![\"Alex](\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/Alex.jpg\")
<\/p>\nEen meneer die met zijn vrouw eens was komen kijken, of dat nou wat was die kerk van Huub Oosterhuis, was niet zo tevreden. Ja, wel erg politiek. En dat hij nou alles weer moest delen – was hij vroeger arm geweest, had zich kapot gewerkt, nu hadden ze het beter, moest hij dat dan weer gaan weggeven zeker? Nee hoor, zei Huub. Je moet genieten. Toen zei de man, maar ik ga wel uit met verstandelijk gehandicapten. Zie je, zei Huub, ook dat is delen.
\n
\nHet evangelie van Lucas. “Wie twee kledingstukken heeft, moet delen met wie er geen heeft en wie eten heeft moet hetzelfde doen”, zei Johannes de Doper (Lukas 3:11) En Jezus van Nazareth zegt tegen een rijke: “Alles wat je hebt, verkoop het en deel het uit aan de armen, dan zul jij een schat in de hemelen hebben” (Lukas 18:22)<\/p>\n
<\/p>\n
De preek, toespraak noemen ze het maar voor mij blijft het gewoon een preek, van Alex van Heusden ging over het evangelie van Lukas als het grote verhaal over arm en rijk, over de ellende van de armen en hoe deze in stand wordt gehouden door de gewinzucht van de rijken. <\/p>\n
Johannes, de zoon van Zacharias, komt uit de woestijn, als eens Israel, het volk, toen het bevrijd was uit het diensthuis Egypte, het machtssysteem van de Farao. Hij gaat naar het Jordaangebied, ‘uitroepend een doop van omkeer tot kwijtschelding van schulden’. Wacht even, is dat wel goed vertaald, vraagt Alex zich af. Alle gangbare vertalingen hebben het over een doop van omkeer, bekering, tot vergeving van zonden. Maar dat is wat anders. Kwijt onze schulden, dat gaat terug op het vijftigste jaar, het jubeljaar, waarin de joveel <\/em>wordt geblazen en alles wordt hersteld dat is scheefgegroeid, schulden worden kwijtgescholden, slaven vrijgelaten, elk stuk grond gaat terug naar de oorspronkelijke beheerder. Herstel van economische en sociale verhoudingen op basis van gelijkheid, gelijke kansen, gelijke rechten, dat is het programma van het jubeljaar. <\/p>\n ‘Een doop van omkeer tot kwijtschelding van schulden – goed nieuws voor de armen’, dat is de niet mis te verstane oproep van Johannes de Doper aan het adres van de samengestroomde menigte. Dus vragen de mensen, wat moeten we doen? En dan komt het antwoord, wie twee hemden heeft, wie rijk is, moet delen met wie geen hemd heeft, en arm is. <\/p>\n Klopt dat wel? Van Heusden waar ben je mee bezig? vraagt Alex zich af. En geeft zelf het antwoord:<\/p>\n Ik beoefen politieke lezing van de bijbel. Waarom? Ik zou niet weten hoe ik de bijbel anders zou moeten lezen – dat subversieve boek dat haaks staat op de premissen van onze burgerlijke, neoliberale samenleving. Ik weet het, politieke lezing van de bijbel scoort niet hoog meer. Dat was anders in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw, toen waren er die oog kregen en aandacht vroegen voor de ‘politieke strekking’ van de Schrift. <\/p><\/blockquote>\n Politiek, niet hetzelfde als partijpolitiek. Maar er zijn toch ook bijbelboeken met een andere, meer persoonlijke strekking? Is de bijbel dan geen religieus of godsdienstig woord?<\/p>\n Sinds het onder invloed van de Verlichting alom in Europa tot een scheiding kwam tussen godsdienst en staat, heeft de gedachte postgevat dat religie niets te maken heeft met politiek en economie. Deze opvatting wordt vervolgens geprojecteerd op antieke samenlevingen, zoals die van het oude Israel; en de bijbel wordt dan uitsluitend gelezen als een godsdienstig boek, als de ‘heilige schrift’ van een godsdienst, eerst de joodse, later ook de christelijke. Wij zijn als moderne, hier en daar zelfs postmoderne mensen geneigd om religie te beschouwen als een prive aangelegenheid, iets voor de zondag, niet voor de maandag: iets van de ziel, een innerlijke beleving. Maar dan zijn we bij de bijbel aan het verkeerde adres. Want de bijbel – Thora, Profetenboeken en Evangelie – spreekt zich voortdurend uit over maatschappelijke en politieke toestanden, en kiest partij in sociale conflicten, schaart zich aan de zijde van de arme, de weduwe, de wees en de vreemdeling: en aan de zijde van de dakloze om de hoek, de bijstandsmoeder die niet rond kan komen, de asielzoeker die niet gehoord wordt en zoveel anderen die het in onze samenleving niet kunnen redden – ik houd het even redelijk dichtbij. De bijbel is geen partijpolitiek, maar wel een partijdig boek. <\/p><\/blockquote>\n Amen. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Een meneer die met zijn vrouw eens was komen kijken, of dat nou wat was die kerk van Huub Oosterhuis, was niet zo tevreden. Ja, wel erg politiek. En dat hij nou alles weer moest delen – was hij vroeger … Lees verder 
<\/p>\n