{"id":12334,"date":"2009-01-10T09:08:21","date_gmt":"2009-01-10T08:08:21","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/01\/10\/dag-veertien\/"},"modified":"2011-09-23T17:05:22","modified_gmt":"2011-09-23T15:05:22","slug":"dag-veertien","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/01\/10\/dag-veertien\/","title":{"rendered":"Dag veertien"},"content":{"rendered":"

000gallery-gaza-mourning-rel-005.jpg<\/a><\/p>\n

“Je kunt Palestijnen doden, maar je kunt nooit het verlangen doden van de Palestijnen naar vrijheid”, zegt voormalige Israelische militair Yonatan Shapira, in een YouTube filmpje, hier.<\/a>
\n
\nHet Pentagon was op zoek naar een extra schip dat bereid was meer munitie naar Israel te brengen. We moeten goed begrijpen, zegt het Pentagon, dat dit niks te maken heeft met Gaza, dit is routine, om de voorraad bij te vullen. hier.<\/a>. In het jaar 2008 stuurde de VS voor 22 miljard dollar aan wapentuig naar Israel. hier.<\/a>
\nGideon Levy, hier.<\/a> Dat is natuurlijk alleen bedoeld voor zelfverdediging. Ondertussen wordt van Hamas verwacht dat ze de smokkeltunnels dicht houden voor wapens, want Isra\u00ebl mag zich verdedigen, de Palestijnen natuurlijk niet. <\/p>\n

Ondanks het feit dat Israel blijft roepen dat het prima gaat met de aanval, alles op schema, de doelen bijna bereikt, ontgaat het de wereld niet dat de andere helft van de oorlog, de propaganda, niet naar (Israelische) wens verloopt. Dus bombardeerden ze het satellietstation van Press TV ook nog even, hoewel gegarandeerd was dat dat zou worden ontzien. Hier<\/a><\/p>\n

In het redactioneel van de Guardian (hadden wij maar zo’n krant) wordt de vraag gesteld, hoe nu verder? “More of the same, only worse”. Na 15 dagen van intensieve bombardementen is het nog steeds de vraag welke winst Israel daar politiek mee heeft gemaakt. Het Israelische leger heeft nu twee opties: terugtrekken of doorgaan. Als militaire organisatie is Hamas nog intact. Ze gaan nog steeds door met het afschieten van raketten. Als het leger zich nu terugtrekt, zullen ze het in de verkiezingscampagnes moeilijk hebben om uit te leggen wat er nu is gewonnen. Als ze doorgaan hebben ze ook een probleem want Hamas houdt stand. En de enige manier om ze werkelijk te verslaan is een her-bezetting en huis-aan-huis gevechten, duur en in ieder geval leidend tot meer slachtoffers aan Israelische zijde. Deze campagne is al maanden geleden voorbereid, maar ondanks het gigantische militaire overwicht is er weinig bereikt behalve enorme destructie. En de Israelische leiders zijn onduidelijk over hun doelen. Het is heel goed mogelijk om het dodental in de komende dagen nog te verdubbelen, en nog is Israel dan geen steek verder gekomen dan ze nu zijn.<\/p>\n

Zie de Guardian, hier.<\/a><\/p>\n

Gideon Levy schrijft bijna elke dag een indrukwekkend artikel. Hier<\/a>, de laatste. <\/p>\n

“Cry! the beloved country”, Uiteraard wordt hij aangevallen, dit is geen tijd voor kritiek, krijgt hij te horen. Ongetwijfeld nog de vriendelijkste reactie die hij krijgt. Maar de woedende reactie op elk beetje kritiek wijst er op dat er meer Israeli’s zijn die diep in hun hart wel weten dat er brand woedt onder hun voeten, en dat die brand bezig is om door de dikke mist van ontkenning heen te dringen waarmee Israel zich omringt, zegt Levy. Als Israel zo zeker was van zijn zaak, waarom dan de gewelddadige intolerantie tegenover iedereen die een ander standpunt heeft?<\/p>\n

Dit is precies de juiste tijd voor kritiek, er is geen betere.<\/p>\n

This is exactly the time for the big questions, the fateful questions, the decisive questions. We should not just ask whether this or that move in the war is right or not, not just wonder whether we are progressing “according to plan.” We also need to ask what is good about these plans. To ask whether Israel?s very launching of the war is good for the Jews, good for Israel and whether the other side deserves it. Yes, to ask about the other side is permissible even in war, perhaps above all in war. To know that the “children of the south” are not only the children who live in Sderot, but also the children of Beit Hanun, whose fate is immeasurably more bitter. To cringe with shame and feelings of guilt at the sight of Shifa Hospital is not treason: it is basic humanity. To take an interest in their fate, to ask whether their suffering is unavoidable, wise, just, moral and legitimate is an absolute necessity. To ask if things could have been done differently. To ask whether it would not have been more fitting to try a language other than the language of violence and unrestrained force that we invoke as a matter of routine, the only language in which we excel and in which we are articulate, believing that there is no other. This is the time to ask about our moral visage. This is exactly the time; there is no more appropriate time; to cast doubt on the wisdom and the usefulness of this awful war, to look also at the blood and the suffering on the other side of the border, on the other side of humanity.\n<\/p><\/blockquote>\n

(Ik zal dit stukje nog vertalen. En lieve mensen in Vlaardingen, de foto’s van jullie indrukwekkende avond voor Gaza komen er aan. Ik moet alweer demonstreren nu op naar de wake in Utrecht, met Doekle Terpstra.)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

“Je kunt Palestijnen doden, maar je kunt nooit het verlangen doden van de Palestijnen naar vrijheid”, zegt voormalige Israelische militair Yonatan Shapira, in een YouTube filmpje, hier.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[2],"tags":[43],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12334"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12334"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12334\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":62011,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12334\/revisions\/62011"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12334"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12334"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12334"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}