We worden geloof ik langzamerhand de ‘hadden we toch gezegd’, partij. Ik zit nu twee jaar voor de SP in de Eerste Kamer, op de post Sociale Zaken. Meerdere keren hebben we tandenknarsend of berustend mee moeten maken dat gammele en slechte wetten werden aangenomen omdat er nu eenmaal nog steeds een meerderheid in de Eerste Kamer is die vrijwel automatisch met de regering meestemt. En dat terwijl we weten dat de verhoudingen in de samenleving zelf ondertussen anders liggen – CDA en VVD zouden nu geen meerderheid meer krijgen.
\n
\nNu kunnen we achter elkaar de resultaten gaan zien van de schade die met die nieuwe wetten wordt aangericht. Ik zei al over de nieuwe Bijstandswet dat het de rechtsongelijkheid zou vergroten omdat mensen die extra bijstand nodig hebben afhankelijk worden van de gemeente, en dat er dus een verschil zou komen, bijvoorbeeld voor mensen met een handicap, in wat je in de ene of de andere gemeente kan krijgen. Valt wel mee, zei de minister. Wat blijkt: dat valt niet mee.
\nDe minima gaan er op achteruit, zeiden wij van de SP. Nee hoor, zei de minister, dat houden we in de gaten. Wat blijkt: de armoede stijgt. <\/p>\n
Nu hebben we de nieuwe wet op de Kinderopvang. Wat zei ik: dat gaat niet goed. Te veel administratieve rompslomp, te veel onzekerheid voor de ouders of ze een vergoeding van de werkgever kunnen krijgen. Het ergste vond ik nog dat de minimale kwaliteitseisen die we al hadden, zoals de groepsgrootte en het aantal begeleiders voor de kinderen geschrapt werd. Minister de Geus wilde de ‘opvangondernemers’ niet te veel aan banden leggen. En dan kregen we de regeringsmantra weer: de vrije markt gaat zorgen voor betere kwaliteit tegen lagere kosten, door de concurrentiewerking. Zeiden wij: helemaal niet. De vrije markt gaat er voor zorgen dat ouders met veel geld kwalitatief goede opvang kunnen krijgen, als ze tenminste ook nog in een regio wonen waar uberhaupt keuze is, en de mensen met het minste geld moeten dus nemen wat ze krijgen kunnen, goedkope opvang, grote groepen, wisselende beleiding, kinderen die daar niet tegen kunnen, moeders die dus weer ophouden met werken. (Zie ‘kinderen zijn geen fietsen’ <\/a>) En de rijken gaan ondertussen overwegen om een nanny of een au pair te nemen. <\/p>\n En kijk, we krijgen nu al gelijk. Trouw vanochtend: de creches lopen leeg. Te veel administratieve rompslomp voor de lagere inkomens. De economie trekt bovendien niet aan, zoals was beloofd. Of de economie trekt wel aan maar komt de lagere inkomensgroepen niet ten goede. De werkgevers laten het afweten. Kan makkelijk in een tijd met een arbeidsoverschot, dat wisten we ook al. Voor de midden- en hogere inkomens wordt de kinderopvang onaantrekkelijker vanwege de lagere overheidsbijdrage. Kinderopvang moet maar meegenomen worden in de CAO onderhandelingen, had de Geus gezegd. Dat gebeurt wel een beetje, maar slechts in 60% van de gevallen hebben werknemers daar iets aan. De kleinste opvanginstellingen gaan er dus het eerst aan onder door, de eerste faillisementen zijn er, andere laten zich door een grotere instelling opkopen omdat ze het zelfstandig niet meer redden. Nu krijgen we dus achter elkaar de reparaties. Er wordt een extra honderd miljoen uitgetrokken om de grootste schade tegen te gaan. Gezien het feit dat het gros van de ouders 100 tot 200 euro per maand meer moeten betalen voor dezelfde kinderopvang is dat dus te weinig. Too little, too late<\/em>, kunnen we ook wel als motto meenemen voor alle economische reparaties en reparatiewetjes die nog gaan komen. <\/p>\n Zelfde gaat gelden voor de nieuwe levensloopregeling<\/a>: de yuppenwet. Zelfde gaat gelden voor de schade die aangericht wordt door de herkeuringen. Dan is de regering blij dat er minder mensen in de WAO zitten en heeft zich niet afgevraagd waar die mensen dan blijven en verbaast zich er over dat de aanvragen voor WW weer stijgen. Hadden we toch gezegd, zeggen wij dan weer. <\/p>\n En dan hebben we het nog niet over de rampzalige nieuwe zorgwet, waar collega Tineke Slagter het afgelopen half jaar zo vreselijk hard aan heeft zitten werken. Met zoveel feiten op tafel waaruit nu al blijkt wat er mis gaat. Het gaat niet lang duren voordat we ook daarbij weer kunnen zeggen: hadden we toch gezegd. <\/p>\n Vanavond De Geus op de tv in gesprek met Rosenmuller. Kijken jullie maar, ik moet demonstreren. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" We worden geloof ik langzamerhand de ‘hadden we toch gezegd’, partij. Ik zit nu twee jaar voor de SP in de Eerste Kamer, op de post Sociale Zaken. Meerdere keren hebben we tandenknarsend of berustend mee moeten maken dat gammele … Lees verder
\nOok de kwaliteit gaat inmiddels hollend achteruit: te grote groepen kinderen bij elkaar, vaak de enige manier om te bezuinigen.
\nDe Geus wilde ons de nieuwe wet aansmeren in zijn beleid om meer vrouwen aan het werk te krijgen. Wat gebeurt er, net als we zeiden: meer werkloosheid onder vrouwen. <\/p>\n