{"id":1247,"date":"2005-09-12T08:27:31","date_gmt":"2005-09-12T06:27:31","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2005\/09\/11\/verhaal-van-trees\/"},"modified":"2012-05-17T10:16:37","modified_gmt":"2012-05-17T08:16:37","slug":"verhaal-van-trees","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2005\/09\/12\/verhaal-van-trees\/","title":{"rendered":"Verhaal van Trees uit Bilin"},"content":{"rendered":"<p><img src='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/bilin.jpg' alt='' \/> <\/p>\n<p>Te gast: Trees uit Sakhnin, met een persoonlijk verhaal. Terwijl het overgrote deel van internationale pers richting Gaza kijkt gebeurt er nog heel wat anders elders.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nMisschien hebben jullie het afgelopen half jaar al iets gelezen over de wekelijkse demonstratie tegen de muur bij het dorp Bil\u2019in. Bil\u2019in is een dorp dicht bij Jerusalem, maar aan de andere kant van de Groene Lijn.<br \/>\nAl het land van dit dorp is in de loop van de laatste jaren geconfisceerd om er een nieuw settlement op te bouwen, genaamd Modi\u2019in Illit (boven Modi\u2019in).<br \/>\nVerschillende Israelische organisaties zoals Ta\u2019aush, Gush shalom, Coalition of Women for Peace , anarchisten tegen de muur, en het Comittee Against House Demolitions, houden iedere vrijdag, samen met de inwoners van Bil\u2019in, demonstraties tegen de muur. Het zijn altijd, vreedzame demonstraties geweest, op wat stenengooien na. Maar het karakter van de demonstraties is vreedzaam.<br \/>\nOndanks het geweldloze karakter van de demonstraties, werden de demonstranten en het dorp zelf altijd verwelkomd door traangas, rubberen kogels, arrestaties etc. door het Israelische leger.<!--more--><\/p>\n<p>Ik wil hier benadrukken dat de Israelische demonstranten uitgenodigd worden door een plaatselijk committee \u2018tegen de muur\u201d. Het is een prachtig initiatief, Israeliers en Palestijnen samen knokken voor een beetje gerechtigheid.<br \/>\nVorige week vrijdag is het helemaal uit de hand gelopen. Israel krijgt een beetje genoeg van deze demonstraties, omdat er ook zo ondertussen een beetje aandacht voor is van de pers, en heeft geprobeerd de demonstranten tegen te houden. Het resultaat van deze dag was talloze gewonden en talloze demonstranten gearresteerd.<br \/>\nDaarom werd er deze week via Gush Shalom en de andere organisaties opgeroepen om met zo veel mogleijk mensen naar Bil\u2019in te gaan om te gaan demonstreren. Mijn dochter Dina, man Ali en ik vonden dat we dat maar moesten gaan doen.<\/p>\n<p>Via de website van Gush shalom en via indymadia Israel kan je lezen wat er die dag gebeurd is, daar heb ik op zich niets aan toe te voegen. Maar ik wil vertellen hoe ik deze dag persoonlijk heb ervaren.<br \/>\nWe vertrokken om 8 uur vanuit Sakhnin naar Haifa, daar stond een bus te wachten. Om half tien vertrok deze bus naar Tel Aviv, om meerdere demonstranten op te halen. In Tel Aviv stond de hele Gush Shalom club te wachten met o.a. uri Avnery, die deze dag zijn verjaardag had. Met twee bussen vertrokken we uit Tel Aviv. Dicht bij het grote settlement Modi\u2019in kwamen we twee andere bussen tegen met de demonstranten uit Jerusalem. We waren dus met 4 bussen vol.<\/p>\n<p>We hadden al gehoord dat er een avondklok gold voor het dorp. Dit betekende dat we niet via het checkpoint bij het dorp konden komen, maar ver daarvoor de bus uit moesten om te gaan lopen. We werden de bus uitgezet in het nieuwe settlement Modi\u2019n Illit. Dit is een compleet nieuw settlement, en hier worden binnen een paar maanden honderden flats de grond uitgestampt. Het is ongelooflijk. Dit hele settlement is gebouwd op grond van Bil\u2019in.<\/p>\n<p>Vanuit dit settlement ondernamen we de tocht naar het dorp. Midden op de dag, in de schaduw was het 30 graden, klimmend over heuvels, stenen, doornbosjes. Het dorp was zo\u2019n 5\/6 kilometer ver weg. Maar we kwamen er dichtbij en daar begon het leger met traangas op ons te schieten. We liepen stug door. Er waren veel oudere mensen bij, en ook die liepen maar door, water werd gedeeld. Na de laatste afdaling zouden we aan de andere kant van de Groene lijn zijn. Ik hoor altijd bij de laatsten en beneden zag ik Ali en Dina wachten op mij in de schaduw van een olijfboom. Ik liep naar ze toe en opeens komt er vanuit het niets een gozer in burgerkleding, die Ali aanvalt. Mijn eerste gedachte was dat een van de demonstranten Ali aanviel, zo raar. Maar algauw begreep ik dat dit de beruchte \u201cundercovers\u201d zijn. Dit is een speciaal opgeleide unit, wiens werk het is zich tussen de demonstranten te begeven en van daaruit hun operaties uit te voeren. Bijvoorbeeld beginnen met stenengooien vanuit de menigte, zodat de soldaten een reden hebben om te kunnen schieten.<\/p>\n<p>Ali stond op mij te wachten samen met Dina, toen er opeens een man op hem toekwam die zei dat hij mee moest komen. Maar Ali ruikt deze types op een afstand en wist gelijk dat het een undercover was, dus hij weigerde, gelijk werd hij bij zijn strot vastgegrepen, en er kwamen er nog drie bij, die hem vastgrepen. Dina vloog op de rug van een van deze types, maar werd naar achteren gesmeten. Ali wist zich los te rukken en rende weg. Ze haalden hem in, en gooiden hem op de grond met zijn gezicht naar beneden, grepen hem vast, hij verloor zijn t-shirt en hij werd weggedragen. Ik zag dat er van de andere kant nog twee aankwamen en die begonnen achter Dina aan te rennen, die gelukkig keihard wegliep.<\/p>\n<p>Ali zijn gezicht zat onder het bloed. Hij vertelde later dat hij naar een arrestantenwagen werd gedragen, tegen de wagen gezet, handen geboeid, nog eens een keer met zijn gezicht tegen de auto werd geslagen, en toen zeiden die types ook nog dat ze hem wilden aanklagen wegens het verzetten tegen arrestatie en het mishandelen van een politieagent. Gelijk werd er een advocaat gebeld, die trouwens al op weg was. Ali werd samen met 9 anderen op het dichtsbijzijnde politie station vastgehouden. 8 Israelies en 1 Palestijn uit het dorp. Na ondertekening van een verklaring dat men 15 dagen het dorp niet zou betreden mochten ze savonds om 9 uur weer gaan. Hij is er vanaf gekomen met een hele kapotte neus en een grote bult op zijn voorhoofd.<\/p>\n<p>Ondertussen liepen wij door naar het dorp en werden tegengehouden door soldaten. Maar die werden weggeroepen dus we liepen door. Het doel was om naar de moskee te gaan en vandaaruit naar de plek te lopen waar de demonstratie zou beginnen . Maar het doel van het leger was erop gericht om ons te beletten om naar de moskee te gaan. Toen we bij het eerste huis van het dorp aankwamen, volledig uitgedroogd en doodmoe, werden we door de dorpelingen verwelkomd. We konden even binnen zitten, kregen water aangeboden en de vrouwen vertelden ons dat er al een avondklok was sinds 5 uur s\u2019ochtends. Wij hadden ook al veel rook gezien boven het dorp en de vrouwen vertelden ons dat er al de hele dag traangas in de moskee werd geschoten. Een jochie van 11 jaar kwam naar ons toe en liet ons zijn blauwe plekken zien. Hij had s\u2019ochtends op de stoep gestaan, en om de hoek kwamen er een paar soldaten aan die hem vastgrepen en hem een flink pak rammel hadden gegeven. Ook vertelden de vrouwen ons dat het water  afgesloten was.<\/p>\n<p>Maar toen wij er waren durfden de vrouwen ondanks het uitgaansverbod de straat op te gaan. Deze luxe duurde niet lang. Wij liepen door en werden al gauw door soldaten tegengehouden. Ik zag dat mededemonstranten weggedragen werden en ik dus ook. Eerst vroegen die soldaten of ik mee kwam, toen ik een beetje grappig probeerde te zijn en zei dat ik van mijn moeder had geleerd dat ik niet met vreemde mannen mee mocht gaan, kreeg ik als antwoord van zo\u2019n 20 jarig soldaatje \u201cmaar je houdt er wel van om met arabieren mee te gaan?\u201d. Waarop ik zei dat hij gewoon een smerig sujet was. Nou ja, ze grepen me vast en ik kwam achter een huis terecht waar zo\u2019n 20 andere demonstranten zaten. Met soldaten om ons heen die hun geweren op ons gericht hielden. Na een half uur werd ons bevolen om een arrestantenwagen in te gaan. We waren er nog even getuige van hoe dat de soldaten de Palestijnse bevolking hun huis weer injoeg. Een kogel vlak voor de vrouwen en de kinderen in de grond schieten en ze helemaal uitschelden. In het Arabisch werd de bevolking bevolen \u2018 Jullie varkens, godver\u2026\u2026 jullie huis in&#8217;, en ook nog even een traangas granaat op de huizen afschieten.<br \/>\nJe weet niet wat je meemaakt.<br \/>\nWij met zijn twintigen in de arrestantenwagen, en we werden na een kwartier ergens op een heuveltop eruitgelaten en met het geweer op ons gericht daar tot 6 uur vastgehouden. Daarna lieten ze ons gaan, en zijn we de afstand teruggelopen naar de bus.<\/p>\n<p>Via onze mobieltjes waren we er achter gekomen dat het zo\u2019n 100 demonstranten gelukt was om de moskee te bereiken. Boven op die heuveltop hoorden we constant het geluid van traangasgranaten en van schieten. <\/p>\n<p>Mijn dochter Dina was bij de mensen die het gemaakt hebben tot de moskee. Ze vertelde me dat het dorp vol zat met soldaten, maar dat de bevolking vanuit de ramen hun de weg wees en ook waar de soldaten zaten, en als de soldaten te dichtbij waren dan werden ze snel de huizen binnengeloodst. Dina vertelde me dat ze in een huis terechtkwam waar de kinderen naar tekenfilms zaten te kijken , terwijl het huis vol was met traangas.<\/p>\n<p>Veel mensen zijn geraakt door rubberen kogels. Op een gegeven moment zagen ze dat er jeeps achter de jongeren van het dorp gingen, en Dina vertelde me dat de imam van het dorp, achternagezeten door soldaten, maar weer beschermd door demonstranten, naar de moskee rende, om via de microfoon de jongens te waarschuwen. Die zijn toen ook gelijk weer huizen binnengevlucht. Zo tegen vieren is er een groep toch naar de plek gelopen waar de muur gebouwd moet worden.<\/p>\n<p>Ondertussen gingen er weer een groep soldaten achter een groepje jongens van het dorp aan, die jongens gilden naar de demonstranten om deze soldaten te stoppen. Dat lukte op een na, die bleef maar doorlopen. Dina, die helaas nog weinig angst kent, is voor deze soldaat gesprongen, en werd daarbij omvergelopen door hem en kreeg een flinke klap van zijn geweer. Haar hele bovenlichaam is flink gekneusd, en haar achterwerk is helemaal geschaafd en bont en blauw. Maar, zei ze, beter ik bont en blauw als dat die jongens opgepakt worden en waarschijnlijk  flink geslagen worden. <\/p>\n<p>&#8217;s Nachts om een uur waren we weer thuis. Alle arrestanten zijn vrijgelaten op een Palestijn na, Abdallah Abdu Rahme. Abdalah is een aktivist, aktief in het volkscomitee van Bil\u2019in. Abdallah is de laatste maanden meermalen gearesteerd. Ook nu werd hij weer naar het militaire kamp Ofer gebracht.<br \/>\nIk weet niet of hij alweer vrij is.<\/p>\n<p>Maar deze dag maakte mij weer erg duidelijk wat een rascistische staat Israel is. De settlers in Gaza, die toch erg gewelddadig waren werden in de watten gelegd, terwijl wat ik gezien heb deze dag was zo gewelddadig, zo absurd, en mijn vraag is dan ook weer, waar is de pers. Er was een nederlandse radio journalist, Jetteke van Wijk, waar ik veel respect voor heb. Ook zij heeft de hitte weerstaan en is met ons helemaal meegelopen. Maar verder is er geen pers te zien.<br \/>\nLandconfiscaties gaan gewoon door, het is schokkend om te zien hoe de settlements uitgebreid worden. En de Palestijnen worden meer en meer vernederd, afgesloten van hun boomgaarden en werk en scholen.<br \/>\nWij konden weer naar huis, met onze blauwe plekken en spierpijn, maar de Palestijnen kunnen geen kant op.<\/p>\n<p>Trees.<\/p>\n<p>Meer info<br \/>\n<a href=\"http:\/\/zope.gush-shalom.org\/home\/en\">www.gush.shalom.org<\/a>http:\/\/www.geocities.com\/keller_adam\/BilSept9_he.htm<br \/>\n<a href=\"https:\/\/israel.indymedia.org\/\">https:\/\/israel.indymedia.org<\/a><br \/>\nIndymedia heeft meer foto\u2019s. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Te gast: Trees uit Sakhnin, met een persoonlijk verhaal. Terwijl het overgrote deel van internationale pers richting Gaza kijkt gebeurt er nog heel wat anders elders.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[2,14],"tags":[191],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1247"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1247"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1247\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":78968,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1247\/revisions\/78968"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1247"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1247"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1247"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}