De redactie van het NRC heeft het geloof ik nog niet helemaal door. Die denken dat Sharon, de havik van eens, opeens in is gaan zien dat de voortdurende bezetting van Palestijnse gebieden een gevaar is voor het voortbestaan van de staat Israel. Dat is ie ook, er is alleen geen enkele reden voor om aan te nemen dat Sharon nu bezig is de vestiging van een Palestijnse staat toe te staan.
\n
\nCitaat:<\/p>\n
Het heeft iets dramatisch dat het uitgerekend de havik Sharon is die inziet dat het voortbestaan van Israel in gevaar is bij een voortdurende bezetting van de Palestijnse gebieden. Onder zijn leiding als minister in de regering van Menachem Begin kwam de kolonisatieperiode tot bloei. Die is daarna altijd een obstakel geweest voor een vredesregerling met de Palestijnen. Nu dreigt voortzetting van de intifada met snoeiharde middelen. Israels bondgenoot Amerika dringt aan op de stichting van een Palestijnse staat. Demografisch tikt de klok bovendien in het voordeel van de Palestijnen. Sharons mogelijkheden waren dus uiterst beperkt. Hij kon weinig anders dan zijn eigen omstreden nederzettingenbeleid aanpakken. Daarmee heeft hij zich, zoals oud-correspondent Salamon Bouman onlangs op deze pagina schreef, ‘ontmaskerd als anti-ideoloog’. Dit dwingt bewondering af. (redactioneel NRC 8 augustus).<\/p><\/blockquote>\n
Bewondering? Zijn eigen omstreden nederzettingenbeleid aanpakken? Hoe komen ze er bij?<\/p>\n
Sharon doet niets anders dan zijn plan uitvoeren dat in grote lijnen al jaren bekend was. De interne<\/em> ontruiming van de Gazastrook past daar exact in. De bedoeling is om een reeks reservaten te maken waar zoveel mogelijk Palestijnen worden opgesloten op zo weinig mogelijk grond. De Gazastrook is al een overvolle gevangenis. Het handhaven van de nederzettingen voor zo’n zevenduizend kolonisten was eenvoudig te duur, de militaire bescherming, minstens een soldaat per hoofd van de bevolking in de nederzettingen, kostte handenvol geld. Dus heeft Sharon besloten te hergroeperen, de nederzettingen in Gaza op te doeken en de nederzettingen op de Westoever uit te breiden. Gaza blijft een gevangenis, die alleen voorlopig wat ruimer wordt van binnen. Daar zullen de Gazanen zeker feest om vieren, want die ruimte hebben ze hard nodig, en de voortdurende interne afsluitingen maakten het leven daar ontzettend moeilijk. Maar de muren en hekken om<\/em> Gaza zijn alleen maar versterkt. (Morgen wat foto’s van Erez). En terwijl de gehele pers richting Gaza kijkt wordt de bouw van de muur, die het Palestijnse gebied op de Westoever in een reeks reservaten veranderd doorgezet, ondanks de internationale veroordeling ervan. (Zie ook het stuk van Bart Nooy hieronder, en de lezing van Amira Hass<\/a>)<\/p>\n
Het is waar dat het ‘demografische probleem’ in de politiek van Sharon een rol speelt. Die wil voor alles voorkomen dat er te veel Arabieren in het land dat Israel beheerst komen te wonen. Ook dat is niet nieuw. In 2001 schreef ik daarover in De tweede intifada<\/em>. (Zie ook Jeff Halper <\/a>en Tanya Reinhart<\/a>) Dus wat is het plan: sluit de Palestijnen op in omsingelde reservaten, laat de internationale gemeenschap en de VN maar zien dat ze de Palestijnen, die op deze manier nooit een levensvatbare economie op kunnen zetten in leven houden, en geef ze toestemming om die reeks Bantoestans ‘Palestina’ te noemen. Kunnen ze hun eigen postzegels maken voor de post die het niet doet, omdat er niets in en uit de reservaten mag zonder toestemming en controle van Israel. Gedragen ze zich braaf, dat wil zeggen, geven ze het verzet op, dan mogen er dagelijks een paar duizend uit om in Israel het werk te doen waar geen Israeli’s voor te vinden zijn, ze zijn tenslotte nog goedkoper dan buitenlandse arbeiders die een minimum aan sociale voorzieningen en onderdak nodig hebben. Gedragen ze zich niet braaf maar dreigt er weer opstand, dan kunnen binnen een half uur alle grenzen weer gesloten worden en dan eten de Palestijnen maar wat minder. En dan hoopt Sharon er op dat de VS dat mooi vindt en de rest van de wereld echt gelooft dat hij van een havik is veranderd in een tactisch onderhandelaar die uiteindelijk ook begreep dat ‘land voor vrede’ de enige oplossing was. Zoals de redactie van het NRC dat graag wil geloven.
\nDit is de bedoeling en het is nooit anders geweest. <\/p>\nHet enige waar Sharon kennelijk niet helemaal op gerekend had is het verzet van de kolonisten om zich te laten hergroeperen. Het monster van Frankenstein luistert niet meer naar zijn schepper. Sharon is een militair, hij heeft er op gerekend dat hij de kolonisten, deel van zijn bezettingsmacht tenslotte, net als zijn leger kon dirigeren naar waar hij ze heen wou hebben. Maar ook deze tegenvaller kan hij nu gebruiken voor zijn eigen image: nu ultra-ultra-rechts zijn tanden laat zien denken veel buitenstaanders opeens dat de gewoon ultra-rechtse Sharon wel meevalt. En ook daar maakt hij als tacticus handig gebruik van.<\/p>\n
Verzin ik dit allemaal? Het is voor de mensen die kijken naar de feiten op de grond en niet te veel luisteren naar de slogans allang bekend. Neem bijvoorbeeld, o ironie, het stuk van J.C.Muhren op dezelfde pagina van het NRC. Muhren is defensie-attache geweest. Hij heeft er kijk op. Sharon is helemaal niet bezig met ruimte bieden voor een Palestijnse staat, zegt hij. <\/p>\n
Citaat:<\/p>\n
Na de lancering van de Routekaart -waaraan van president Bush niet getornd mocht worden – kwam Sharon met zijn Gazaplan. Sharons adviseur Weissglass heeft vorig jaar in Washington vele malen met Condoleeza Rice (toen nog Nationaal Veiligheids-adviseur) over het plan van Sharon gesproken. Weissglass verklaarde in oktober 2004 in de krant Haaretz dat het Gazaplan gericht is op bevriezing van het vredesproces, voorkoming van de vestiging van een Palestijnse staaten voorkoming van discussies over zaken als Jeruzalem, toekomstige grenzen en de terugkeer van de vluchtelingen.
\nNa de ophef over dat interview ontsloeg Sharon zijn advisuer niet. Hij liet wel – tegen de Routekaart nin – alle activiteiten voortzetten die een ‘levensvatbare Palestijnse staat’ in de weg staan, zoals de verdere uitbouw van nederzettingen, de bouw van de veiligheidsmuur op de verkeerde plaats, de onteigeningen van Palestijns bezit in Jeruzalem, enzovoort.
\nAl heeft Sharon, zoals Bouman stelt, lak aan Messiaans geinspireerde ideologie, hij is naar mijn mening niet van inzicht veranderd. Hij streeft nog steeds naar een Groot-Israel. <\/p><\/blockquote>\nMuhren hoopt dat hij het bij het verkeerde eind heeft, en dat Sharon na Gaza zal kiezen voor een serieus vredesoverleg. Alleen als er zware druk uitgeoefend wordt door het kwartet van de Routekaart (VN, VS, EU en Rusland) is daar nog kans op. Ik hoop het ook.
\nOndertussen moeten we de redactie van het NRC misschien adviseren om hun eigen krant eens te lezen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"De redactie van het NRC heeft het geloof ik nog niet helemaal door. Die denken dat Sharon, de havik van eens, opeens in is gaan zien dat de voortdurende bezetting van Palestijnse gebieden een gevaar is voor het voortbestaan van … Lees verder