Ik heb een iPhone.
\nDat is geen hemelbestormende mededeling, er zijn veel mensen met een iPhone.
\nWaarom ik dat vertel.
\n
\nOmdat ik in de Eerste Kamer, op de achterste bank gezeten, nog wel eens tussendoor even op mijn laptopje wilde kijken naar mijn mail en even mijn weblog bij wilde werken. Als ik dat in de fractiekamer wil doen moet ik drie trappen op en weer af. En eerlijk gezegd, hoe serieus ik mijn taak als senator ook neem, er zijn in de debatten wel eens minder opwindende momenten waarop je best even een ander werkje kunt doen. Maar ik dacht het al, hoe discreet ik het ook deed, het wordt niet op prijs gesteld. Daar kwam de griffier, enigszins opgelaten, mij mededelen dat het gebruik van laptops in de vergaderzaal viel onder de ongeschreven regels: Dat Staat Niet. Nu begrijp ik ook wel dat je in de kamer niet breeduit een krant gaat zitten lezen, en toen ik zelf, nog niet geinstalleerd, vanaf de publieke tribune zag hoe een kamerlid bezig was met vakantiefolders was ik ook wel een beetje geshockeerd. Iedereen heeft andere werkjes mee, maar dan het liefst wel discreet op A4 formaat. <\/p>\n
Maar de ministers en de stassen zitten zo vaak te blackberryen en te SMSsen protesteerde ik nog zwakjes.
\nJa, dat mag wel, maar laptops niet.
\nOkee, okee. <\/p>\n
Dan doe je toch een iPhone, zei Paul naast me, die er ook al een heeft. Naar de winkel. Een i-phone alstublieft.
\nDat kan mevrouw.
\nEn krijg ik dan meteen een nummer mee?
\nNatuurlijk, mevrouw.
\nMeneer ging bellen en kwam met een bedrukt gezicht terug.
\nEr is een probleem, u bent niet kredietwaardig.
\nWat? Niet kredietwaardig? Wie zegt dat?
\nDat zegt de BKR.
\nDe BKR? Nooit van gehoord. Meneer, ik ben verschrikkelijk kredietwaardig.
\nHielp niet.
\nWat ik moest doen.
\nKontakt opnemen met mijn crediteuren.
\nMaar ik heb helemaal geen crediteuren, zei ik. Ik heb zelfs niet eens geen hypotheek meer. Ik sta nergens rood. Over welke crediteuren hebben ze het?
\nDat kon de meneer me niet vertellen, want dat was vertrouwelijk.
\nMag ik dan even met die meneer spreken die u dat verteld heeft, want als het vertrouwelijk is dan mag ik dat toch zeker wel weten, het gaat toch over mij?
\nNee, dat mocht die andere meneer me ook niet vertellen, want mijn gegevens, die waren vertrouwelijk.
\nWat ik dan moest doen.
\nMijn bank moest mijn gegevens opvragen bij de BKR. Want dat mocht ik niet zelf.
\nEn als ik met mijn bankafschriften kan laten zien dat ik ontzettend kredietwaardig ben?
\nNee, dat hielp niet. <\/p>\n
De BKR, googelde ik bij elkaar, is het Bureau Krediet Registratie en is gezeteld in Tiel. Bellen. Nee, tenzij ik zelf naar Tiel wilde komen moest ik toch echt de gegevens opvragen via de bank. <\/p>\n
Naar de postbank in de rij. Paspoort, formulier invullen. Grapjes maken.
\nNee we krijgen hier zelden senatoren.
\nJe weet maar nooit, kunnen ook boeven tussen zitten, zei ik. Alhoewel we van te voren een bewijs van goed gedrag moeten overleggen. Maar ik weet niet wat ik gedaan heb.
\nMisschien heeft u de rekening van uw mobiel niet betaald?
\nDie is van mijn werk, zei ik. En alles wat ik moet betalen gaat allang automatisch.
\nDe mevrouw wist het ook niet. Misschien was het een misverstand. Hoewel ze dat niet voor me hoopte. Misverstanden uit het bestand van de BKR halen, dat kon jaren duren.
\nFijn, dankuwel, zei ik. <\/p>\n
Kijk, er waren andere tijden. In een vroeger leven was ik, hoe zal ik het zeggen, nogal slordig. Geld interesseerde me heel weinig, enveloppen met rekeningen wonden me niet op, soms vergat ik gewoon dat ik weer eens iets moest betalen. Dan kwam mijn vaste deurwaarder weer even langs, een gezellige krullenbol die je hoorde denken: ach, kunstenaarsvrouwtje. Dan keek hij routineus mijn interieur langs: tv uit het jaar nul, zelfgemaakte meubels, een van ouderdom zingende ijskast, boeken nog van Marx, katten geen ras, niks te halen. Dan beloofde ik weer dat ik alles snel in orde zou maken, betaalde een boete of wat, en ging over tot de wanorde van de dag. <\/p>\n
Ik heb mijn leven sindsdien gebeterd. Ik sta nooit meer rood, alles gaat automatisch, rekeningen die nog per post komen zijn binnen een week betaald. Ik snapte er echt niks van.<\/p>\n
Een paar weken later kwam de brief. Het was geen misverstand, ik was niet kredietwaardig want ik had twee lopende kredieten, de nummers stonden erbij. Ik zocht ze op. Tjeez. Een oude lening van een andere bank die al zolang op nul stond dat ze me niet eens meer afschriften stuurden en een antieke klantenkaart van de Bijenkorf die ik ook al in geen jaren meer gebruikte omdat ik de pincode kwijt was, en waar nog een bedragje op stond in mijn voordeel waar ik nog wel een paar sokken van kon kopen. Maar nergens stond ik per ongeluk rood. Integendeel. <\/p>\n
Nou, dan maar naar de bank om dat lopende krediet op te zeggen, dat ik toch alleen nog maar had vanwege je weet maar nooit of gewoon uit luiheid. Nooit meer aan gedacht. Rekening opgezegd.
\nDacht probleem opgelost.
\nNee hoor. <\/p>\n
Een brief met kopietjes van mijn bankafschriften dat ik reuze kredietwaardig was, hielp ook niet.
\nKan niemand mij nou even vertellen wat ik doen moet? Nou, dan moest ik opnieuw naar de bank om de gegevens op te vragen bij de BKR, want het was tenslotte vertrouwelijk en daar konden ze me over de telefoon niets over melden. En dat ik op alle rekeningen geheel in de zwarte cijfers sta? Nee, dat interesseerde ze niet. Daar keken ze niet eens naar. Het werd erg kafka. <\/p>\n
Dan maar naar de Bijenkorf. Daar snapten ze het eerst ook niet. Hoeveel mensen moesten er dan niet niet kredietwaardig zijn vanwege een klantenkaart bij de Bijenkorf? Sjieke zaak tenslotte. Nogal kredietwaardige client\u00e8le, zou je denken. Tot ze in hun computer doken, mevrouw kan het zijn dat u jaren geleden eens een meubel heeft gekocht en in termijnen heeft betaald?
\nZou kunnen. Niet dat ik dat nog wist. Dat meubel wel, niet de afbetaling.
\nTja, kijk, dan staat u bij ons te boek als iemand die in termijnen mag betalen en dat melden we altijd bij de BKR.
\nEn dan ben ik meteen niet meer kredietwaardig?
\nJa zo gaat dat geloof ik, zei de mevrouw.
\nZe zou de BKR laten weten dat ik nu niet meer gemachtigd was om iets met mijn klantenkaart in termijnen te betalen. Het zou wel enige weken kunnen duren, zei ze nog. <\/p>\n
Bellen met de BKR, enige weken later. Of het nou in orde was.
\nNou, dat konden ze me niet vertellen, want dat was vertrouwelijk. Ik kon natuurlijk wel naar de bank om opnieuw de gegevens op te vragen. <\/p>\n
Ik wachtte nog een paar weken voor ik weer naar de winkel ging. Het was inmiddels drie maanden geleden dat ik geprobeerd had om een iPhone te kopen. Alsof het heel gewoon was stapte ik naar binnen en vroeg om een iPhone.
\nZonder blikken of blozen legden ze het ding voor me op de toonbank.
\nEen nummer kreeg ik ook zo mee.
\nNu weet ik hoe het is om je kredietwaardig te voelen.
\nWat zal ik eens gaan kopen?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ik heb een iPhone. Dat is geen hemelbestormende mededeling, er zijn veel mensen met een iPhone. Waarom ik dat vertel.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12949"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12949"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12949\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12949"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12949"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12949"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}