{"id":12294,"date":"2009-01-07T12:06:13","date_gmt":"2009-01-07T11:06:13","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/01\/07\/stichting-kifaia-voor-onze-belgische-vrienden\/"},"modified":"2011-09-04T23:44:45","modified_gmt":"2011-09-04T21:44:45","slug":"stichting-kifaia-voor-onze-belgische-vrienden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/01\/07\/stichting-kifaia-voor-onze-belgische-vrienden\/","title":{"rendered":"Stichting Kifaia, voor onze Belgische vrienden"},"content":{"rendered":"

akind-19.jpg<\/a><\/p>\n

U heeft misschien net het radio interview gehoord dat ik maakte – over het werk van Stichting Kifaia in de Gazastrook. Het is fijn dat u hier terecht bent gekomen, want onze Kifaia website is erg verouderd, en het is schandalig maar het is nog steeds niet gelukt om die te vernieuwen.
\n
\nDaarom hier in het kort:
\nStichting Kifaia is een initiatief van een kleine groep Nederlandse vrijwilligers. Wij ondersteunen een Palestijnse organisatie van en voor gehandicapten in de Gazastrook, het NCCR. Dat doen we ondertussen bijna tien jaar.<\/p>\n

Dat doen we op drie manieren:
\n1. Door geld te verzamelen.
\n2. Door daar ter plekke trainingen te organiseren voor de staf van het NCCR
\n3. Door in Nederland (en soms in Belgie) het verhaal van de Palestijnen en van Gaza te vertellen.<\/p>\n

De belangrijkste activiteit van het NCCR die wij ondersteunen is het thuis bezoeken van gehandicapten en hun families, om ze de hulp te bieden die ze nodig hebben. Dat kan zijn dat er fysiotherapie nodig is, of traumabehandeling, het kan zijn dat het huis aangepast moet worden of dat iemand met krukken of kunstledematen moet leren lopen, of een rolstoel nodig heeft. Vaak is het, voor nieuwe gehandicapten, vooral voor mensen die gewond zijn geraakt in de strijd, een kwestie van verwerken dat hun hele leven is veranderd, en dat ze iets moeten met hun woede en verdriet, en wennen moeten aan het gegeven dat ze misschien niet zullen trouwen, geen kinderen zullen krijgen, misschien geen werk zullen krijgen. En ook de familie is vaak in de rouw. <\/p>\n

Het NCCR heeft een emancipatoire filosofie. Gehandicapten worden gezien als normale mensen, burgers met alle rechten, alleen met een beperking die extra ondersteuning en zorg verdient. Het streven is om gehandicapten een volwaardig lid van de maatschappij te laten zijn, en dat is in een land als Gaza waar men zich vroeger schaamde voor gehandicapte familieleden een revolutie. Ht is een feest om ‘onze’ gehandicapten te zien demonstreren voor hun rechten.<\/p>\n

Het NCCR is principieel onafhankelijk van de overheid, en niet geboden aan enige politieke of religieuze groep. Alle gehandicapten worden geholpen.<\/p>\n

De teams die de gehandicapten bezoeken maken voor elk mens een plan op maat, en bekijken bij ieder apart wat hij of zij nodig heeft. Omdat er in Gaza vrijwel geen revalidatie faciliteiten zijn, en de mogelijkheden van gehandicapten om ergens heen te gaan zeer beperkt, is het belangrijk dat de teams, arts, verpleegkundige, fysiotherapeut, psycholoog, soms een maatschappelijk werker, naar hen toe gaan, en de familieleden leren hoe ze goede zorg moeten geven.<\/p>\n

Aangezien bijna niemand de Gazastrook uitkan is het belangrijk dat wij ze de trainingen die ze nodig hebben gaan brengen. Dat kan van alles zijn: multidisciplinair werken, omgaan met dwarslaesies of amputaties, wat doe je met depressies, hoe maak je een goed werkplan. <\/p>\n

Wij gaan er als het kan drie a vier keer per jaar naar Gaza, nemen medicijnen en verbandspullen mee, en een deskundige die ze de gewenste training kan geven.<\/p>\n

Het geld dat wij van onze donateurs ontvangen, enkele giften of ook maandelijkse of jaarlijkse stortingen, gaat voor het grootste deel direct naar Gaza. Alleen minimale onkosten (wij hebben geen kantoor) en onze reiskosten worden uit de donaties betaald. Wij garanderen dat het geld goed aankomt, en terecht komt bij de mensen die het nodig hebben: de gehandicapten zelf, en de bescheiden salarissen van vijftig mensen – van chauffeur tot arts – die op hun beurt ook vaak weer een hele familie onderhouden. <\/p>\n

Het geld dat wij naar Gaza brengen is letterlijk broodnodig, maar het is meer dan dat. Het wordt ervaren als een groot gebaar van mededogen en solidariteit – we laten hen niet in de steek. En dat hebben we vaak gehoord: zolang jullie nog blijven komen is er nog hoop.<\/p>\n

U kunt hier nog informatieve vragen stellen, die we graag zullen beantwoorden.
\nWie geld overmaakt, kleine en grote giften zijn welkom, ontvangt de nieuwsbrief.
\nWie eerst de laatste nieuwsbrief wil ontvangen kan hier haar of zijn adres opgeven, dat zal niet op het weblog verschijnen. <\/p>\n

Ons gironummer is 8207589, ten name van Stichting Kifaia, Amsterdam. Uw gift is fiscaal aftrekbaar.<\/p>\n

Voor de Belgen:
\nStichting Kifaia te Amsterdam
\nIBAN: NL91 INGB 0008207589
\nBIC: INGBNL2A<\/p>\n

En ik zal er nog een paar foto’s bijvoegen, en doorlinken naar de verslagen die we hebben gemaakt van onze reizen naar Gaza, en de huisbezoeken.<\/p>\n

Internationale dag voor gehandicapten, hier<\/a>.
\nPortretjes van kinderen van Gaza, hier<\/a>.
\nHuisbezoek in augustus, hier<\/a>.
\nPret aan het strand. Hier<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

U heeft misschien net het radio interview gehoord dat ik maakte – over het werk van Stichting Kifaia in de Gazastrook. Het is fijn dat u hier terecht bent gekomen, want onze Kifaia website is erg verouderd, en het is … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[2],"tags":[218],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12294"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12294"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12294\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":59744,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12294\/revisions\/59744"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12294"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12294"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12294"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}