{"id":12940,"date":"2009-03-03T09:44:47","date_gmt":"2009-03-03T08:44:47","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/03\/03\/document-3-het-king-crane-rapport\/"},"modified":"2011-09-26T16:20:04","modified_gmt":"2011-09-26T14:20:04","slug":"document-3-het-king-crane-rapport","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/03\/03\/document-3-het-king-crane-rapport\/","title":{"rendered":"Document (3): het King-Crane Rapport"},"content":{"rendered":"

camelcorps.jpg<\/a><\/p>\n

In de jaren na de Eerste Wereldoorlog was een van de vragen waar de grote westerse mogendheden zich mee bezig hielden wat er moest met de landen in het Midden-Oosten, waaronder, uiteraard, Palestina. Palestina was op dat moment een mandaatgebied van de Britten.
\n
\nTom Segev beschrijft in zijn lijvige boekwerk One Palestine, complete, de ingewikkelde strijd in de jaren die voorafgingen aan de stichting van de staat Israel in 1948, die vergezeld ging van de verdrijving van het grootste deel van de er wonende Palestijnen. De Britten hadden te maken met twee partijen, die beiden het land claimden, de er wonende inheemse bevolking, voornamelijk Arabieren, en de zionistische beweging, die druk bezig was om zoveel mogelijk joden naar het mandaatgebied te laten emigreren, als basis voor de joodse staat die ze er wilden vestigen.<\/p>\n

De Britten probeerden kool en geit te sparen, het ene moment beloofden de Palestijnen zelfbeschikkingsrecht, en probeerden ze de emigratiestroom van Europese joden in te perken, het andere moment gingen ze door de knie\u00ebn voor de druk van de zionistische lobby die geheel bereid was om hun pleidooi kracht bij te zetten door terroristische aanvallen en politieke moorden. De bomaanslag op het King Davidhotel is berucht geworden. De zionisten wonnen, hun vertegenwoordigers werden in het westen wel gehoord, en nog tijdens de aanwezigheid van de Britten werden ze in staat gesteld om de belangrijkste organisaties die nodig waren voor de nieuwe staat al op te zetten – toen de Britten zich terugtrokken was de staat in wording al aanwezig. <\/p>\n

Bij de zionistische mythes die lang de ronde deden (en nu nog steeds door organisaties als Likoed worden verspreid) hoort het David en Goliath verhaal, de dappere kleine joodse troepen die het op moesten nemen tegen de grote Arabische overmacht die van plan waren om de staat Israel te vernietigen. Palestina wordt omschreven als een leeg en primitief land, met barbaarse inboorlingen die niet in staat zouden zijn om hun eigen boontjes te doppen en die, Arabieren tenslotte, net zo goed ergens anders konden gaan wonen. Geheel in de koloniale traditie van die tijd werd over het land beslist zonder dat de Palestijnen en de erbij betrokken Arabische landen daar een stem in hadden. <\/p>\n

wilson.gif<\/a><\/p>\n

Veel documenten uit die tijd zijn bekend: het White Paper, de Balfour Declaration. Maar een onthullend document kreeg veel minder aandacht. In 1919 was Woodrow Wilson president van de VS. Wilson was een groot voorstander van democratie, en van het zelfbeschikkingsrecht van volken. Als enige in het overleg tussen Engeland, Frankrijk en Italie over de toekomst van het Midden Oosten vroeg hij zich af of het wel democratisch was om Palestina over te laten aan de zionistische joden, die op dat moment niet meer dan 10% van de bevolking van het mandaatgebied uitmaakten. En of het niet aan de orde was om de inheemse bevolking naar hun wensen te vragen. Twee mannen werden afgevaardigd om op onderzoek uit te gaan, Henry Churchill King en Charles Crane, die Syri\u00eb, Libanon en Palestina doorreisden en met vele Arabieren spraken.<\/p>\n

De conclusies, samengevat in het King-Crane Rapport liegen er niet om. Negentig procent van de bevolking was Arabisch, en zij wensten geen joodse staat in Palestina. Mochten ze kiezen, dan kozen ze voor onafhankelijkheid, en als hen dat niet gegeven zou worden, dan verkozen ze voor een ongedeelde staat waarin Syri\u00eb, Libanon en Palestina opgenomen zouden zijn, met Faysal als koning en onder mandaat van Amerika, liever dan onder de Britten. Amerika werd gezien als meer op de hand van democratie en met meer respect voor het zelfbeschikkingsrecht van de Arabische volken, en bereid om toe te werken naar onafhankelijkheid, dan de Britten, die duidelijk op de hand waren van de zionisten en bovendien waarschijnlijk bereid om met Frankrijk te onderhandelen, en Syri\u00eb aan hen over te laten: een opsplitsing waar de Arabieren niet op zaten te wachten. <\/p>\n

King en Crane waren er duidelijk over: een joodse staat zou in strijd zijn met het zelfbeschikkingsrecht van de Palestijnen. De zionisten waren duidelijk van plan om de niet-joodse bevolking zoveel mogelijk te onteigenen – hoe dan ook zou een joodse staat alleen kunnen ontstaan door vergaande overtredingen van de rechten van de er al bestaande niet-joodse bevolking en alleen door het gebruik van militair geweld. De zionisten werd dus aangeraden om hun staat elders te vestigen, want de claim van de zionisten dat ze een ‘recht’ hadden op Palestina, omdat hun voorvaderen het land tweeduizend jaar geleden als eens hadden bezet, kon niet serieus genomen worden. <\/p>\n

Het King-Crane rapport, dat uiteraard furieuze reacties ontlokte aan de zionistische leiders verdween nog voor jaren in de la. Wilson werd in 1919 ziek, zijn ambtstermijn liep in 1921 af. De VS lieten de onderhandelingen over de verdeling van de gebieden aan Engeland en Frankrijk over. Als document heeft het rapport nauwelijks enige politieke betekenis gehad. Alleen historisch is het van belang: het maakt een aantal zaken duidelijk:
\n1. dat de zionisten heel goed wisten dat de stichting van de joodse staat in strijd was met de wil van de Palestijnse bevolking,
\n2. dat die stichting van de joodse staat in strijd was met de democratische principes, en het land alleen onrechtmatig en met geweld ingenomen kon worden,
\n3. dat de Verenigde Staten dat ook wisten, en op dat moment nog gevoelig waren voor het argument van het zelfbeschikkingsrecht van plaatselijke bevolkingen. Wat ze later maar liever vergaten.<\/p>\n

De tekst van het rapport uit 1919, is hier<\/a> te vinden. Het werd pas in 1922 ‘herontdekt’ en door een krant gepubliceerd.
\nBronnen: Tom Segev, One Palestine, Complete. Jews and Arabs under the British Mandate<\/em>. 2000.
\nRon David, Arabs & Israel for Beginners<\/em>. 2001.
\nIlan Papp\u00e9, The Modern Middle East<\/em>. 2005.
\nZie ook A.G. Noorani, Balfour’s Deceit, Frontline Magazine, 16 febr 2008, hier.<\/a>
\nHugh Gregory Gallagher, The King Crane Report of 1919, hier<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In de jaren na de Eerste Wereldoorlog was een van de vragen waar de grote westerse mogendheden zich mee bezig hielden wat er moest met de landen in het Midden-Oosten, waaronder, uiteraard, Palestina. Palestina was op dat moment een mandaatgebied … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[2],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12940"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12940"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12940\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":62770,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12940\/revisions\/62770"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12940"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12940"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12940"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}