{"id":14383,"date":"2009-08-12T11:15:52","date_gmt":"2009-08-12T09:15:52","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/08\/12\/luchtdoorlatende-gezinnen\/"},"modified":"2017-12-30T16:33:41","modified_gmt":"2017-12-30T15:33:41","slug":"luchtdoorlatende-gezinnen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/08\/12\/luchtdoorlatende-gezinnen\/","title":{"rendered":"Luchtdoorlatende gezinnen"},"content":{"rendered":"

Een paar straten verderop vindt het grote World Congress of Families plaats. Oerconservatieven, die niet alleen vinden dat alleen heteroseksuele gezinnen goed zijn voor kinderen, maar die uiteraard ook tegen abortus en homohuwelijk zijn.
\n
\nEen meneer met een beetje enge ogen mocht op de tv vertellen dat wetenschappelijk was aangetoond dat alleen een ‘normaal’ gezin, vader moeder en het zelfverwekte kroost goed was voor kinderen. Dat is niet wat ik weet van al het onderzoek dat er plaats heeft gevonden over de verschillende gezinsvormen, toen ik me daar nog mee bezig hield. (Ik maakte onder andere een boek, samen met Anne-Marie Brinkman, Bootje in de storm<\/em>. Het gezin in debat.)<\/p>\n

Dit is wat we weten: dat het voor alle kinderen beter is om meer dan een hechtingspersoon te hebben, dat wil zeggen een volwassene waar je als kind van op aan kan en die niet zomaar weg is. E\u00e9n ouder, ook als die reuze zijn (haar meestal) best doet is voor veilige hechting een beetje weinig. Zeg ik als moeder die haar kind grotendeels alleen heeft opgevoed – het is niet zo alsof iedere alleenopvoedende ouder er voor heeft gekozen het alleen te doen. <\/p>\n

Twee hechtingspersonen, en liever nog wat meer, huisvrienden, opa’s en oma’s is beter. Welke sekse die personen hebben blijkt er weinig toe te doen. Ook kinderen van lesbische moeders of homo vaders doen het bepaald niet slechter, en de meesten worden gewoon hetersoseksueel – voor zover dat een aanbeveling is. De meeste homo’s zijn afkomstig uit die normale heterogezinnen waar het congres het bij zweert, misschien is dat toch een klein minpuntje.<\/p>\n

De gedachte dat een kind dat door twee ouders van dezelfde sekse opgevoed worden in de war raakt over zijn of haar ‘sekseidentiteit’ blijkt ook al niet te kloppen. Geen homostel sluit zich met de kinderen op in een kast, de meeste ouders zorgen we wel voor dat hun kinderen in aanraking komen met ritsen mensen van verschillende kunne. <\/p>\n

Veel belangrijker dan wat voor sekse de opvoedende ouders hebben is wat voor een voorbeeld ze hun kinderen geven. Ik heb vroeger wel eens de stoute vraag gesteld of werkende vaders wel goed zijn voor kinderen, ik bedoelde: wat voor een beeld krijgt een kind (m\/v) van mannen als ze hun vader alleen zien in pyjama, en ze hem hoogstens in het weekeind kunnen strikken voor een spelletje? De inmiddels uitstervende traditionele autoritaire vader die er vooral was voor de straf (wacht maar tot je vader thuiskomt!) was niet speciaal een aanbeveling – net zo min als kinderen erg gelukkig worden van een tobberige sloverige depressieve ondergeschikte vrouw als moeder – gelukkig inmiddels eveneens een clich\u00e9.<\/p>\n

Dus of kinderen gelukkiger worden in een conservatief gezin? Stel dat ze later homo of lesbo blijken te zijn, wat voorkomt, is het dan gezellig om ouders te hebben die je je hele leven al hebben laten weten dat homo’s ziek zijn of verdorven? <\/p>\n

groot-gezin.jpg<\/a><\/p>\n

Alle experimenten met andere gezinsvormen, communes en dergelijke, hebben laten zien dat die meestal nog gecompliceerder zijn dan een gewoon huwelijk. Kunnen Kind en ik over meepraten, die na een jaartje samen scheidden van onze eerste commune. Het was toen een idee waar ik wel achter stond: kunnen we inplaats van dat benauwde vadertje en moedertje, met die rolverdeling waar ik zo’n last van had niet wat anders verzinnen? Mijn weerstand tegen de benauwenis van een traditionele rolverdeling is gebleven, maar de gedachte dat andere vormen, kibbutzen, woongroepen, collectieve opvoeding het beter doen dan plusminus twee ouders heb ik moeten laten schieten. Het gezin als vorm blijkt weerbarstig. Vraag is wel wat voor gezin. <\/p>\n

Een redelijk stabiele samenstelling van minstens twee ouders (m\/v) die het liefst ook nog redelijk lang bij elkaar blijven doet het het beste. Hoewel ook weer gezegd moet worden dat bij echte hommeles scheiding soms beter is dan voor de kinderen bij elkaar blijven – ook daar kan ik over meepraten, want zulke ouders had ik. Ik had liever een een beetje gelukkige ouder gehad dan twee ongelukkige – ik werd daar ook niet vrolijk van. Verder is een erg gesloten gezin nogal eens gevaarlijk, schrijft ook Evelien Tonkens vanochtend in haar column in de Volkskrant. Er vindt achter gesloten deuren veel meer mishandeling en seksueel misbruik plaats dan we weten willen, en conservatieve, ook religieuze gezinnen maken daar geen uitzondering op. Gezinnen waar een beetje lucht doorheen kan, met aardige andere volwassenen en veel andere kinderen in de buurt, met ouders die voorbeelden geven dat het mogelijk is om zowel te koken en te troosten als te werken en tot de orde te roepen, daar gedijen kinderen goed bij, schrijft Tonkens.
\nMee eens. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Een paar straten verderop vindt het grote World Congress of Families plaats. Oerconservatieven, die niet alleen vinden dat alleen heteroseksuele gezinnen goed zijn voor kinderen, maar die uiteraard ook tegen abortus en homohuwelijk zijn.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[10,145],"tags":[142],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14383"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=14383"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14383\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":112516,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14383\/revisions\/112516"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=14383"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=14383"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=14383"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}