<\/p>\n <\/p>\n
Zwolle. Dat was nog eens een origineel onderwerp voor een politiek cafe van de SP: politiek en religie. Voor een aantal genodigen voor het panel geen nieuw onderwerp: voor Erik Dannenberg, wethouder in Zwolle voor het CDA en Esme Wiegman, raadslid in Zwolle voor de CU is het altijd al de vraag waar de C in de politiek voor staat. Voor Mehmet Kaplan, PvdAer maar tevens voorzitter van de Islamitische Liberale Stichting<\/a> en voor mij, senator voor de SP die zondags in de Ekklesia zit, de ‘linkse kerk’ is de combi politiek en religie niet zo voor de hand liggend. Of moet ik zeggen: voor ons persoonlijk wel maar voor onze partijen niet. Ik was zelf te veel midden in de discussie om als afstandelijke verslaggever te kunnen funktioneren. Het begon al meteen goed. Dannenberg over de christelijke inspiratie en het sociale hart van het CDA. Wacht even, zei ik meteen. Wat is er nou zo christelijk en sociaal aan het hudige neoliberale beleid van de regering, waar het CDA van harte mee instemt, wat is er zo christelijk aan de eigen verantwoordelijkheid, waren we niet ons broeders hoeder?<\/p>\n Twee punten bleven door de discussies heen de avond vullen: kritiek op het niet erg sociale beleid van de regering en dus het CDA, en die andere kwestie rondom religie, hoe gaat Nederland om met moslim migranten. Ik stelde dat de huidige regering een beleid voert waarbij de burgerrechten van migranten stelselmatig worden ondermijnd, en kreeg een applausje van een paar migranten op de eerste rij.<\/p>\n Over religie en linkse partijen: geen voor de hand liggende combinatie. Toch ook weer wel: in veel bevrijdingsbewegingen, Chili, Nicaragua, Zuid Afrika, liepen theologen voorop en waagden hun leven. Domela Nieuwenhuis was behalve socialist ook predikant. En ook weer niet: Marx had niets met de kerken van zijn tijd en terecht niet, socialisten hebben zich altijd verzet tegen de macht van de kerken en hun ondersteuning van de heersende macht. De standenmaatschappij verkopen als door God gewild, en een beloning voor brave aanpassing in het hiernamaals, niet erg socialistisch. <\/p>\n Kaplan en ik hadden het over de koudwatervrees binnen de linkse partijen tegenover religie. De emancipatiebewegingen, arbeiders, vrouwen, homo’s liepen gelijk op met de ontzuiling en ontkerkelijking en met het verzet tegen de kerken. Het gevolg is dat veel linkse mensen denken dat religie per definitie conservatief is en secularisme per definitie progressief. Kaplan en ik waren het eens: de linkse partijen zijn erg laat in het adequaat reageren op de weerstanden in de samenleving tegen de moslims. Ondertussen kiezen diezelfde moslims, die tenslotte ook migranten zijn, massaal op links. We staken de hand in eigen boezem, geen van de linkse partijen is tot op heden genoeg pleitbezorger voor de belangen van migranten. Er is nog werk aan de winkel.<\/p>\n Vervolgens waren we het weer even niet eens met elkaar over vrouwenemancipatie. Kaplan hing het leerstuk aan dat vrouwen er zijn voor het Ministerie van Binnenlandse Zaken en mannen voor de Buitenlandse Zaken. Daar konden de andere christenen zich wel in vinden, maar ik niet. Het is niet aardig om een gediplomeerde moslim met de koran te bestrijden, maar ik weet dat er helemaal nergens in de koran staat dat vrouwen er zijn voor binnenshuis en mannen voor buitenshuis. Dat is een patriarchale opvatting, die je natuurlijk vriendelijk kunt laten klinken door nog eens te benadrukken hoe belangrijk de taak van vrouwen binnenshuis is.<\/p>\n Esme en Erik gingen nog met elkaar in de clinch over de C in hun partij. Duidelijk is dat het CU daar veel principieler over is dan het CDA. Maar van het CDA zijn nu ook moslims lid. Kan dat ook bij het CU? Nee, zei Esme, dat kan niet, maar samenwerken, dat kan wel. <\/p>\n Erik bleef maar aanvoeren dat het CDA het helemaal niet zo slecht doet. De werkloosheid werd toch minder? De armoede stijgt wel. Erik kwam met de mededeling dat veel van de mensen die het nu moeilijk hebben dat aan zichzelf te danken hebben. Nogal een VVD standpunt, zei ik. Ook al weer niet erg christelijk. <\/p>\n En dat werd vooral geillustreerd toen ik na afloop nog met de man stond te praten die in Zwolle aan de hulplijn zit. Zelf is hij ook een voorbeeld van met zijn acht en vijftigste uit het arbeidsproces gedrongen te zijn, en erg onvrijwillig moeten leven van een minimum. En dagelijks zitten er bij hem mensen huilend op de bank die maandenlang op hun uitkering hebben moeten wachten, schulden moeten maken, niet meer weten hoe ze het moeten redden. Natuurlijk zijn er ook mensen bij die zeggen de huur niet te kunnen betalen maar wel drie tv’s hebben staan thuis, maar het merendeel van de mensen in nood heeft dat werkelijk niet aan zichzelf te danken maar aan een hardvochtig nieuw beleid. We kunnen het voorspellen: wat er nu op het stelsel van sociale zekerheid is bezuinigd, komt straks, nee nu al, terug in de vorm van nog veel grotere problemen. <\/p>\n Het werd laat. Ik had nog wel langer door willen praten in het cafe na afloop, maar moest de laatste trein nog halen. Twee uur thuis. <\/p>\n Zwolle. Dat was nog eens een origineel onderwerp voor een politiek cafe van de SP: politiek en religie. Voor een aantal genodigen voor het panel geen nieuw onderwerp: voor Erik Dannenberg, wethouder in Zwolle voor het CDA en Esme Wiegman, … Lees verder
\n
\n
\n(Margriet Twisterling)<\/p>\n
\n(Erik Dannenberg)<\/p>\n
<\/p>\n
\n(Esme Wiegman en Mehmet Kaplan)<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"