<\/p>\n <\/p>\n
Ik was bij een mooie iftar bijeenkomst van OFRA in Utrecht. In een kerk. Mooie omgeving, en passend: een koranrecitatie onder het kruis, een paar vrouwen die in een hoekje van de kerk gingen bidden. De islamitische liedereen die klonken waar het anders christelijke liederen zijn.
\n
\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Thema van de bijeenkomst: de participatie van moslimvrouwen. OFRA is een van de organisaties van vrouwen die in de laatste jaren zijn ontstaan, om van binnen uit steun te bieden aan migrantenvrouwen, zowel die van de eerste generatie, die vaak nog de taal moeten leren en de weg moeten vinden in de Nederlandse samenleving, als voor de tweede generatie die al meer opleiding heeft en al Nederlands zijn, maar ook best enige saamhorigheid en extra steun kunnen gebruiken om verder te komen. Een ander belangrijk doel, vooral na de moord op Theo van Gogh, is dat moslimvrouwen hun mond open doen. “Er wordt over ons gepraat, dat we allemaal onderdrukt en mishandeld zouden worden, er wordt niet met<\/em> ons gepraat”, zei Ouafila el Hallachi van Ofra. “Wij willen voor onszelf spreken”. <\/p>\n De bijeenkomst was open voor gasten, ook voor mannen. Ook dat werd gezegd: wij vinden dat we in onze emancipatie de mannen mee moeten nemen en samen moeten werken. Rahma el Hannoufi opende de avond. Ik was uitgenodigd om een korte lezing te geven, Nazida Sadek van SPIOR sprak ook, en Naima Azough, van de Tweede Kamer, Groen Links. Zij kwam niet alleen met ondersteunende woorden, maar wees de mensen die waren gekomen ook op het feit dat er nog echt reele problemen zijn waar de Marokaanse gemeenschappen hun schouders onder moeten zetten, zoals het feit dat er in verhouding veel Marokkaanse jongens in aanraking komen met justitie en politie, en het feit dat er in verhouding meer Turkse en Marokkaanse meiden een poging tot zelfmoord doen. Dat is een zorg. Ook is het een zorg dat 1 op de 4 jongeren werkloos is, en dat eenderde van de Marokkaans-Nederlandse gezinnen in armoede leeft, tegen 8% onder de autochtonen. Laten we dus niet vergeten dat het de kloof is tussen arm en rijk die een groot probleem is. <\/p>\n Verder is Azough al het gepraat over moslimvrouwen een beetje beu. Het wordt volgens haar tijd om een Comittee op te richten voor moslimmannen. Wat moet er van de jongetjes worden als ze vanaf het begin al het gevoel hebben dat ze worden gezien als onderdrukkers in de dop? “Het is tijd voor een echte jihad om onze eigen problemen aan te pakken in eigen kring”, zei Naima Azough. <\/p>\n Iemand zei: als Nederlanders nu nog zeggen dat het zo moeilijk is om contact te maken met migranten en moslims dan ligt het echt aan hun. Dat kan ik alleen maar beamen. Afgelopen ramadan maand miechelde het van de initiatieven waarbij ook niet-moslims meer dan welkom waren. Ik had wel elke avond ergens anders kunnen gaan eten, zei iemand anders, en ook dat is waar. Ik heb maar een paar van de uitnodigingen aan kunnen nemen. Vrijwel alle hete hangijzers en thema’s waar iedereen het over heeft als er over<\/em> moslims wordt gepraat kwamen aan de orde. De spreekwoordelijke gastvrijheid van mediterrane mensen werd ruimhartig ingezet om iedereen de kans te geven eens te komen kijken en te horen wat moslim Nederlanders en migranten zelf te vertellen hebben. Zelfkritiek heb ik ook gehoord, zie Azough hierboven. De hand is uitgestoken. Meermaals. En blijft uitgestoken. Ik vind dat hartverwarmend. En nu geen gebazel meer over de kloof die onoverbrugbaar zou zijn. Wie de moeite neemt om zelf te gaan kijken weet dat dat niet waar is. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ik was bij een mooie iftar bijeenkomst van OFRA in Utrecht. In een kerk. Mooie omgeving, en passend: een koranrecitatie onder het kruis, een paar vrouwen die in een hoekje van de kerk gingen bidden. De islamitische liedereen die klonken … Lees verder 
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n