<\/a>\n(Richard Falk)<\/p>\n
Richard Falk, Speciale Rapporteur voor de Palestijnse Gebieden van de VN is een indrukwekkend man. Van de zomer sprak hij in Den Haag. Er zijn in feite twee oorlogen gaande, zei hij, er is een militaire oorlog en er is een legitimiteitsoorlog, en die laatste begint Isra\u00ebl te verliezen. Niet langer wordt alles wat Isra\u00ebl doet kritiekloos aanvaard. En dat is waarom het Goldstone Rapport zo hard aankomt. Want feitelijk staat er weinig nieuws in, en feitelijk is het bovendien aardig gematigd. <\/p>\n
De feiten, dat Isra\u00ebl bij de laatste aanval op Gaza oorlogsrecht en internationaal recht heeft geschonden waren al bekend. Dat er een volstrekt disproportioneel aantal burgers waren omgekomen viel allang niet meer te ontkennen, zelfs niet als je nog steeds vol wenst te houden dat Isra\u00ebl handelde uit zelfverdediging. Er waren al rapporten van Amnesty International, Human Rights Watch, B’Tselem, PCHR, er waren verslagen van betrouwbare journalisten en ooggetuigen van de VN. De soldaten van Breaking the Silence hadden al laten weten dat ze de opdracht hadden om te schieten op alles wat bewoog, en dat het duidelijk een doel was om de bevolking die Hamas steunde een ‘lesje te leren’. Ook voor mij, die de verwoesting tenslotte met eigen ogen heeft gezien, niks nieuws. <\/p>\n
Wat Isra\u00ebl ook al niet siert, is dat ze geprobeerd hebben om Goldstone en zijn onderzoeksteam tegen te houden. Net als Richard Falk mag hij Isra\u00ebl niet in, en kon alleen Gaza bereiken via de ‘achteringang’ via Egypte. Op zijn minst roep je daar de verdenking mee over je af dat je wel weet dat het helemaal mis zit, en er alles aan doet om onderzoek te voorkomen. Ook was het duidelijk dat Isra\u00ebl al begon te roepen dat Goldstone bevooroordeeld zou zijn nog voor het rapport ter tafel verscheen. <\/p>\n
Falk heeft het 575 pagina’s tellende rapport met deskundige ogen gelezen, en vindt dat het hier en daar nog tekort schiet. Weliswaar heeft het rapport terecht ook aandacht gegeven aan de oorlogsmisdaden die ook door Hamas zijn gepleegd, maar toch blijft het rapport steken in de veronderstelling dat Isra\u00ebl zich in weerde tegen terroristen, en op zich is dat de vraag. (Ik schreef daarover, hier<\/a>). Het rapport blijft binnen het paradigma dat het een zaak was van zelfverdediging, maar dat Isra\u00ebl zich niet gehouden heeft aan de proportionaliteit. Wel heeft het rapport aandacht gegeven aan de illegale blokkade van Gaza, waardoor de bevolking voedsel, benzine en medicijnen werd onthouden – op zich een collectieve straf die tegen de Conventies van Gen\u00e8ve is, maar nergens wordt de vraag behandeld of de aanval zelf, gezien het feit dat er andere middelen waren om de raketaanvallen te stoppen, op zich geen oorlogsmisdaad was. <\/p>\n En meer: er is in het rapport geen aandacht gegeven aan het feit dat de bevolking van Gaza opgesloten zat, en op geen enkele manier kon vluchten voor het oorlogsgeweld. Ook wordt er wel uitgebreid aandacht besteed aan die ene Israelische soldaat die in Gaza opgesloten wordt, maar wel tamelijk achteloos omgesprongen met het gegeven dat er duizenden Palestijnen gevangen gehouden worden, waaronder kinderen. <\/p>\n Uiteraard roept Isra\u00ebl meteen dat het rapport ‘eenzijdig’ is, hoewel ook de overtredingen van Hamas worden gemeld, en de Palestijnen zeker reden hebben om er niet geheel mee tevreden te zijn. Met name op een belangrijk punt: dat het rapport geen vraagtekens zet bij de bewering van Isra\u00ebl de aanval te zijn begonnen uit zelfverdediging. En dat terwijl in het rapport wel melding wordt gemaakt van het feit dat Hamas in de maanden voorafgaande aan de oorlog bereid en in staat bleek om de wapenstilstand te handhaven, maar er geen punt van wordt gemaakt of Israel niet in had kunnen gaan op de deal die Hamas aanbood: de wapenstilstand te verlengen wanneer Isra\u00ebl de blokkade op zou heffen. De veel dieperliggende vraag is dus of Isra\u00ebl \u00fcberhaupt een aanval had mogen beginnen. <\/p>\n Iedereen die het rapport zorgvuldig leest moet constateren dat geen sprake van is dat Israel onevenredig verantwoordelijk wordt gesteld, en wel dat het volledig rekening hield met Isra\u00ebls behoeften aan veiligheid, en op een aantal punten Isra\u00ebl nog het voordeel van de twijfel heeft gegeven, is Falks conclusie. Eerder aan de voorzichtige kant dus. Ook eindigt het rapport met de aanbeveling aan Isra\u00ebl, en aan Hamas, om binnen zes maanden zelf met een rapport te komen dat voldoet aan de internationale normen van objectiviteit. Dan pas, als ze dat niet doen, gaat de vraag spelen of de VN veiligheidsraad niet moet overwegen om zowel Isra\u00ebl als Hamas voor het Internationale Strafhof in den Haag te brengen. Nog buitengewoon netjes, vindt Falk, gezien het overweldigende feitenmateriaal dat er wel degelijk sprake is van oorlogsmisdaden. <\/p>\n Dat het toch zo hard aankwam, heeft er vooral mee te maken dat het duidelijk is dat Isra\u00ebl de legitimiteitsoorlog aan het verliezen is – en zo kwam Zuid-Afrika ook eens van de apartheid af – en dat Isra\u00ebl zich zorgen maakt of hun militairen en politici nog wel onbezorgd naar Europa kunnen reizen zonder risico opgepakt te worden, schrijft Falk. Ook is het duidelijk dat de boycot beweging (BDS) aan het groeien is. Isra\u00ebl komt niet meer weg met onzinnige stukjes op de opiniepagina van de Volkskrant dat Goldstone het debat in Isra\u00ebl heeft gesmoord. <\/p>\n Artikel van Richard Falk hier<\/a>. Het was te verwachten dat er een storm van verontwaardiging en ontkenning los zou barsten na het VN rapport van rechter Goldstone. Zoals gewoonlijk als de onaangename feiten moeilijk meer te ontkennen zijn richt de woede zich tegen de boodschapper. … Lees verder
\nArtikel van David Landau, hier<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"