{"id":12626,"date":"2009-02-06T07:29:43","date_gmt":"2009-02-06T06:29:43","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/02\/06\/spoedcursus-palestinaisrael-3\/"},"modified":"2013-05-13T22:52:48","modified_gmt":"2013-05-13T20:52:48","slug":"spoedcursus-palestinaisrael-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/02\/06\/spoedcursus-palestinaisrael-3\/","title":{"rendered":"Spoedcursus Palestina\/Isra\u00ebl (3)"},"content":{"rendered":"

dezeein-1.jpg<\/a><\/p>\n

Mooie stukjes schrijft Abdelkader Benali in Gaza, in de Volkskrant. Maar dit stond er ook in: “In 1948 brak de strijd uit tussen de Joden en de Arabieren. De Palestijnen dolven het onderspit. 750.000 van hen raakten ontheemd.” ( hier.<\/a>).
\n
\nOok als je er rekening mee houdt dat de geschiedenis samengevat in drie zinnen altijd een beetje kort door de bocht is – alhoewel knap, daar niet van – is dit de halve waarheid. De versie die we ook uit de officiele geschiedschrijving van Isra\u00ebl kennen. Want met de nieuwe historici in de hand zijn er twee belangrijke correcties bij de maken: de strijd brak al veel eerder uit, en die was niet zomaar tussen joden en Arabieren, maar tussen zionistische<\/em> joden en Palestijnse<\/em> Arabieren. (Er was in Palestina geen strijd tussen joden en Arabieren tot de komst van de zionisten) <\/p>\n

Over de voorgeschiedenis ging aflevering 2, hier<\/a>. Daar staat al dat de strijd, tussen de zionistische troepen en het inheemse verzet al vele doden had gekost voor de oorlog in 1948. <\/p>\n

De nakba, de etnische zuivering van Palestina<\/strong><\/p>\n

Neem een bloedige gebeurtenis, die ook in Israel niet wordt ontkend, en die door alle historici is onderzocht: Deir Yassin. Op 9 april 1948 vielen zionistische troepen het kleine dorp Deir Yassin binnen. 750 inwoners. Nadat het dorp verslagen was, werden in hun huizen vrouwen, kinderen en ouderen vermoord, met handgranaten, machinegeweren en messen. Een groep mannen werd op een vrachtwagen Jeruzalem rondgeparadeerd. Daarna werden ze in een steengroeve doodgeschoten. Die avond bij een feestje voor de pers schepte de leider van de Irgun op dat hij wel 254 Arabieren had gedood. Zijn uitspraak werd geciteerd in de New York Times van 10 en 13 april. Het zou kunnen dat het minder doden waren, het waren er wel minimaal honderd. Het doel was duidelijk, want militair gezien stelde het dorp niets voor, en het verzet was al snel opgegeven: dit bloedbad moest de andere Palestijnen schrik aanjagen en hen op de vlucht drijven. Dat lukte.<\/p>\n

Twee zaken zijn bij deze gebeurtenis belangrijk.
\nTen eerste: de bewering van Israel dat hun leger ‘moreel hoogstaand’ is en nooit met opzet op burgers zal schieten is niet waar en ook nooit waar geweest. Na Deir Yassin volgde nog vele andere aanvallen op Palestijnse burgers. Zie hiervoor Robert Fisk op dit weblog: hier.<\/a>
\nTen tweede: de datum. Het bloedbad in Deir Yassin vond plaats v\u00f3\u00f3r de staat Israel werd uitgeroepen op 15 mei 1948. Daarna<\/em> vielen de Arabische troepen Israel binnen, en begon de oorlog volgens de Israelische versie van het verhaal. In werkelijkheid waren de zionistische troepen de oorlog tegen de inheemse Palestijnse bevolking al begonnen.
\nMeer over Deir Yassin: hier.<\/a><\/p>\n

Twee processen vonden gelijktijdig plaats: een oorlog tussen twee legers, het nieuwe Isra\u00eblische leger en de Arabische troepen, dan ruimschoots werd gewonnen door Isra\u00ebl. Maar tegelijkertijd vond onder het dekmantel van die oorlog een grootscheepse etnische zuivering plaats, die al begonnen was voor de datum van de stichting van Isra\u00ebl, en nog een hele tijd doorging toen de oorlog al was afgelopen. De helft van de ongeveer 750.000 Palestijnen die vluchtten was al weg voordat de Arabische troepen binnenvielen, en de ‘eigenlijke’ oorlog begon. <\/p>\n

Deze gebeurtenissen zijn lang ontkend, en worden in de offici\u00eble geschiedschrijving nog steeds of helemaal niet, of erg afgezwakt en verhuld weergegeven. De historici hebben er nog een tijd over gekibbeld of de etnische zuivering van te voren gepland was, of dat de troepen mensen op de vlucht joegen toen de gelegenheid zich voordeed. Er wordt onder serieuze historici niet meer gestreden over de vraag of de etnische zuivering wel plaats vond. <\/p>\n

Twee argumenten spreken voor de gedachte dat de etnische zuivering wel degelijk gepland was. In de eerste plaats blijkt uit alle historische bronnen over de zionistische leiders dat die zich er geheel van bewust waren dat er geen joodse staat zou komen wanneer de inheemse niet-joodse bevolking niet ‘verwijderd’ zou worden. Neem twee citaten die dat illustreren, van Ben Goerion en van Joseph Weitz: <\/p>\n

“Het land is in onze ogen niet het land van zijn huidige bewoners. Wanneer men zegt dat Eretz Israel het land van twee naties is dan vervalst men de zionistische waarheid dubbel. Palestina moet niet en zal niet het probleem van twee volkeren oplossen, maar alleen het probleem van \u00e9\u00e9n volk, van het joodse volk in de wereld.” Uit een redevoering van Ben Goerion voor de Histadrut (de zionistische vakbeweging) in 1937. <\/p>\n

“Als we heel eerlijk zijn, zullen we toch moeten toegeven dat er in dit land geen plaats is voor beide volken. Als de Arabieren hier blijven wonen, zullen we nooit een onafhankelijk volk worden. De enige oplossing is een Eretz Israel, of tenminste het westelijk gedeelte ervan, zonder Arabieren. We zullen de Arabieren daarom naar de buurlanden moeten laten vertrekken. Alle Arabieren. Er moet geen dorp of stam achterblijven”. Joseph Wetz, in zijn dagboek, van 1940. <\/p>\n

Weitz was een belangrijke zionistische ideoloog, en een adviseur van Ben Goerion. En ook Herzl schreef al lang voor de etnische zuivering plaatsvond dat het nodig zou zijn om de berooide massa over de grenzen te jagen. Bij voorkeur door ze elke arbeid te ontnemen, zodat ze ‘vanzelf’ zouden vertrekken. Dat ‘vanzelf’ werd dus uiteindelijk met geweld. (Voor veel meer citaten over ’transfer’, het eufemisme van toen voor etnische zuivering, zie hier<\/a>)<\/p>\n

In de tweede plaats is de massaliteit en de systematiek van de ontruiming zo groot, dat het onwaarschijnlijk is dat die niet is gepland. Bovendien werd onmiddellijk een begin gemaakt met de vernietiging van de Palestijnse dorpen, zodat terugkeer onmogelijk zou worden. Dat was het begin van het ‘vluchtelingenprobleem’ dat tot op de dag van vandaag voortduurt, en waarvoor de verantwoordelijkheid door Isra\u00ebl nog steeds wordt afgewezen.<\/p>\n

Wanneer in Israel ‘onafhankelijkheidsdag’ wordt gevierd, herdenken de Palestijnen die nu verspreid leven – een deel in Israel, een deel in Gaza en de Westoever, een deel in vluchtelingenkampen in de omringende landen, of in de ‘diaspora’ in andere landen – de nakba<\/em>. Vertaald: de grote ramp, die hun volk uit elkaar scheurde en van hun land verjoeg. Het begin van een grote en langdurige poging om Palestina en de Palestijnen te laten verdwijnen.<\/p>\n

Het belangrijkste boek over de etnische zuivering is geschreven door Ilan Papp\u00e9 en het Nederlands vertaald. Het is een belangrijk standaardwerk dat je eigenlijk gelezen moet hebben om de wortels van het huidige probleem te begrijpen. Als inleiding daarop kun je hier<\/a> lezen over de lezing die Papp\u00e9 in Nederland hield. <\/p>\n

En ga eens bladeren op de website Palestine Remembered, hier<\/a>, de geschiedenis gezien vanuit een Palestijns perspectief, met veel historisch materiaal en oude foto’s. <\/p>\n

Het hoofdstuk in het dossier over dit stuk van de geschiedenis, hier<\/a>, is nog niet af. <\/p>\n

En kijk even naar de foto hierboven. Palestijnen in Haifa die vluchtten voor de zionistische troepen. En bedenk wat het betekent wanneer Isra\u00ebl zegt dat het de Palestijnen zijn die proberen ‘de joden de zee in te drijven’. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mooie stukjes schrijft Abdelkader Benali in Gaza, in de Volkskrant. Maar dit stond er ook in: “In 1948 brak de strijd uit tussen de Joden en de Arabieren. De Palestijnen dolven het onderspit. 750.000 van hen raakten ontheemd.” ( hier.).<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[2],"tags":[94,103,248],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12626"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12626"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12626\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":95258,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12626\/revisions\/95258"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12626"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12626"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12626"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}