{"id":1207,"date":"2005-08-27T08:21:28","date_gmt":"2005-08-27T06:21:28","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2005\/08\/27\/elke-week-een-kind-gedood\/"},"modified":"2005-08-27T11:27:21","modified_gmt":"2005-08-27T09:27:21","slug":"elke-week-een-kind-gedood","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2005\/08\/27\/elke-week-een-kind-gedood\/","title":{"rendered":"Elke week een kind gedood"},"content":{"rendered":"

Het is alsof mensen als het gaat om dreiging en geweld alleen naar buiten durven te kijken. Alsof we hoe dan ook willen vasthouden aan de illusie dat het ’thuis’ veilig is. Af en toe breekt er een bericht door in de media, dat sensationeel genoeg is: het meisje van Nulde, kleine Savannah die dood in de kofferbak wordt gevonden. We willen dat graag zien als gruwelijke uitzonderingen.
\n
\nEr worden per jaar tussen de 50.000 en 80.000 kinderen mishandeld. Tussen de 50 en 80 overleven dat niet. Voor wie het wel overleven is de psychische schade vaak groot. Wanneer je de mensen aan wie je toevertrouwt bent niet te vertrouwen zijn, wie dan wel? Dries van Dantzig, psychiater, vecht al vele jaren om meer aandacht te krijgen voor mishandeling in het gezin. Hij heeft veel gezien van de schade die kinderen op kunnen lopen. Hoe onverdragelijk het voor een kind kan zijn om onder ogen te zien dat haar ouders gemene mensen zijn, geen kind kan het aan om te beseffen dat je uitgeleverd bent aan harteloze mensen. Dus gaat een kind vaak denken: ik ben een slecht kind. Of een kind gaat zich pantseren, schakelt zijn gevoel uit om te kunnen overleven, en wordt soms een volwassene die op zijn beurt ook niet in staat is zich in te leven in een ander. (Ik zeg er nadrukkelijk soms<\/em> bij, omdat je anders weer het stigma krijgt dat kinderen die zijn mishandeld dwangmatig zelf zullen mishandelen. Het risico is wel hoger, maar het is geen wetmatigheid)<\/p>\n

Van Danztig neemt het de politiek en eigenlijk de hele samenleving kwalijk dat we niet meer doen, eigenlijk niet veel meer dan er een versplinterde jeugdzorg op zetten en pas ingrijpen wanneer het kwaad meestal al geschied is. We hebben een grote schroom om in te grijpen in de privacy van het gezinsleven. Alleen, als het om leerplicht gaat doen we dat wel, en is dit minder belangrijk? Zouden ouders die het niet aan kunnen niet erg geholpen zijn wanneer er ingegrepen wordt voordat het zo uit de hand loopt? En kan er niet meer gedaan worden om ouders voor te bereiden op het ouderschap? Voor autorijden neem je toch ook les? <\/p>\n

Van Dantzig, in Netwerk gisteravond: mensen met een chronische ziekte worden hier jarenlang geholpen, dat vinden we normaal. We vinden het niet normaal dat een gezin met chronische problemen lang geholpen moet worden. Er zijn op dit moment wachtlijsten voor de hulp. Stel je voor, je huis staat in brand, je belt de brandweer en die zeggen: er is een wachtlijst. Pas als er heel veel schade is aangericht wordt er ingegrepen en vaak te laat. Als er op een ander terrein mensenlevens gered kunnen worden aarzelen we niet – waarom hier wel?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het is alsof mensen als het gaat om dreiging en geweld alleen naar buiten durven te kijken. Alsof we hoe dan ook willen vasthouden aan de illusie dat het ’thuis’ veilig is. Af en toe breekt er een bericht door … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1207"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1207"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1207\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1207"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1207"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1207"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}