{"id":12603,"date":"2009-01-30T10:12:57","date_gmt":"2009-01-30T09:12:57","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/01\/30\/vandaag-5\/"},"modified":"2011-09-11T15:04:11","modified_gmt":"2011-09-11T13:04:11","slug":"vandaag-5","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/01\/30\/vandaag-5\/","title":{"rendered":"Vandaag: hoe is het in Gaza"},"content":{"rendered":"

090127-abunimah-gaza.jpg<\/a><\/p>\n

We krijgen bericht van een chirurg, een vrouw die we wachtend bij grenspost Erez leerden kennen, (we moeten daar dringend een leuk caf\u00e9 openen, je komt er de interessantste mensen tegen), ze is nu eindelijk in Gaza. Normaal ging ze eens in de twee weken naar Gaza om daar te opereren en les te geven, maar tijdens de oorlog stond ze tandenknarsend voor niks voor een dichte grens.
\n
\nerezmei08-302.jpg<\/a><\/p>\n

Mensen zijn in Gaza nog geheel in shock, schrijft ze, al rijden er weer auto’s nu de meeste puin van de wegen af is geveegd. Bijna alle families zijn getroffen, zijn familieleden kwijt, hebben gewonden, zijn hun huis kwijt en wonen in tenten. Er worden nog steeds mensen vermist, en er schijnen een paar honderd mensen gevangen te zijn genomen en afgevoerd zonder dat hun familie weet waar ze zitten. Zo goed en kwaad als het gaat zijn de scholen weer begonnen, soms in tenten, om in ieder geval de kinderen weer bezig te houden.<\/p>\n

gazapuinschool.jpg<\/a><\/p>\n

Er lopen nu heel veel artsen rond in Gaza, zo’n vijfhonderd, zegt de chirurg, misschien wel te veel. Want het ene probleem is de hulp georganiseerd te krijgen, het andere om genoeg spullen binnen te krijgen. Dan krijg je wel matrassen maar geen dekens. <\/p>\n

Er lopen trouwens ook heel veel buitenlandse hulpverleners, functionarissen en journalisten rond, hoor ik, dus de taxichauffeurs, de tolken, ‘fixers’ en de hotels doen goede zaken, inclusief de enige souvenirwinkel van Gaza die weer open is. Opblaasbare Arafats, Hamasvlaggen, en christelijke Mariabeeldjes made in Bethlehem<\/em>. Ik ben er vaak geweest. <\/p>\n

Op Electronic Intifada lezen we het rapport dat er per dag zo’n 100 a 120 vrachtwagens worden doorgelaten. In 2007 waren dat er 500 a 600 per dag, en dat was in een relatief normale toestand: nu is er veel meer nodig, onder andere bouwmateriaal als cement om een begin te kunnen maken met het repareren van de huizen die nog te redden zijn. Er komt benzine en diesel binnen, en kookgas, maar niet genoeg. De tunnels funktioneren weer – en er wordt hard gewerkt aan nieuwe – maar nog niet op volle stoom, omdat er een flink aantal verwoest is. <\/p>\n

gazapuin4klein-1.jpg<\/a><\/p>\n

gazapuin1klein-1.jpg<\/a><\/p>\n

Er liggen nog steeds brokken fosfor in de straten, en kinderen die er mee spelen branden zich, want de fosfor is niet te blussen met water, en vliegt soms nog weken na te zijn afgeschoten in de fik. De vraag is bovendien of het kankerverwekkend is. Daar maken de artsen zich zorgen over, de Gazanen hebben vooral andere zaken aan hun hoofd. Gewonde familieleden. Eten, warmte, de kinderen weer naar school.<\/p>\n

Er is zoveel puin en zoveel rotzooi dat hulptroepen nauwelijks weten waar ze beginnen moeten. Waar moet die puin heen en hoe vervoer je die? Er komen nog steeds akelige dingen tevoorschijn: duizenden stinkende kippenlijken van een gebombardeerd kippenbedrijf. <\/p>\n

090127-habeeb-chickens.jpg<\/a><\/p>\n

De chirurg heeft de puinhopen gezien van wat eens de Amerikaanse school was (de school waar Walid en Wassim op zaten) kapotgebombardeerd met Amerikaanse bommen. Leg dat maar aan de kinderen uit, zegt ze.<\/p>\n

De eerste-hulp kliniek die Israel grootmoedig aan de andere kant van Erez had ingericht om hulp te bieden aan Palestijnse gewonden is weer gesloten. Er zijn helemaal wel vijf van de duizenden gewonde Palestijnen verzorgd. Wel zijn er heel erg veel journalisten geweest toen het geopend werd, om te zien hoe humaan<\/em> Israel toch is – om na<\/em> de oorlog een eerste hulp post in te richten, met van alles, inclusief traumaspecialisten. Je zag het al voor je, hoe Palestijnen eerst de lange weg te voet af zouden leggen naar Erez, om zich vervolgens door alle formaliteiten heen te werken, om dan bij de kliniek aangekomen te zeggen, dokter ik ben getraumatiseerd door jullie bombardementen, willen jullie me helpen.
\nHet was een aardige publiciteitsstunt, en sommige journalisten stonken er in, vooral zij die vinden dat Isra\u00ebl al te veel ‘gedemoniseerd’ wordt terwijl het zulke aardige, beschaafde mensen zijn. Hier.<\/a><\/p>\n

Voor wie een idee wil krijgen over Gaza, hoe groot het is, zie de prachtige kaart, waarmee je kunt inzoomen tot je bijna elk huis kunt zien. Plus de woestenij waar eens huizen waren. Ik kon zien dat de flat met mijn mannen die uitkijkt op de vissershaven er nog staat – al wist ik dat ondertussen al. Virtual Gaza: Hier.<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

We krijgen bericht van een chirurg, een vrouw die we wachtend bij grenspost Erez leerden kennen, (we moeten daar dringend een leuk caf\u00e9 openen, je komt er de interessantste mensen tegen), ze is nu eindelijk in Gaza. Normaal ging ze … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[2],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12603"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12603"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12603\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":61000,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12603\/revisions\/61000"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12603"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12603"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12603"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}