{"id":13491,"date":"2009-04-18T10:36:14","date_gmt":"2009-04-18T08:36:14","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/04\/18\/israel-corrigeren-is-noodzaak-en-geen-antisemitisme\/"},"modified":"2009-04-18T10:44:46","modified_gmt":"2009-04-18T08:44:46","slug":"israel-corrigeren-is-noodzaak-en-geen-antisemitisme","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/04\/18\/israel-corrigeren-is-noodzaak-en-geen-antisemitisme\/","title":{"rendered":"Israel corrigeren is noodzaak en geen antisemitisme"},"content":{"rendered":"<p><a href='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2009\/04\/paspoortpalestina.jpg' title='paspoortpalestina.jpg'><img src='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2009\/04\/paspoortpalestina.jpg' alt='paspoortpalestina.jpg' \/><\/a><br \/>\n(Brits-Palestijns paspoort, voor 1948)<\/p>\n<p>Het is inmiddels geheel wat je kunt verwachten: zo gauw iemand kritiek uit op Israel, hoe goed onderbouwd ook, steekt de beschuldiging van antisemitisme de kop op.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nEr zijn in de Nederlandse media vaste plekken voor dat herhaalde verwijt, regelmatig vinden we die terug op de opiniepagina van de Volkskrant, onder redactie van Chris Rutenfrans. Ik heb er op dit weblog vaker op gewezen: &#8220;De Volkskrant doet het weer&#8221;. Hoe Rutenfrans denkt zie je niet alleen aan zijn grote voorkeur voor de paradigma-eentjes op zijn pagina (zie voor toelichting: <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/01\/23\/spoedcursus-palestinaisrael-1\/#more-12524\">hier<\/a>) waarbij weer eens iemand mag uitleggen dat Israel in het geheel geen blaam treft, je ziet zijn opvattingen ook terug in een &#8217;twistgesprek&#8217; dat hij vanochtend voerde in de krant met Rik Grashoff over de Ramadan-affaire. Waar Rutenfrans staat is duidelijk: aan de islam-bashende, moslim-wantrouwende rechterkant, en dit is een van zijn verwijten aan Ramadans adres: hij bidt voor moslimterroristen in Palestina. <\/p>\n<p>De andere vaste plek is te vinden in de Letter en Geest bijlage van Trouw, onder redactie van Elma Drayer, in haar columns ook steevast te vinden ter rechterzijde van elke discussie. Daar stond onlangs een op drie pagina;s uitgesmeerd artikel van psychiater Herman van Praag, waarin weer eens &#8216;jodenhaat&#8217; aan &#8216;onterechte kritiek op Israel&#8217; werd gekoppeld. Onterecht: dat wil zeggen als je het geijkte pro-Israel verhaal niet volgt. Lees zelf, het stuk, <a href=\"http:\/\/www.trouw.nl\/opinie\/letter-en-geest\/article2154660.ece\/Haat_behoeft_een_motief.html\">hier.<\/a><\/p>\n<p>Ook de Groene Amsterdammer bezondigde zich onlangs aan zo&#8217;n verhaal, van ene Furedi, ook nog luchtigjes ge\u00efllustreerd met de foto van Harry van Bommel, suggererend dat alleen al het aanwezig zijn bij een demonstratie waarbij anderen verkeerde leuzes roepen genoeg is om je als antisemiet weg te zetten. Gelukkig was de redactie wel zo fatsoenlijk om de kritieken die binnenstroomden af te drukken, <a href=\"http:\/\/www.groene.nl\/2009\/11\/vervolg\/2\">hier.<\/a><\/p>\n<p>Zuchtend denk ik dan, moet ik alweer, of zal ik rustig afwachten of iemand anders reageert, want het wordt zo vervelend om steeds maar hetzelfde te moeten schrijven. Maar op het artikel van Van Praag reageerde gelukkig Tineke Bennema, auteur van onder andere <em>De last van Khalil<\/em>, een mooi boek dat aan de hand van het leven van een Palestijnse sjouwer in Jeruzalem de geschiedenis laat zien onder drie verschillende bezettingen, de Turkse, de Britse en uiteindelijk de Israelische. Het stuk van Bennema werd nogal onhandig ingekort door de redactie. Vandaar: hier de hele versie. <\/p>\n<p><a href='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2009\/04\/tineke-4.jpg' title='tineke-4.jpg'><img src='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2009\/04\/tineke-4.jpg' alt='tineke-4.jpg' \/><\/a><br \/>\n(Tineke Bennema)<\/p>\n<p>Te gast: Tineke Bennema<br \/>\n<strong>Israel corrigeren is noodzaak en geen antisemitisme<\/strong><\/p>\n<p>Met slechts een rugzak ging ik in 1987 voor een jaar naar Jeruzalem om aan de Hebrew University historisch onderzoek te doen, waarvoor ik een beurs had gekregen. In mijn bagage had ik een gedegen joods-christelijke opvoeding, waarin sympathie voor Israel een belangrijk deel uitmaakte. <\/p>\n<p>In datzelfde jaar brak de eerste Palestijnse opstand uit en ik daarvoor schreef ik mijn eerste (journalistieke) artikelen. Ik maakte een reportage in een Palestijns ziekenhuis, waarin Palestijnse pubers lagen, getroffen waren door Isra\u00eblische kogels. Hun stenen naar soldaten waren beantwoord met schieten met scherp. Mijn nogal eenzijdige houding ten opzichte van mijn gastland verdween op het moment dat ik een jongen van negen jaar ontmoette, die mij zijn schotwond liet zien. Het was diep. En het zat net boven zijn rechterbil. Dat betekent dat een soldaat hem had beschoten toen hij wegrende. En het Palestijnse ziekenhuis lag vol met zulke gevallen. Ik vond dat zo in strijd met alle ethiek dat ik mijn standpunt ten opzichte van Israel wel moest herzien. Was ik daarmee antisemiet geworden? Als we professor van Praag moeten geloven wel.<\/p>\n<p>Nu weet ik niet of een psychiater wel de juiste persoon is om een ellenlang artikel te schrijven over de geschiedenis van Israel en het Europese antisemitisme. Als historica constateer ik een hoop feitelijke onjuistheden. Waardeoordelen en politieke gebeurtenissen vermengen zich in het hele stuk. <\/p>\n<p>Om te beginnen bij de westerse beloften voor een joods nationaal tehuis. Deze Balfour Declaration van 1917 was in eerste instantie een puur Brits initiatief. Tenslotte hadden de Britten en Fransen zich het Midden-Oosten eenzijdig toebedeeld na de Eerste Wereldoorlog. In tegenstelling tot wat Van Praag suggereert, was de verklaring erg vaag, wat dat \u2018tehuis\u2019 precies was, waar het moest komen, en hoe groot het moest zijn stond nergens. Het was dus geenszins een blauwdruk voor een joodse staat in het gebied tussen de Middellandse Zee en de oostelijke oever van de Jordaan.<\/p>\n<p>Bovendien waren ook toezeggingen gedaan aan de Arabische bevolking die er woonde; wiens \u2018rechten\u2019 niet aangetast mochten worden\u2019. Die onduidelijke beloften leidden tot confrontatie tussen de twee volkeren. Engeland kon uiteindelijk de zelf gecre\u00eberde chaos niet aan en vertrok met de staart tussen de benen in 1948. <\/p>\n<p>De Volkerenbond had intussen een delingsplan voor Palestina opgesteld waarbij de joodse minderheid een groter stuk grond kreeg toegewezen dan de Arabische meerderheid. Om die reden verwierpen de Arabieren het plan. Maar alleen joodse troepen hadden zich in de jaren daarvoor al voorbereid op een oorlog. De joodse moordpartij Deir Yassin vond (in april) al plaats voor de offici\u00eble machtsoverdracht in mei 1948. Toen dat moment aanbrak, trokken joodse troepen onmiddellijk de kersverse grenzen over om meer grondgebied te veroveren dan hun was toebedeeld. Het was het begin van een agressieve Isra\u00eblische buitenlandse politiek.<\/p>\n<p>Van Praag stelt dan toch dat Israel noch expansionistisch, noch racistisch, noch terroristisch is, maar onderbouwt dat niet. De feiten zijn als volgt: Israel stak zes maal als eerste met leger en luchtmacht de grenzen van buurlanden over: in 1947\/48 (onafhankelijkheidsoorlog of al Naqba voor Arabieren), bij de Suez-oorlog 1956, de juni-oorlog van 1967, de Libanon-oorlog 1982, de Libanon-oorlog in 2006 en de Gaza-oorlog van 2008\/9. Dan noem ik nog niet eens de incidentele bombardementen op Syrie en Irak en de herbezetting van de autonome Palestijnse gebieden na de Oslo-akkoorden. De enige uitzondering vormt de oorlog van 1973 toen Israel aangevallen werd door vijf Arabische landen. Om dergelijke landen daarom van antisemitisme is een gotspe. Er is hier sprake van een politiek conflict. Om land. Geen oorlog van rassen, want Arabieren zijn zelf Semieten.<br \/>\nEn dan het westerse antisemitisme. Ja, antisemitisme was en is een onuitroeibaar kwaad, dat bestreden dient te worden. Maar Van Praag veronderstelt om die reden larmoyant dat Israel in het westen geen vrienden heeft. Tot de akkoorden van Camp David in 1977 en de eerste Libanon-oorlog was Israel de westerse oogappel. Maar dat veranderde door Isra\u00ebls eigen toedoen, na de slachtpartijen in Sabra en Shatilla. En de intifadah. En zelfs daarna had en heeft Israel nog vele vrienden. Ja, christelijke ook. Niet de minste; decennialang de Amerikaanse regering.<\/p>\n<p>Israel is een land met een eeuwenoud trauma, dat zich gedraagt als slachtoffer, maar tegelijkertijd de politiek kritiekloos wil beheersen. Israel moet ophouden te doen alsof het zielig is. Het heeft het vijfde sterkste leger ter wereld, beschikt over kernwapens, maar onderwerpt een bevolking van 3,5 miljoen aan dagelijkse vernedering en armoede. Het schendt mensenrechten (zie Amnesty International). Het lapt alle VN-resoluties nu al meer dan 60 jaar aan zijn laars, maar wil daarmee ongestoord doorgaan. <\/p>\n<p>Op die politiek heb ik al jaren kritiek. Het land moet gecorrigeerd worden en met sancties als het aan mij ligt. Dit betekent niet dat ik joodse burgers de dood in wens en antisemiet ben. Als psychiater heeft van Praag zelf er altijd op gewezen dat volwassen mensen zich verantwoordelijk moeten voelen voor hun eigen daden. <\/p>\n<p><a href='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/06\/img0951.jpg' title='img0951.jpg'><img src='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/06\/img0951.jpg' alt='img0951.jpg' \/><\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>(Brits-Palestijns paspoort, voor 1948) Het is inmiddels geheel wat je kunt verwachten: zo gauw iemand kritiek uit op Israel, hoe goed onderbouwd ook, steekt de beschuldiging van antisemitisme de kop op.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,2,14],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13491"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13491"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13491\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13491"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13491"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13491"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}