<\/p>\n <\/p>\n
Was het een wake, was het protest, of beide? Ruim tweehonderd mensen waren naar Schiphol Oost gekomen voor een herdenking bij het hek van de gevangenis waar elf mensen bij de brand van woensdag zijn omgekomen. Veel emoties op de gezichten, strakke koppen, woede, verdriet. Er waren mensen bij die nog niet zo lang geleden daar zelf hebben gezeten. Of die er mensen kenden. Mensen van vluchtelingenwerk. Anderen die regelmatig een wake houden bij een grenshospitium. Vrijwilligers die de mensen daar bezoeken. Er werd gesproken, bloemen in het hek gestoken, gebeden, gezongen. Een lied van Huub Oosterhuis, alsof de kerk waar ik die ochtend niet heen ging me achterna kwam.
\n
\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Waar ging het om. Niet alleen dat er elf mensen die waren opgesloten waren gestorven. Het ging er om hoe in Nederland wordt omgegaan met mensen die om wat voor reden dan ook niet de papieren hebben. Die behandeld worden als criminelen – ook al hebben ze geen enkel misdrijf op hun geweten.
\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Ter plekke twee getuigen van hoe het ging met de mensen die er zaten opgesloten – na de brand, de overlevenden. Een jonge vrouw, van wie de man werd opgepakt drie dagen nadat hun baby was geboren, en haar moeder. Toen het bericht van de brand bekend werd hebben ze uren aan de telefoon gehangen om te weten te komen of hij bij de slachtoffers hoorde. De namen werden niet bekend gemaakt. Uiteindelijk heeft een politieagent het gezegd: hij leeft.<\/p>\n
De man die door de rook in grote ademsnood was en waarschijnlijk in shock heeft uren buiten staan wachten. Medische hulp kwam er niet. Vervolgens werd hij afgevoerd in een bus, en opgesloten – in een isoleercel. Hij kreeg niet de kans om naar huis te bellen om te vertellen dat hij nog leefde. Toen de vrouwen eindelijk wisten waar hij was en hem daar wilden bezoeken met de baby kregen ze eerst te horen dat ze maandag maar terug moesten bellen. Nadat ze zich niet hebben weg laten sturen hebben ze hem eindelijk mogen zien – hij zat in een rolstoel. Had dagen niet mogen douchen, niet mogen bellen met zijn vrouw of met een advocaat. En waarom een isoleercel? Omdat er geen andere cellen vrij waren. Hoe het met de andere mensen gegaan is, of wie wel hulp kregen, opgesloten in de isoleer of elders, is nog niet bekend. <\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Misschien is dit het enige goede dat er voortkomt uit de zinloze dood van elf mensen: dat duidelijk wordt hoe we met mensen zonder verblijfsvergunning of papieren omspringen in dit land. Opgesloten in snel en goedkoop gebouwde cellen die bedoeld waren voor kort verblijf, maar waar sommigen vele maanden zitten. Veel van de aanwezigen waren bezoekers van de grenshospitia en pastors, zij weten al langer hoeveel mensen in wanhoop zitten opgesloten en hoe ze worden behandeld – maar ze mogen niet spreken. Zelfs de namen van de doden, waarvan er tien zijn geidentificeerd, twee uit de Oekraine, twee uit Suriname, twee uit Turkije, een uit Libie, Georgie, De Dominicaanse Republiek en Bulgarije, mochten zij niet noemen. Zij weten ook dat er mensen opgesloten zitten die psychisch flink in de war zijn, en hulp nodig hebben in plaats van gevangenschap. Soms al getraumatiseerd in het land van herkomst, anderen gek van de spanning en opgesloten zitten zonder iets te mogen doen. <\/p>\n
<\/p>\n
Gelukkig was Harry van Bommel er ook. Die klom meteen in zijn mobiel en ging Jan de Wit bellen, het kamerlid van de SP die over justitie gaat. Er komen kamervragen, over de veiligheid van andere gevangenissen, zoals de bajesboot in Rotterdam, en over de behandeling van de overlevenden na de ramp. <\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Er was opvallend veel pers, deze keer. Harry zag ik op twee van de journalen, toen ik thuis was. Ikzelf sprak met het Parool, met het Haarlems Dagblad en met een Iraanse krant. <\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Ik had door de wake de uitzending van Binnenhof gemist, met Job Cohen en Ayaan Hirsi Ali. Verrassing. In navolging van Ed van Thijn zei ook Cohen dat de gevangenen die de brand hadden overleefd generaal pardon zouden moeten krijgen en kijk – toen zei ook Hirsi Ali dat er sprake was van een humanitaire ramp en dat ze zouden moeten mogen blijven. Bij mijn weten is dit de eerste keer dat Hirsi Ali, zelf voormalig vluchteling, opkomt voor andere vluchtelingen. Zelfs toen het ging over de zelfstandige verblijfsvergunning van vrouwen die gescheiden zijn van hun man stemde ze mee met haar partij die de periode juist wilde verhogen en daarmee vrouwen in de illegaliteit dwingt – of dwingt om bij een gewelddadige man te blijven. Dus wie weet, gaat ze nu eindelijk echt achter de mensen staan die dat het meest nodig hebben.
\nVerdonk had er geen commentaar op. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Was het een wake, was het protest, of beide? Ruim tweehonderd mensen waren naar Schiphol Oost gekomen voor een herdenking bij het hek van de gevangenis waar elf mensen bij de brand van woensdag zijn omgekomen. Veel emoties op de … Lees verder