De afgelopen dagen veel tijd besteed aan mijn weblog – het stuk over de gay movement in Isra\u00ebl, de verhalen van mijn bezoek aan de Westoever – er liggen nog steeds een paar onaffe stukken, over Ramallah, over de oude stad van Nablus – vandaag moet ik dringend ander werk doen. Ondertussen liet ik veel andere zaken schieten, zoals het bezoek van Lieberman aan Verhagen. Gelukkig zijn daar nog andere blogs die opgepikt hebben wat ik liet liggen, zoals een van mijn favorieten: buurman Pessoptimist. Citaat:
\n<\/p>\n
De complimenten die Verhagen (en in zekere zin Van Genugten ook) vandaag van Lieberman ontvangt zijn dus in feite omdat hij iets gedaan heeft dat indruist tegen de mensenrechten. Het is vergelijkbaar met een minister van Integratie die een compliment zou krijgen van Geert Wilders. Ook dan zou je dan mogen concluderen dat die minister het misschien niet helemaal goed heeft gedaan. (Wilders, ik haal hem er niet zomaar bij, is trouwens een bewonderaar van Lieberman, zoals hij meer dan eens heeft laten blijken. Diens Arabierenhaat en radicale oplossingen om van de Arabieren in Isra\u00ebl af te komen zijn hem uit het hart gegrepen).<\/p>\n
En dat is – maar dit terzijde – misschien nog een extra reden waarom Verhagen niet blij zou moeten zijn dat hij Lieberman ontvangt. De man is namelijk een voormalige aanhanger van de terroristische Kach-partij en een ordinaire racist. Mensen als wijlen J\u00f6rg Haider of Jean-Marie Le Pen zou Verhagen waarschijnlijk nooit binnen hebben gelaten, maar Lieberman dus wel. Waarom? Zijn ze er bij het CDA nog niet helemaal aan gewend dat ook Joden racisten kunnen zijn en soms niet onderdoen voor de ergsten in die categorie?
\nEn het CIDI dat een besloten avond met Lieberman organiseert, hoe zit het daarmee? Kunnen ze dat rijmen met hun uitgesproken anti-discriminatie standpunten en hun belangstelling voor een dialoog met bijvoorbeeld Marokkanen? Het lijkt me dat ze nu dan toch heel wat uit te leggen hebben.
\nP.S. Misschien zou het leuk zijn als Verhagen bij een volgende lezing ook een keer uitlegt wat hij bedoelt met ‘het vredesproces’ dat door voor het Goldstone-rapport te stemmen misschien schade had kunnen oplopen. Is er een vredesproces?? Waar? Heb ik iets gemist?\n<\/p><\/blockquote>\nVoor meer, ook over nog meer afgezaagde olijfbomen, en over praten met Hamas: hier<\/a>.<\/p>\n
Of een heel ander onderwerp: wat is een ‘debat’, en is dat nuttig? Buurvrouw Claar schrijft erover, en maakt duidelijk waarom je mij niet tegen zult komen in programma’s en panels waarin de lol is om twee tegenstanders met elkaar in de clinch te laten gaan:<\/p>\n
Debatteren is hot. Debatteren is spannend. Zet een voor- en tegenstander tegenover elkaar, liefst twee mensen die zich wat standpunt betreft zo ver mogelijk uit elkaars gezichtsveld bevinden, laat ze beiden alle al dan niet vuile trucs en argumenten uit de kast halen, zet er publiek bij en je hebt een geweldige avond. Debatteren, bekvechten, woordenstrijd: het draait maar om \u00e9\u00e9n ding. Wie gaat er winnen? Er is geen krant of achtergrondprogramma dat zich niet van dit format bedient. Het debat bedient de behoeften van de gepolariseerde samenleving voortreffelijk. Afgelopen week in Pauw&Witteman, ik berichtte er al over: Freek de Jonge in de ring tegen Ronald S\u00f6rensen. Het stuk vlees dat in de ring werd gegooid: het woord ‘demoniseren’. Uitslag: 0 – 0. Kwamen ze nader tot elkaar? Nauwelijks. Schiet je daar als kijker iets mee op? Nee, maar de kijker vraagt zich ook allang niet meer af of hij of de samenleving er iets mee opschiet. De kijker wordt slechts verleid tot het bevestigd zien van zijn eigen standpunt. Een debat gaat over winnen en ook de kijker wil winnen. <\/p><\/blockquote>\n
Meer?
\n Hier<\/a>.<\/p>\nIk ga mijn werkjes doen. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
De afgelopen dagen veel tijd besteed aan mijn weblog – het stuk over de gay movement in Isra\u00ebl, de verhalen van mijn bezoek aan de Westoever – er liggen nog steeds een paar onaffe stukken, over Ramallah, over de oude … Lees verder