{"id":15386,"date":"2009-11-20T09:01:01","date_gmt":"2009-11-20T09:01:01","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/11\/20\/marcel-van-dam-de-onrendabelen\/"},"modified":"2017-12-30T16:25:00","modified_gmt":"2017-12-30T15:25:00","slug":"marcel-van-dam-de-onrendabelen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2009\/11\/20\/marcel-van-dam-de-onrendabelen\/","title":{"rendered":"Marcel van Dam: De onrendabelen"},"content":{"rendered":"

Een boek, Niemands land<\/em>, een film, ‘de onrendabelen<\/em>‘ vanavond op de tv, voorpublicaties in de kranten en recensies van boek en film, een interview in VN, optreden in Pauw en Witteman, het is Marcel van Dam week. En nu eens een mediagolf met een heel wezenlijk onderwerp waar van Dam nog even in \u00e9\u00e9n keer ons aller aandacht op wil vestigen: dat we in Nederland bezig zijn ons te bewegen in de omgekeerde richting van het humaniseringstraject dat tot in de jaren tachtig nog opgeld deed. En dat dat vooral ten koste gaat van de mensen die om wat voor reden dan ook ‘niet rendabel’ zijn. Voor mensen die ‘hun eigen broek niet op kunnen houden’ is de sympathie in ieder geval danig geslonken, en termen als solidariteit – of opkomen voor je medemens – lijken te komen uit lang vervlogen tijden.
\n
\nZie zijn opiniestuk op Joop, hier<\/a>, en kijk ook naar de reacties: daar zijn heel wat illustraties te vinden van het nieuwe denken:<\/p>\n

Ga kantoren schoonhouden, zorg dat je je eigen broek ophoudt.<\/p>\n

Iedereen heeft ook eigen verantwoordelijkheid. Als je echt wilt is er werk.<\/p>\n

Dit land is enorm lui geworden door te veel menselijkheid en mededogen.<\/p>\n

We worden een land van kneuzen en huilers.<\/p>\n

Wat we in dit land meer moeten doen is de mouwen opstropen.<\/p>\n

Laten de mensen eerst hun plicht doen voordat ze om rechten komen zeuren. <\/p>\n

In een land waar de files al om 15.00 beginnen wordt er grosso modo niet gewerkt.<\/p>\n

We zijn een verwend volk dat te veel eist en vergeten is wat werken is. <\/p>\n<\/blockquote>\n

Waarbij het natuurlijk vanzelfsprekend is dat het die anderen<\/em> zijn die verwend zijn en niet meer weten wat werken is. <\/p>\n

Jan Marijnissen hield een lang interview met Marcel van Dam, dat in de Tribune komt maar nu al op de SP-website staat. Een fragment:<\/p>\n

Als ik \u2018m op het eind van het gesprek vraag \u2018Waar komt dat toch vandaan, die niet aflatende inzet en betrokkenheid bij het lot van de samenleving in het algemeen en gewone mensen in het bijzonder?\u2019 reageert hij met het opzeggen van een gedicht van Chris van Geel.<\/p>\n

Kon ik wat woede is
\nMaar in den deugd begrijpen
\nEn er natuur van maken
\nAls boom van wortel blad<\/strong><\/p>\n

\u2018Het is de woede over het kapot maken van alles waarin ik geloof. Ik kan het niet verdragen. Ik heb jaren geleden eens de elite verweten dat ze zich zo weinig liet gelden. Toen dacht ik: en jij dan? Wat doe jij dan? Ik heb tijd, dus dit is wat ik doe. Dit is wat ik ben.\u2019<\/p>\n

Deze maand kom je met een boek en een film. Waar gaan ze precies over?<\/strong><\/p>\n

\u2018Het boek gaat over de richting die ons land halverwege de jaren tachtig is ingeslagen. Voor die tijd heerste er een sociaal-democratische consensus. Daarna werd het motto: iedereen zorgt voor zichzelf. De meesten slagen daar ook in. Sommigen zelfs zo goed dat ze er een weerzinwekkend succes mee hebben behaald. Maar er is ook een groeiende groep die op steeds grotere achterstand wordt gezet. Deze mensen worden buiten gesloten. En het opvallende is: deze mensen raken ook steeds verder uit het zicht van de rest van de samenleving. Daarom hebben we niet in de gaten wat er gebeurt. We hebben het over zo\u2019n vijftien tot twintig procent van de bevolking, wisselend van samenstelling natuurlijk. Ik gebruik liever niet het woord \u2018onderklasse\u2019. Dat heeft een negatieve connotatie. Neem nou ouderen die niet meer mee kunnen. Dat is geen onderklasse, maar het zijn wel \u2018onrendabelen\u2019. De onrendabelen, het woord doet denken aan les miserable.\u2019\n<\/p><\/blockquote>\n

Het interview: hier.<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Een boek, Niemands land, een film, ‘de onrendabelen‘ vanavond op de tv, voorpublicaties in de kranten en recensies van boek en film, een interview in VN, optreden in Pauw en Witteman, het is Marcel van Dam week. En nu eens … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[145],"tags":[88,55,166],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15386"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15386"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15386\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":112503,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15386\/revisions\/112503"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15386"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15386"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15386"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}