmerde haar werk blijkbaar te veel. Persoonlijk zou dat voor mij geen reden zijn om de hoofddoek af te doen. Ik merk ook regelmatig dat ik minder serieus wordt genomen omdat ik een hoofddoek draag. Soms wordt mij door zogenaamde gevestigde of erkende emancipatorische organisaties zelfs aangeraden om mijn hoofddoek af te doen, omdat ik dan \u2018nog zoveel meer kan bereiken\u2019 (wat ik betwijfel, want dat ligt erg aan de vraag wat je wilt bereiken). Intussen is het strijden voor het recht van vrouwen om zich te kleden hoe zij willen een steeds belangrijker onderdeel van mijn motivatie geworden om een hoofddoek te blijven dragen. In die zin is mijn hoofddoek werkelijk de vervanger geworden van mijn tuinbroek 25 jaar geleden. <\/p>\n
Desalniettemin vind ik het erg goed dat een dergelijke discussie in Engeland door moslims onderling wordt gevoerd. Dat wijst op een volwassen gemeenschap die er niet voor terug schrikt om contraversiele onderwerpen ook publiekelijk ter discussie te stellen. Het zou een goed teken zijn als dit in Nederland vaker zou gebeuren. (Hoewel ik ook goed begrijp wat hier de belemmerende factoren, intern en extern, zijn). <\/p>\n
Inhoudelijk ben ik het niet eens met de manier waarop de Engelse Zaki Badawi zijn argument formuleert. Hoofdbedekking bood in de tijd van de openbaringen inderdaad bescherming aan vrouwen, maar dat heeft mannen nooit ontslagen van hun verantwoordelijkheid om vrouwen pur sang respectvol te benaderen. Hetzelfde geldt nu. Het feit dat moslimvrouwen een hoofddoek dragen, ontslaat anderen er niet van hen respectvol te benaderen, of op zijn minst met rust te laten. <\/p>\n
Uit eigen ervaring weet ik echter dat er op dit moment, en zeker direct na een terroristische aanslag, veel negatiever wordt gereageerd op het zien van een hoofddoek, dan vroeger, ook in Nederland. Ik ben het laatste jaar opvallend veel meer boze gezichten tegen gekomen en word ook veel vaker dan voorheen onvriendelijk toegesproken tot afgesnauwd. Na de laatste aanslagen in Londen leidde dat bij mij tot enorm veel extra spanning. Daarnaast waren de aanslagen zelf een hernieuwde aanval op mijn stressweerbaarheid, samen met het feit dat die week ten minste acht journalisten van actualiteitenprogramma\u2019s mij benaderden voor een item rondom de uitspraak van Remkes dat er een tendens is dat meer autochtone bekeerde moslimjongeren radicaliseren. (Hartelijk dank Remkes, enorm staaltje van regeerkunst! Wat een visie! Absoluut onwaar, is geen nieuwe tendens, is alleen nu in de media gekomen. Hij zei zelf in het betreffende interview vijf minuten later dat het slechts om enkelingen ging, maar een beginneling weet dat bij mediaoptreden nuanceren achteraf niet werkt). <\/p>\n
De spanning werd zo ongezond hoog, dat ik een paar dagen overwogen heb om mijn hoofddoek tijdelijk af te doen. Om zo ten minste niet voortdurend herkenbaar te zijn als \u2018de dreiging\u2019. Dat dit echt zo gezien wordt, bewezen enkele incidenten. Zo viel een verpleegkundige op de EHBO direct uit haar rol toen ze hoorde dat ik moslim was: \u2018Oh, maar bekeerde moslims worden toch zeker sneller radicaal?\u2019 riep ze geschokt. Een collega-hulpverlener die ik gebeld had om mijn spanning wat te ontladen, draaide direct de rollen om door mij twee uur lang vragen te stellen over de oorzaken van radicalisering. En toen ik deze week nogal opgewonden door de trein liep op zoek naar de conducteur in verband met het feit dat ik mijn laatste aansluiting dreigde te missen, werd ik door sommige medereizigers angstig bekeken. Toen ik de reden van mijn wandeling aan een vrouw vertelde, was de opluchting op haar gezicht overduidelijk. \u2018Oh ja\u2019, zei ze met een zucht, \u2018dat probleem heb ik ook\u2026\u2019, waarna ze weer achterover ging zitten.<\/p>\n
Ik merk dat het nu erg belangrijk voor mij is om niet dogmatisch te worden over de hoofddoek. Als ik van mezelf zou eisen dat ik uit principe nooit zonder hoofddoek gezien mag worden, zou ik zelf oorzaak van oplopende spanning worden. Nu was ik daar al niet dogmatisch in, maar ik merk dat dit de laatste weken nog iets belangrijker is geworden. Ik heb er niet voor gekozen mijn hoofddoek af te doen, omdat ik nog steeds hoop dat ik mijn persoonlijke keuze mag maken in ons land. Anderzijs zegt God in de Koran dat Hij het de mens niet moeilijk wil maken. Ik vond al eerder dat een hoofddoek voor de ene vrouw (of in de ene situatie) heel goed kan zijn, en voor de andere niet. Behoefte, intentie, omstandigheden, draagkracht, zijn allemaal factoren die een rol spelen. De hoofddoek is \u2019slechts\u2019 een kledingstuk, dat in geval van de islam een bepaalde religiositeit uitdrukt. Het is niet allesbepalend. Uiteindelijk gaat het er in het geloof om dat het een leidraad is om de mens te worden die je bedoeld was te zijn, waarbij al je kwaliteiten tot uitdrukking kunnen komen. Zo stelde Tariq Ramadan dat meisjes in Frankrijk die niet naar school mogen met een hoofddoek, beter voor een opleiding kunnen kiezen dan voor een hoofddoek (eventueel als tijdelijke keuze). Dat is m.i. volledig in lijn met de richtlijnen en prioriteiten die de islam stelt. <\/p>\n
Ik zou het goed vinden als in Nederland ook vaker dergelijke discussies te horen zouden zijn. Niet om de samenleving te \u2018pleasen\u2019 maar vooral om onze eigen moslimgemeenschap en nog meer onze jongeren de ruimte te bieden om eigen ideeen te ontwikkelen en persoonlijke keuzes te maken.
\nWaarmee ik overigens niet wil zeggen dat een dergelijke discussie gebruikt mag worden om moslimvrouwen te dwingen hun hoofddoek af te doen. Het moet een vrije keuze van de vrouw blijven. <\/p>\n
Is dat niet zo, dan komt-ie alleen vaster om mijn kop te zitten, ben ik bang. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Een bijdrage van Ceylan. (Zo krijgen we ons boek nooit af, Ceylan, als we maar blijven bloggen. Maar dank je wel) Over de oproep van Zaki Badawi aan moslimvrouwen om voorlopig geen hoofddoek te dragen omdat het eerder gevaar uitlokt … Lees verder