Te gast: dominee Johan M. Snoek, die deze speech hield op de solidariteitsbijeenkomst met Gaza, op 24 januari 2009 in de Citykerk in Rotterdam.<\/p>\n
Op 10 mei 1940 werd Nederland overvallen door Duitsland. Op 14 mei bombardeerden Duitse vliegtuigen onze stad, Rotterdam. De hele binnenstad werd weggevaagd. Er vielen 814 doden. Die gebeurtenis staat gegrift in het collectieve geheugen van de Rotterdammers en van Nederland. Ik was toen jongvolwassen. Het is lang geleden, maar als ik eraan terugdenk dan voel ik nog woede en verbittering.
\n
\nIn de strijd om Gaza zijn aan Isra\u00eblische kant dertien slachtoffers te betreuren: negen soldaten en vier burgers; gelukkig geen kinderen. Aan Palestijnse kant waren er meer dan 1300 slachtoffers; de meesten waren burgers, waaronder 400 kinderen. Voor iedere Isra\u00eblische dode vielen er dus 100 Palestijnse.
\n50.000 mensen zijn dakloos. De verwoesting is enorm. De ramp die Gaza trof is erger dan het bombardement van Rotterdam.Ik schaam me ervoor dat onze regering weigert te erkennen dat het Isra\u00eblisch geweld buiten de perken was.<\/p>\n
Het verschil tussen 1940 en nu is: Rotterdam is toen in Duitse handen gevallen; Nederland capituleerde, gaf zich over. Maar Gaza is niet.gevallen en van overgave is geen sprake. In de Isra\u00eblische krant Haaretz schreef Gideon Levy: \u201cDavid heeft gewonnen van Goliath.\u201d <\/p>\n
Wat velen in Nederland niet weten is: de bevolking van Gaza bestaat in meerderheid uit vluchtelingen en hun nakomelingen. In 1948 werden ze bij de stichting van de staat Isra\u00ebl met geweld verdreven, 70.000 alleen al uit Jaffa. Het was wat we nu een etnische zuivering noemen. Dat is uitgezocht en beschreven door Isra\u00eblische historici.<\/p>\n
Die mensen in Gaza hebben nooit een normaal leven gehad; nooit zijn ze vrij geweest. De stichting van Isra\u00ebl betekende voor hen en het Palestijnse volk een ramp: de Nakba. Daarom hebben Gaza en het Palestijnse volk mijns inziens recht op onze solidariteit.<\/p>\n
Tijdens de tweede wereldoorlog hebben de Duitsers in heel Europa de Joden vervolgd: ze eerst ge\u00efsoleerd, daarna gedeporteerd en tenslotte vermoord in concentratiekampen als Auschwitz. Ook in Nederland zijn gruwelijke dingen gebeurd. Slechts een minderheid van de niet-Joden heeft zich toen metterdaad solidair getoond met hun vervolgde joodse medemens.De meerderheid heeft de andere kant op gekeken.
\nDaarvoor schamen velen zich nog steeds en daarom durven ze geen kritiek op Isra\u00ebl te hebben, vanwege Auschwitz. Maar je kunt natuurlijk Auschwitz, hoe verschrikkelijk ook, niet gebruiken om wat er in Gaza gebeurde goed te praten. De joodse ellende tijdens de tweede wereldoorlog mag onze kritiek op de daden van Isra\u00ebl nu niet doen verstommen.<\/p>\n
Die kritiek is nodig, want de politiek van Isra\u00ebl is mijns inziens zowel onrechtvaardig als kortzichtig.
\nOnrechtvaardig is de boycot van Hamas en het economisch wurgen van anderhalf miljoen mensen in de Gazastrook maar ook de kolonisatie van de Westoever, het bouwen van de apartheidsmuur, de roof van Palestijns land en water, kortom de hele bezetting.
\nKortzichtig is die politiek, omdat het allemaal zogenaamd gebeurt in het belang van Isra\u00ebls veiligheid. Maar Isra\u00ebl zal nooit in veiligheid leven, zo lang er geen recht gedaan wordt aan de Palestijnen, zo lang de bezetting voortduurt<\/p>\n
Veiligheid ontvang je alleen langs de weg van gerechtigheid. Dat wist de profeet Jesaja al. \u201cDe vrucht van de gerechtigheid zal vrede zijn; de uitwerking van gerechtigheid: rust en veiligheid tot in eeuwigheid\u201d (Jesaja 32:17, vert. NBG). Als Isra\u00ebl het Palestijnse volk recht doet, dan pas zal het veilig wonen.<\/p>\n
Stel je voor dat het zo ver komt: twee volken die naast elkaar leven in gelijkwaardigheid, vrijheid, vrede en wederzijds respect. Dat lijkt nu nog een utopie, een droom. Want de Palestijnen hebben een militair gezien overmachtige tegenstander.
\nTwee dingen geven me moed.
\nTen eerste kom je telkens mensen tegen,zowel in als buiten Isra\u00ebl, zowel onder Joden, christenen als onder niet-godsdienstigen, mensen die eerst niet konden – of wilden – zien wat er gebeurd is en wat er nog steeds gebeurt. Ook ik ben jaren lang blind geweest. En dan opeens, soms met een schok, worden ze zich ervan bewust. Ze gaan anders kijken en anders handelen. Ze gaan \u201chongeren en dorsten naar gerechtigheid\u201d, zowel voor Joden als Palestijnen.<\/p>\n
Ten tweede: joden, christenen en moslims zijn kinderen van \u00e9\u00e9n vader: Abraham.
\nVelen hunner zoeken oprecht, de wil te doen van de Ene, de Eeuwige, de barmhartige Erbarmer.
\nHem behoort het Koninkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid, tot in eeuwigheid.<\/p>\n
Nawoord Anja Meulenbelt: Snoeks vriend en collega Anton Wessels laat me weten dat hier iemand spreekt die in de oorlog een belangrijke rol heeft gespeld in het verzet ten behoeve van de joden. Voorts heeft hij 10 jaar in Israel gewerkt en daarna de ‘Israel’ desk van de wereldraad van kerken Geneve (1970-1975) beheerd. Te gast: dominee Johan M. Snoek, die deze speech hield op de solidariteitsbijeenkomst met Gaza, op 24 januari 2009 in de Citykerk in Rotterdam. Op 10 mei 1940 werd Nederland overvallen door Duitsland. Op 14 mei bombardeerden Duitse vliegtuigen onze … Lees verder
\nHij schreef een belangrijk werk vooral internationaal bekend over de houding van de kerken ten opzichte van de Joden: The grey Book<\/em> Assen 1969. Het is ook op internet te lezen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"