{"id":12665,"date":"2009-02-09T09:11:34","date_gmt":"2009-02-09T08:11:34","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/02\/09\/mohammed\/"},"modified":"2009-02-09T10:11:38","modified_gmt":"2009-02-09T09:11:38","slug":"mohammed","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/02\/09\/mohammed\/","title":{"rendered":"Mohammed"},"content":{"rendered":"<p><a href='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2009\/02\/crusades3.jpg' title='crusades3.jpg'><img src='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2009\/02\/crusades3.jpg' alt='crusades3.jpg' \/><\/a><\/p>\n<p>Aan de rechtse kant van het politieke spectrum, daar waar angst voor migranten en voor de oprukkende islam hand in hand gaan, is het gebruikelijk om de islam af te schilderen als een inherent gewelddadig en intolerant geloof. Het is simpel om de geschiedenis en de actualiteit af te schuimen naar voorbeelden, en de koran, dat andere moeilijke boek, levert genoeg illustraties voor die opvatting, als je de citaten maar los maakt van hun context.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nIk ben daar nooit zo gevoelig voor geweest, behalve dat ik niet aan de rechterkant van het politieke spectrum sta, omdat mijn opvattingen over de islam nog voor ik er over had nagedacht ingekleurd werden door heel veel praktijk, en veel contacten met moslims. Zelfs in Gaza, toch waarlijk niet het makkelijkste plekje aarde, met veel extremen en tegenstrijdigheden, gaan de simpele oordelen niet op. Voor elke extremistische fundamentalist ken ik ook een buitengewoon tolerante, vredelievende en vrijzinnige moslim. Het zijn net mensen, citeer ik Joris Luyendijk, en die verschillen van elkaar, en je kunt wat ze denken en doen niet los zien van de context waarin ze leven. Evenmin dus als in Nederland. <\/p>\n<p>Gevoelsmatig voel ik me dus veel meer thuis bij de boeken van Karen Armstrong dan bij de Afshin Ellians, Hans Jansens en Ayaan Hirsi Ali&#8217;s, die de neiging hebben om hun oordeel over een extreme minderheid over een geheel geloof te stulpen. <\/p>\n<p>Bij Bulaaq is er een interessant boek uitgekomen dat niet in de polarisatie &#8216;is de islam nu inherent gewelddadig&#8217; dan wel &#8216;is de islam nu inherent vredelievend&#8217; gaat zitten, maar dat vooral kijkt naar de historische feiten en de context waarin een geloof zich heeft ontwikkeld. Hugh Kennedy, <em>De grote Arabische veroveringen &#8211; Het ontstaan van het islamitische rijk van Afghanistan tot Spanje.<\/em> Ik heb het nog niet gelezen, maar het interview met de schrijver in de Volkskrant van zaterdag is al interessant en informatief. En actueel. <\/p>\n<p>De islam was inderdaad het product van een zeer militaristische Arabische samenleving, meent Kennedy. En anders dan we het uit de figuur Jezus kennen, kent de islam geen expliciet pacifistische trekken. Daar staat tegenover dat de moslims in de vroege Middeleeuwen toleranter waren tegenover andere religies dan veel christelijke machthebbers. Bijvoorbeeld de brute uitroeiingsoorlog die Karel de Grote voerde, waarbij de Saksen voor de keuze werden gesteld om zich te bekeren dan wel te sterven. Bekeren met geweld, dat kwam in de islamitische wereld nauwelijks voor. <\/p>\n<p>Het grote succes van de verspreiding van de islam verliep anders, schrijft Kennedy. De Arabische overheersing kwam niet alleen met geweld tot stand. Steden die zich overgaven werden niet vernietigd. Als er maar belasting werd betaald werd de stad verder ongemoeid gelaten. De plaatselijke elite werd door de Arabieren betrokken bij het bestuur. De bekering tot de islam en het leren van Arabisch gaf toegang tot de heersende elite. Ook hoefden moslims minder belasting te betalen dan niet-moslims, en in de loop van de tijd gingen in de veroverde gebieden veel mensen over tot de islam. Tot op de dag van vandaag bestaan er niet-islamitische minderheden in de Arabische landen. Die vreedzame co-existentie hoeft ook niet ge\u00efdealiseerd te worden, want joden en christenen werden wel geacht zich neer te leggen bij een tweederangspositie. <\/p>\n<p>Maar de gedachte dat de islam &#8216;met het zwaard&#8217; is verspreid is te simpel. In diezelfde tijd waren christelijke machthebbers aanzienlijk bruter. Wel is het dankzij dat zwaard dat er een Arabisch rijk ontstond waarbinnen de islam zich kon verspreiden. De islam verenigde de Arabieren en gaf hen cultureel zelfvertrouwen. En zeker was religie soms een inspiratiebron bij de strijd. <\/p>\n<p>In de koran kun je alles vinden wat je wilt, zegt Kennedy. Er staan heel militante passages in waarin wordt opgeroepen de ongelovigen over de kling te jagen. Maar op andere plaatsen wordt opgeroepen tot een vreedzame en tolerante houding. Islam en christendom hebben beide zowel vreedzame als gewelddadige kanten. <\/p>\n<p>Er zijn ook interessante verschillen. Het vroege christendom had sterk pacifistische trekken, maar dat veranderde toen het christendom ook wereldlijke macht kreeg en de vorsten zichzelf zagen als de hoeders van het ware geloof. Bij de islam gingen geloof en wereldlijke macht van meet af aan hand in hand. Aan de koran kun je geen principieel pacifisme ontlenen, zoals aan het Nieuwe Testament met zijn boodschap van keer de andere wang, in plaats van het oog om oog van het Oude Testament. Maar Mohammed was geen bijzonder gewelddadige man, zeker niet in de militante tijd en plaats waarin hij leefde &#8211; al heeft hij heeft wel zijn troepen naar het slagveld gevoerd. En daaruit kunnen sommige moslims nog steeds een rechtvaardiging vinden voor een strijd met geweld.<\/p>\n<p>Het gaat er dus nog steeds minder om wat de islam (of het christendom) in de boeken zeggen, als wel wat moslims (en christenen en joden) daarmee doen. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Aan de rechtse kant van het politieke spectrum, daar waar angst voor migranten en voor de oprukkende islam hand in hand gaan, is het gebruikelijk om de islam af te schilderen als een inherent gewelddadig en intolerant geloof. Het is &hellip; <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/02\/09\/mohammed\/\">Lees verder <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[21,8],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12665"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12665"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12665\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12665"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12665"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12665"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}