Ik wist wel wat er zou gebeuren als ik me in de cartoon-controverse zou mengen: heftige reacties. De eerste stroom daarvan heb ik opgenomen, daarna heb ik het gestopt. Omdat het voornamelijk herhalingen werden van steeds dezelfde zaken, maar ook omdat de toon steeds verder begon te escaleren. Daar hadden we de bekende geluiden weer: ‘een echte moslim is een gevaarlijke moslim!’ En de bekende aanvallen op mij: slinkse linkse fascist, vals loeder, megakreng, walgelijk secreet, apologist voor moslimgeweld! En nadat ik reacties had gestopt uiteraard het verwachte geschreeuw over censuur! Een senator die censuur toepast! Het lijkt wel of religieuze fanatici meer rechten hebben dan atheisten en seculieren!
\n
\nHet interessante is dat diegenen die alleen maar de vrijheid van meningsuiting zien, het niet in tegenspraak vinden om me voor rotte vis uit te maken als ik diezelfde vrijheid van meningsuiting ook voor mezelf opeis. <\/p>\n
Het is voor de goede verstaander duidelijk wat ik zeg. Ik ben geen apologeet voor geweld. Ik ben zeer voor vrijheid van meningsuiting (dus ook voor de mijne) Ik vind tegelijk dat we de discussie aan moeten over de balans tussen alles mag gezegd worden en het moedwillig kwetsen van groepen burgers. Die discussie is gezien de verhitte gemoederen niet makkelijk, want om te beginnen moet iedereen daarbij de bereidheid hebben om te zien dat er twee kanten aan zijn. En niet meteen beginnen te schelden op mensen met een andere mening. <\/p>\n
Ondertussen begint het op te vallen dat er in Nederland geen rellen uitbreken. Nederlandse moslims laten weten dat ze de cartoons wel degelijk beledigend vinden, maar dat ze evenzeer tegen agressief protest zijn. Meer dan dat: er vindt ook een discussie plaats in hoeverre moslims in Europa meer begrip moeten hebben voor het feit dat het tot de Europeaanse culturen behoort om de vrijheid te hebben godsdienst te bespotten. Zie Tariq Ramadan hieronder. Zie Mohamed Ajouaou, in Trouw (4 februari 2006) Zie Abdullah Haselhoef op Wijblijvenhier<\/a>. En er ligt nog een interessant artikel van Fadoua Bouali, in Trouw (7 februari 2006) die er net als Haselhoef voor pleit dat moslims de hand in eigen boezem steken. Ik kom daar graag nog op terug.<\/p>\n Net als op de reacties in Nederland op de winst van Hamas. Goed stuk van Paul Aarts en Mohammed Benzakour in de Trouw van vanochtend. Ik zal Benzakour vragen of ik het op dit weblog mag plaatsen, maar hoe dan ook kom ik er op terug. En er komen nog twee stukken over ons bezoek aan Palestina, en de gesprekken die we daar gevoerd hebben over de nieuwe situatie.<\/p>\n Voor vandaag twee grote stukken van gasten, denkwerk, Anne-Ruth Wertheim over de loyaliteitskwestie, die steeds gestelde vraag aan migranten: voel je je Nederlander of Marokkaan? Aan de hand van haar eigen biografie het antwoord: die vraag moet je niet stellen. We zijn allemaal combi’s. En een interessant stuk van Tariq Ramadan, die de Europese moslims aanspreekt. Een weg uit de controverse en de strijd. Nu nog in het Engels, als ik tijd heb zal ik het vertalen.<\/p>\n Nu moet ik eerst zelf een artikel schrijven voor Spanning (het interne blad van de SP), de draad oppakken van mijn Eerste Kamer werk, er ligt nog zo het een en ander. Tot morgen. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ik wist wel wat er zou gebeuren als ik me in de cartoon-controverse zou mengen: heftige reacties. De eerste stroom daarvan heb ik opgenomen, daarna heb ik het gestopt. Omdat het voornamelijk herhalingen werden van steeds dezelfde zaken, maar ook … Lees verder