Er zijn dagen van pure verslagenheid, en niet meer weten waar ik het zoeken moet van machteloze woede. Mijn vrienden in Palestina, die ik maar zo weinig kan helpen. Zo weinig mensen in Nederland die er echt besef van hebben. Dan denk ik, wat kan ik nog meer doen dan ik al doe?<\/p>\n
<\/p>\n
Dan is de ekklesia<\/a> een goede plek. Vandaag zongen we:<\/p>\n Zie alle stervelingen van de wereld, Waarom genadeloos vernietigd worden geen wereld maken die in vrede is, Gij die dit woord ons ingegeven hebt, Dat niet het laatste woord is aan de dood.<\/p>\n Ik ga er zondags heen zonder na te denken of ik wel zin heb. Meestal met een hoofd vol met van alles. Er moet zo veel. En dan altijd is er een moment in de dienst dat het me weer raakt. Een paar woorden. Brood en wijn. Een lied. En ben ik weer bijna in tranen. <\/p>\n Ik geloof niet dat je met bidden de wereld verandert. Wat de wereld verandert, dat zijn wij. Maar voor wie in bidden gelooft helpt het wel, het helpt ons, mij.<\/p>\n Ik moest denken aan een oud joods verhaal van die man die jarenlang rondliep met een bord; bid, red de wereld. Toen vroeg iemand aan hem, en heeft het nou geholpen dat je daar maar loopt met dat bord, heb je de wereld nou verbeterd? Nee, zei hij, ik heb de wereld niet veranderd, maar als ik er mee ophoudt verandert de wereld mij. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Er zijn dagen van pure verslagenheid, en niet meer weten waar ik het zoeken moet van machteloze woede. Mijn vrienden in Palestina, die ik maar zo weinig kan helpen. Zo weinig mensen in Nederland die er echt besef van hebben. … Lees verder
\nwaar onze doden zijn, verkoold, verwaaid.
\nvragen wij U- hebt gij hen nog gezien?<\/p>\n
\nde armsten van de wereld, uw geliefden;
\nwaarom wij die met weinigen bezitten
\nwat allen toebehoort, uw woord niet doen,<\/p>\n
\neen nieuwe orde van gerechtigheid-
\nGij die ons hebt gezegd wat leven is:
\nte doen wat goed is, recht, elkaar bevrijden.<\/p>\n
\neen brond van kracht en moed en zeker weten.
\nGij die het licht in ons geschapen hebt:
\ndat niet de duisternis ons overmeestert.<\/p>\n