{"id":13448,"date":"2009-04-10T07:56:00","date_gmt":"2009-04-10T06:56:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/04\/10\/ach-heimwee-onzin\/"},"modified":"2009-04-10T07:56:00","modified_gmt":"2009-04-10T06:56:00","slug":"ach-heimwee-onzin","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/04\/10\/ach-heimwee-onzin\/","title":{"rendered":"Ach heimwee! Onzin!"},"content":{"rendered":"<p><a href='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2009\/04\/tsvetajeva2.jpg' title='tsvetajeva2.jpg'><img src='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2009\/04\/tsvetajeva2.jpg' alt='tsvetajeva2.jpg' \/><\/a><\/p>\n<p>Marina Tsvetajeva leefde van 1892 tot 1941. In 1922 verliet zij haar vaderland Rusland, en leefde als balling, in armoede. Ook in de emigrantenkringen in Parijs voelde ze zich nooit thuis. Toen ze met man en kinderen in 1939 remigreerde naar de Sovjetunie werd ze ook daar genegeerd, haar gedichten werden zelden gepubliceerd. In 1941, aan het eind van haar latijn, hing ze zich op. (<a href=\"http:\/\/images.google.nl\/imgres?imgurl=http:\/\/www.amerigo.nl\/rusland\/biblio\/tsvetajevab.jpg&#038;imgrefurl=http:\/\/www.amerigo.nl\/rusland\/biblio\/tsvetajeva2.html&#038;usg=__vkM8IzqvH8Ki6u68UHx0nKnYQUQ=&#038;h=154&#038;w=150&#038;sz=10&#038;hl=nl&#038;start=2&#038;tbnid=qOug2GopjJTvjM:&#038;tbnh=96&#038;tbnw=94&#038;prev=\/images%3Fq%3DTsvetajeva%26gbv%3D2%26hl%3Dnl%26sa%3DG\">Hier<\/a>) Ik hou erg van het volgende gedicht, dat iets beschrijft van de ontheemdheid van ballingen: &#8220;het laat me koud in welke taal ik niet begrepen wordt door anderen&#8221;.<br \/>\n<!--more--><br \/>\n&#8220;Elk huis mij vreemd, leeg elke kerk&#8221;. En toch. Een lijsterbes, bijvoorbeeld.<\/p>\n<p>Ach heimwee! Onzin die allang<br \/>\nOntmaskerd is! Onnodig lijden!<br \/>\nHet is totaal niet van belang<br \/>\n<em>Waar<\/em> de totale eenzaamheid me<\/p>\n<p>Wacht, <em>waar<\/em> ik met een zware tas<br \/>\nNaar huis loop: onder welk gesternte<br \/>\nDat huis mij niet herkent, als was<br \/>\n&#8217;t Een hospitaal of een kazerne.<\/p>\n<p>Het maakt niet uit, te midden van<br \/>\nWelk volk mijn haren van gevangen<br \/>\nLeeuw overeind staan, welke stam<br \/>\nOf welke kringen mij verbannen<\/p>\n<p>&#8211; Wetmatig &#8211; naar mijn eigen pijn.<br \/>\n<em>Waar<\/em> ik vertrapt word, niet kan leven &#8211;<br \/>\nMij, ijsbeer zonder schots, mij zijn<br \/>\nAl deze dingen om het even.<\/p>\n<p>Ook heb ik met het zoet verhaal<br \/>\nDer moederspraak geen hechte banden.<br \/>\nHet laat mij koud in welke taal<br \/>\nIk niet begrepen word door anderen!<\/p>\n<p>(Vreters van kranten metersdik,<br \/>\nDie gretig roddelpraat vergaren&#8230;)<br \/>\nZij zijn van deze eeuw, maar ik &#8211;<br \/>\nVan toen er nog geen eeuwen waren!<\/p>\n<p>Verstard als een gekapte spar,<br \/>\nDie vroeger tot een laan behoorde,<br \/>\nLoop ik voor niets of niemand warm,<br \/>\nEn wat mij eens het meest bekoorde<\/p>\n<p>Laat mij misschien het koudst van al.<br \/>\nGeen merk of teken draag ik, nergens,<br \/>\nIk heb geen datum, geen getal:<br \/>\nEen ziel, geboren&#8230; zomaar ergens.<\/p>\n<p>Zo slecht heeft mij mijn land behoed<br \/>\nDat zelfs de meest geslepen speurder<br \/>\nIn heel mijn ziel, w\u00e1t hij ook doet,<br \/>\nGeen moedervlekje zal bespeuren!<\/p>\n<p>Elk huis mij vreemd, leeg elke kerk.<br \/>\nIk heb geen voorkeur en geen oordeel.<br \/>\nMaar als er langs de weg een berk<br \/>\nStaat, of een lijsterbes bijvoorbeeld&#8230;<\/p>\n<p>(Mei 1934)<br \/>\nUit: Marina Tsvetajeva, <em>Wat zijn mij wolken nog en wegen<\/em>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Marina Tsvetajeva leefde van 1892 tot 1941. In 1922 verliet zij haar vaderland Rusland, en leefde als balling, in armoede. Ook in de emigrantenkringen in Parijs voelde ze zich nooit thuis. Toen ze met man en kinderen in 1939 remigreerde &hellip; <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/04\/10\/ach-heimwee-onzin\/\">Lees verder <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,20],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13448"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13448"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13448\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13448"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13448"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13448"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}