Gisteravond met Anneke naar Het Zwarte Schaap gekeken, over Gretta Duisenberg. We hadden opnieuw wat gemeenschappelijk: we waren alletwee gevraagd voor het programma, en we hadden alletwee nee gezegd. Anneke was gevraagd als oprichtster van Een Ander Joods Geluid en ik als degene die in 2003 als ondersteuning met Gretta meereisde toen ze voor het eerst naar Palestina ging. Een reis die voor mij eindigde met een fikse ruzie en het besluit om nooit meer met haar samen te werken. Maar op een radio interview ter plekke na – ik vond het echt nodig me een keer van al haar onbesuisde uitspraken te distantieren, ik voorzag dat ik anders nog jarenlang met haar geassocieerd zou worden en dat is slecht voor mijn werk – heb ik alle media die nu wel eens het hele verhaal van me wilden horen van het lijf gehouden. En was dus ook nu niet van plan om de beerput open te trekken. Nergens voor nodig, nergens goed voor. Maar nu met dat programma er weer van alles is opgerakeld..
\n
\nDat reisje ontaarde in een compleet mediacircus. Ik had haar van te voren geadviseerd: ga nu eerst eens kijken zonder journalisten in je kielzog. Zorg dat je iets over Palestina te zeggen hebt, praat met gewone Palestijnen, ga kijken hoe ze leven. Het compromis was dat er een bescheiden ploegje van Netwerk mee zou gaan en een vertrouwde radiojournaliste. Dat mislukte volledig. Alles wat ik had voorbereid aan contacten met Palestijnen zelf, in Gaza waar ik de weg ken, in Sakhnin waar het hele stadje tevergeefs op haar had gewacht, ging niet door. Ik deed niets anders dan mijn excuses aanbieden. Zelf vond ze dat niet nodig. Ze praatte liever met de pers. Ze stond liever met Arafat voor de camera’s. Ik schaamde me daar diep voor. <\/p>\n
De lui van Het Zwarte Schaap hadden na mijn weigering om mee te doen hun toevlucht genomen tot een bekend trucje: een uitspraak van mij uit dat twee en een half jaar oude radio interviewtje gehaald, waarin ik zei dat Gretta op de reis meer journalisten had gezien dan Palestijnen (wat dus waar was) met een foto van mij erbij, waardoor het leek<\/em> alsof ik toch had meegewerkt en ze me hadden gesproken. Zo doen ze dat. Verder kwam ik in de selectie die ze uiteindelijk hadden gemaakt niet meer voor, gelukkig, want er was weer genoeg nieuwe trammelant, waar de oude trammelant bij verbleekte. <\/p>\n Dit is het grote probleem met Gretta Duisenberg: dat ze zich inzet voor een goede zaak en het lef heeft om daar haar nek voor uit te steken. Wat dat betreft was ik het eens met Dries van Agt en Mohammed Benzakour die haar daarom prezen. Maar tegelijk is ze de botheid in persoon als het er om gaat om een Nederlands publiek te bereiken, en weet ze met haar onbezonnen uitspraken potentiele bondgenoten meteen van zich te vervreemden. Stomme uitspraken waar ook ik me absoluut niet mee wil vereenzelvigen. Toen al niet en nu opnieuw niet. En wat dat betreft was ik het dus eens met Conny Mus en Max van Weezel. Bij de laatste, en uiteraard ook bij Hans Knoop, gingen de alarmbellen rinkelen bij de manier waarop ze over ‘de joodse mensen’ in haar sjieke wijk sprak, die in haar ogen de restaurants annexeerden net zoals ‘ze’ dat doen op de Westoever. Naast me zat Anneke te pruttelen. “Ik ben ook een jood uit Zuid, bedoelt ze mij ook?” Stom stom stom. <\/p>\n In het programma liepen de verschillende niveau’s van de discussie zo door elkaar dat er uiteindelijk niets werd verhelderd. Om te beginnen had je dus de aloude paradigmastrijd<\/a>. Max van Weezel is een verstokte paradigma twee-er. Het gaat om twee partijen die met elkaar strijden, en dus moet je empathie hebben voor zowel de Palestijnen als voor Israel. En hij nam waar dat Gretta geen empathie heeft voor Israel en verbind dat aan haar gebrek aan empathie voor de joden in Nederland. En ik denk dat dat twee verschillende zaken zijn. Want ik ben net als Gretta (en Benzakour en Van Agt en Anneke) van mening dat het gaat om een geheel ongelijke strijd, die van een bezetter tegenover een bezet volk. Maar dat heeft niets te maken met je houding tegenover joden, zogauw je over joden gaat praten als over ‘ze’ gaat er iets heel erg mis. Niet voor niets heb je ook Een Ander Joods Geluid. En dat je daar heel helder in moet onderscheiden, precies dat snapt Gretta niet. Wat ze wil is aandacht vestigen op de Palestijnse zaak. Wat ze uiteindelijk veroorzaakt is veel aandacht voor Gretta Duisenberg. <\/p>\n Alle goodwill die met de acties van Stop de Bezetting was gekweekt, die vermaledijde zesduizend handtekeningen, is even snel weer gesmolten. Van de oorspronkelijke mensen die met haar meewerkten is er niet een overgebleven. Nog is ze niet in staat om onder ogen te zien dat ze daar zelf verantwoordelijk voor is en verschuilt zich achter haar prachtige uitnodigingen in Jordanie en waar mag ze nog meer heen in de Arabische wereld. Dat volstrekte gebrek aan zelfinzicht is wat mij ook opbrak in dat reisje waarbij ik haar vergezelde. Niemand, ook haar wanhopige perschef niet, was in staat om haar nog enigszins te sturen. Conny Mus heeft nog steeds mijn grote respect voor de integere manier waarop hij die reis destijds heeft verslagen – hij had er ook een sensationeel en rellerig verhaal van kunnen maken. Heeft hij niet gedaan. Gretta is niet in staat om te verbinden – ze polariseert. Ook als dat helemaal niet nodig is. En ze ziet niet eens dat dat is wat ze doet. Het ligt altijd aan de anderen. ‘Ze’. Gisteravond met Anneke naar Het Zwarte Schaap gekeken, over Gretta Duisenberg. We hadden opnieuw wat gemeenschappelijk: we waren alletwee gevraagd voor het programma, en we hadden alletwee nee gezegd. Anneke was gevraagd als oprichtster van Een Ander Joods Geluid en … Lees verder
\nHelaas, Gretta Duisenberg is in Nederland een slechte ambassadeur voor een goede zaak. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"