{"id":1418,"date":"2005-12-03T09:45:05","date_gmt":"2005-12-03T07:45:05","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2005\/12\/03\/dagboek-3-december-2005\/"},"modified":"2005-12-03T10:04:26","modified_gmt":"2005-12-03T08:04:26","slug":"dagboek-3-december-2005","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2005\/12\/03\/dagboek-3-december-2005\/","title":{"rendered":"Dagboek 3 december 2005"},"content":{"rendered":"<p><img src='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/oudefotoAnja_01.jpg' alt='' \/><br \/>\n(foto uit <em>De vrouw beslist<\/em>. Dit was ik, jaren zeventig, met een van een vriendin geleend kindje. Ik kende deze foto niet eens. Ik liet me na <em>De schaamte voorbij <\/em>niet graag fotograferen, probeerde  nog een beetje anoniem te blijven.)<\/p>\n<p>Beetje weemoedig van die overdoses vrouwen, vooral de vrouwen van vroeger. En Coby Schreyer overleden. Natuurlijk begint het langzaam uit te dunnen. Even teruggeplaatst in een opwindende en enerverende tijd. Een van de vragen die ik tijdens een debat kreeg was hoe heeft het feminisme je geinspireerd. Ik kan daar nauwelijks op antwoorden.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nIk heb Dolle Mina en ManVrouwMaatschappij overgeslagen, maar toen het idee van de vrouwenpraatgroepen overwaaide uit de VS en ik mijn eigen praatgroepje oprichtte sloeg de vlam in de pan en dat is nooit meer overgegaan. Vanaf dat moment kan ik de vraag hoe het feminisme me inspireerde niet meer beantwoorden, want ik zat er midden in, ik was het feminisme zelf, samen met al die andere vrouwen. Nooit zal ik weten hoe mijn leven er uit gezien zou hebben zonder de vrouwenbeweging. Ik ging schrijven, eenvoudig omdat er nog niets was en iemand toch op moest schrijven wat we allemaal bedachten. Een hele goede leerschool, en een motto dat ik nog met me meedraag: als ik iets wil lezen en het is er niet dan moet ik het schrijven. Ik ging lesgeven, zelfde verhaal. Al die ontdekkingen die we deden, zoals elk huwelijk bestaat uit twee huwelijken, dat van hem en dat van haar. Dus werd ik gevraagd om les te geven over het gezin en de rollen daarin en bleef twintig jaar hangen en begon met andere vrouwen een opleiding vrouwenhulpverlening. Ik kreeg ruzie met uitgeverij Van Gennep (later weer goed gekomen) en begon met een paar vrouwen een eigen uitgeverij, Feministische Uitgeverij Sara. We waren het niet eens met Opzij en begonnen een nieuw blad, Serpentine. We kregen ruzie met de kameraden van links en begonnen een nieuwe beweging, de &#8216;soc-fem&#8217;. Kortom: het was een tijd van grote nieuwe initiatieven, en ook van ontdekking van talent. Veel vrouwen hebben in die pionierstijd ontdekt wat ze konden. Maar we deden het ook. Vandaar mijn ongeduld soms met mensen, vrouwen, die nu zeuren dat de beweging, de partij, de organisatie, de vakbeweging, de kerk dit of dat niet doet. Dan doe je het toch zelf, is mijn antwoord. <\/p>\n<p>Ik herinner me een vrouw die tijdens een discussie in De Balie verwijtend tegen mij zei: de vrouwenbeweging heeft te weinig gedaan voor oudere vrouwen. Ik zei, tegen de vrouw die nauwelijks ouder was dan ik: en waar was jij dan? Ik ben geen feministe, zei ze. Ja hallo. Tot iemand Alzheimer heeft ben je zelf verantwoordelijk voor wat je er van maakt. <\/p>\n<p>Misschien is dit wat ik er het meest aan heb overgehouden: zet onvrede en ongenoegen om in actie. (Aksie). Doe er wat mee. Maak er wat van. Schrijf. Schreeuw. Zet wat op. Maak bondgenoten. Nou, dus toch geinspireerd door het feminisme, al zeg ik steeds: de vrouwenbeweging dat waren we zelf. <\/p>\n<p>En een beetje ouder. En met veel plezier samenwerkend met mannen.<br \/>\nFoto hieronder, met Jaap Jansen van uitgeverij Van Gennep &#8211; met wie het dus heel erg goed is gekomen, en met Arjan Ederveen en Joop Admiraal, de man van Jaap, en met Ramses Shaffy na een voorstelling van Arjan en Joop als twee lesbische dames. Foto door Cas Enklaar. Voor de fotokatern van je memoires, schreef Jaap. Maar ik doe geen memoires, geen tijd en geen zin om zo uitvoerig achterom te kijken terwijl er voor mij uit nog zoveel is. Ik doe een weblog, Jaap, het medium voor de moderne mens, maar Jaap wil geen internet. Die leest nog boeken. <\/p>\n<p><img src='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/Metjaapenjoop.jpg' alt='' \/> <\/p>\n<p>En nog een foto: van het bestuurtje van Stichting Kifaia, Leo de Kam en Joes Meens. Foto door Joris Meens. Volgende week gaan we weer naar Gaza, als het leger ons wil &#8216;clearen&#8217;  tenminste. <\/p>\n<p><img src='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/JoesenLeoklein.jpg' alt='' \/> <\/p>\n<p>Had iemand me toen verteld waar ik nog eens terecht zou komen: in de Gazastrook, in de Eerste Kamer, ik zou het nauwelijks geloofd hebben.<\/p>\n<p>Morgen weer eens wat inhoudelijks. <\/p>\n<p>Vanmiddag ga ik naar de fototentoonstelling van Bertien van Maanen, ook van vroeger, maar evengoed erg van nu, met Gon Buurman, fotografe, idem dito. De rijkdom van een netwerk aan bijzondere vrouwen. Ik kom  nog op Gon en Bertien terug. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>(foto uit De vrouw beslist. Dit was ik, jaren zeventig, met een van een vriendin geleend kindje. Ik kende deze foto niet eens. Ik liet me na De schaamte voorbij niet graag fotograferen, probeerde nog een beetje anoniem te blijven.) &hellip; <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2005\/12\/03\/dagboek-3-december-2005\/\">Lees verder <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1418"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1418"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1418\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1418"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1418"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1418"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}