{"id":14338,"date":"2009-08-10T09:05:41","date_gmt":"2009-08-10T07:05:41","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/08\/10\/einstein-en-het-zionisme-2\/"},"modified":"2009-08-10T09:18:14","modified_gmt":"2009-08-10T07:18:14","slug":"einstein-en-het-zionisme-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/08\/10\/einstein-en-het-zionisme-2\/","title":{"rendered":"Einstein en het zionisme (2)"},"content":{"rendered":"<p><a href='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2009\/08\/einstein4.jpg' title='einstein4.jpg'><img src='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2009\/08\/einstein4.jpg' alt='einstein4.jpg' \/><\/a><\/p>\n<p>Boek uit.<br \/>\nHet fascinerende is dat Einstein 35 jaar lang consequent heeft gezegd dat het een slecht idee was om een joodse staat te stichten &#8211; hij kwam erg op voor de joodse zaak, en wilde daar graag zijn nek voor uitsteken, maar hij kon het niet verkroppen dat van het plan om in Palestina een veilige plek voor joden te maken, die vluchtten voor het antisemitisme en de vernietigingsmachine van de nazi&#8217;s, ten koste zou gaan van de Palestijnen. Dat was ook helemaal niet nodig, vond hij.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nNa\u00efef werd hij wel genoemd en misschien was hij dat ook in een zeker opzicht, want hij bleef hardnekkig proberen om zijn idee uit te dragen dat het mogelijk was om een bi-nationale staat te vestigen, Palestijnen en joden samen, met een gedeeld parlement, ook toen het er allang niet meer naar uitzag dat dat nog mogelijk was. Hij bleef proberen Palestijnen en joden bij elkaar te brengen,    ook toen duidelijk werd dat dat een gepasseerd station was: inmiddels waren de Palestijnen in Palestina in opstand gekomen tegen de oprukkende zionisten, en de zionisten hadden al laten zien wat de bedoeling was: een exclusief joodse staat op een zo groot mogelijk deel van Palestina met zo min mogelijk Palestijnen er op. De clashes, van Palestijns verzet tegen zowel de zionisten en de Britten waren bloedig, de manier waarop het verzet werd gebroken ook. Een van de redenen dat de Palestijnen rondom 1948 nauwelijks verzet konden bieden tegen de zionistische troepen was dat er al duizenden jonge mannen waaronder een paar van de belangrijkste leiders waren omgekomen in de opstand &#8211; Arno Mayer noemt die de eerste en de tweede intifada &#8211; in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw. (Lees Khalidi, The iron cage, <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/03\/13\/de-ijzeren-kooi\/#more-8694\">hier<\/a>, en Arno Mayer, Plowshares into swords)<\/p>\n<p>Einstein was vooral woedend op de Britten, die het allemaal lieten gebeuren, en zijn gram was ook gericht op de joodse terroristische ondergrondse van voor 1948, de Irgun, onder leiding van Begin, die hij onomwonden een fascist noemde. Toen Begin in 1948 de VS bezocht, was Einstein, samen met onder andere Hannah Arendt, een van de Amerikaanse joden die een open brief schreven aan de <em>The New York Times<\/em> waarin Begin, verantwoordelijk voor onder andere de aanslag op het King David Hotel waarbij bijna honderd mensen omkwamen werd aangeklaagd voor zijn terrorisme, en de Amerikaanse leiders, waaronder John Kennedy, aangeraden werden om de man niet te ontmoeten. Einstein zelf weigerde in ieder geval om Begin te ontvangen. Maar zijn houding tegenover andere zionisten, ook die waar hij het niet mee eens was, was opvallend mild. Het is de vraag of toen tot hem doordrong welke gevolgen het stichten van de joodse staat zou hebben, en in welke mate al voor 1948 de zionistische voorhoede van plan was om een zo groot mogelijk deel van Palestina te veroveren en hoe er al gedacht werd over de methoden om de Palestijnse bevolking kwijt te raken. <\/p>\n<p>Een Egyptische journalist, Mohamed Heikal vertelde dat hij in 1952 de eer had om Einstein te mogen interviewen. De staat Isra\u00ebl bestond. Andere Einstein-bestudeerders beweren dat hij, toen de staat er eenmaal was, een warm aanhanger werd van Isra\u00ebl. Jerome laat in zijn boek zien dat dat nogal tegenvalt. Isra\u00ebl was een feit, en Einsteins pogingen om te pleiten voor een gedeeld land met de Palestijnen kwam daarmee tot een einde. Maar toen hij na de dood van Weizmann werd gevraagd om president van Isra\u00ebl te worden zei hij nee. Hoewel hij nog niet wist hoe erg de etnische zuivering was geweest &#8211; het zou vele jaren duren voor de documentatie werd vrijgegeven en de eerste studies verschenen, maakte hij zich wel zorgen over het lot van de Palestijnse vluchtelingen. In het interview met Heikal vertelt hij over een gesprek met Weizmann, met wie hij altijd een ambivalente verhouding onderhield: hij waardeerde de man om zijn inzet voor de joden, maar was het niet eens met de richting die de zionisten ingingen. Weizmann begon er weer over: &#8220;God heeft de joden dit land beloofd&#8221; (en dat terwijl de zionisten allesbehalve gelovige joden waren). &#8220;Laat God er buiten&#8221;, zei Einstein, &#8220;want beide kanten claimen dat God aan hun kant staat. Als God degene is die de joden dit land heeft beloofd, dan is hij ook degene die maakte dat er al Arabieren woonden.&#8221;<\/p>\n<p>Enthousiast blijkt Einstein nooit over Israel te zijn geworden, al accepteerde hij het bestaan van de staat als een feit. De zionisten hadden veel pogingen gedaan om hem voor hun karretje te spannen, maar Einstein bleef consistent kritisch: &#8220;Wij zijn geen joden meer uit de tijd der Makkabe\u00eben. Ik zou veel liever een redelijke overeenkomst met de Arabieren zien op basis van in vrede met elkaar samenleven, dan de schepping van een joodse staat.&#8221; <\/p>\n<p>En hier, in een van zijn laatste brieven: &#8220;het belangrijkste element van onze politiek zou moeten staan dat we altijd duidelijk laten zien dat het onze diepste wens is om in volledige gelijkwaardigheid samen te leven met de Arabische burgers in ons midden. De houding die wij aannemen tegen de Arabische minderheid zal de werkelijke test zijn voor onze morele waarde als volk.&#8221; Voor Einstein bleef het jodendom altijd onverbrekelijk verbonden met sociale rechtvaardigheid en wederzijdse tolerantie. <\/p>\n<p>Meteen na zijn dood in 1955 werd Einstein opnieuw geclaimd door het zionisme, en nu kon hij niet meer tegenstribbelen. In de meeste Amerikaanse media werd hij genoemd als een van de helden die Isra\u00ebl mogelijk had gemaakt. Zijn kritiek op de joodse staat werd weggemoffeld. Nooit zullen we weten waar hij nu zou hebben gestaan, had hij nog geleefd, maar gezien zijn consistente staat van dienst is het niet onwaarschijnlijk dat ik hem eerder aangetroffen zou hebben bij de One State Conference waar Isra\u00eblische en andere joden en Palestijnen elkaar troffen, dan bij een van de demonstraties ter ondersteuning van de Isra\u00eblische aanval op Gaza. <\/p>\n<p>Dit kleine boek van Fred Jerome is in ieder geval een klein eerbetoon, en een poging tot eerherstel van iemand die zijn gevoel voor rechtvaardigheid nooit opgaf. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Boek uit. Het fascinerende is dat Einstein 35 jaar lang consequent heeft gezegd dat het een slecht idee was om een joodse staat te stichten &#8211; hij kwam erg op voor de joodse zaak, en wilde daar graag zijn nek &hellip; <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/08\/10\/einstein-en-het-zionisme-2\/\">Lees verder <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,2],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14338"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=14338"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14338\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=14338"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=14338"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=14338"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}