Bas Heijne in het NCR:<\/p>\n
Steeds vaker wordt het hebben van een mening in Nederland verward met partijkiezen. Een beetje lastig is dat wel. <\/p><\/blockquote>\n
<\/p>\n
Zo krijgt iemand die constateert dat het Israelische leger op een barbaarse manier op de Gazastrook heeft huisgehouden, direct in een stortvloed van commentaren te horen hoe vreselijk Hamas is. Aslof kritiek op Israel dat besef zou uitsluiten. Wie het waagt (te zeggen) dat achter de als verlichte kritiek gepresenteerde obsessie met moslims in Nederland – want nergens anders is die obsessie zo algemeen – misschien gevoelens schuilgaan die ietsje minder verlicht zijn, wordt stante pede kruiperig ontzag voor de islam toegedicht. Ik dacht het niet. Wie in een vroeg stadium de oorlog in Irak bekritiseerde werd als anti-Amerikaans weggezet; wie zijn bedenkingen heeft over het politiek exploiteren van gevoelens van onlust bij burgers, is een slippendrager van de elite; wie het waagt op te merken dat de vrijheid van meningsuiting misbruikt kan worden, is een gevaarlijke vijand van het vrije woord.\n<\/p><\/blockquote>\n
En je kunt dat makkelijk omdraaien, zegt Heijne, wie het extremisme van Hamas bekritiseert is een vriend van de zionisten. En geeft nog een paar voorbeelden.<\/p>\n
In het eerste deel kan ik veel herkennen. Ik maak het dagelijks mee. Ben je kritisch ten aan zien van Israel dan ben je een Hamasvriendje, moet je niets van islamofobie hebben dan ben je een dhimmie en een moslimknuffelaar en persoonlijk verantwoordelijk voor de komende machtsovername van ons land door de islamofascisten. In de tweede stelling, dat je het eenvoudig om kunt draaien vind ik me al minder. Ik denk dat ik zowat de eerste was die melding maakte van de wrede wraakacties van Hamas in Gaza. Er waren een paar mensen die vonden dat ik meteen had moeten zeggen dat Fatah net zo erg was, wat ik niet heb gedaan omdat ik daar te weinig van wist en niet gauw iets zal zeggen dat ik niet kan boekstaven en verantwoorden, maar ik moet het nog meemaken dat ik met kritiek op Hamas gezien wordt als een vriend van de zionisten. Ik geloof niet zo dat rechts en links, om het maar even zo te noemen, wat stijl betreft elkaars spiegelbeeld zijn. <\/p>\n
Bas Heijne is ook een beetje een “tweetje”: waar er twee vechten hebben er twee schuld, en het ziet er niet naar uit dat hij nog eens wil overwegen of het zwart-wit en ‘wij-zij’ en ‘wie niet voor ons is is tegen ons’-denken niet vaker dan wel sterker voorkomt bij rechts dan bij links. Ik denk namelijk van wel. <\/p>\n
Ook ben ik het niet met hem eens dat het als intellectueel zaak is geen partij te kiezen, en je bij geen enkel ‘kamp’ aan te sluiten. In een gepolariseerde situatie maken alle<\/em> partijen zich schuldig aan de ander reduceren tot enkel en alleen maar een vertegenwoordiger van bepaalde hatelijke eigenschappen schrijft hij – en dat is wat hem betreft een reden om als buitenstaander geen partij te kiezen in het Midden-Oostenconflict. Want wie de barbarij van de een veroordeelt, kan zich niet blind tonen voor het barbaarse gedrag van de ander, zegt hij. <\/p>\n
Alsof, zou ik zeggen, je als intellectueel, of laten we zeggen gewoon als nadenkend mens die feiten onderzoekt en weegt, niet zou kunnen constateren dat Hamas zich niet bepaald vlekkeloos gedraagt, dat dat tegelijk Israel niet vrij pleit van een enorme lijst met schendingen van mensenrechten, en handhaven van een bloedige bezetting, en geen enkele neiging vertoont om aan die bezetting een einde te maken, en kunt constateren dat er ondanks ‘barbarij aan beide zijden’ een fundamenteel machtsverschil is en ook een fundamenteel verschil in verantwoordelijkheid. Ik heb in ieder geval, gewoon op grond van waarneembare feiten, geen enkele moeite om de schendingen van mensenrechten aan beide kanten te veroordelen en tegelijkertijd – partij te kiezen. <\/p>\n
Leuke column van Bas Heijne, maar als intellectueel maakt hij zich er iets te makkelijk van af. We hebben gelukkig reeksen voorbeelden van intellectuelen die geen moeite hebben om op grond van hun eigen onderzoek en inzichten wel partij te kiezen. Tegen onrecht, bijvoorbeeld. <\/p>\n