<\/p>\n <\/p>\n
Een tijdje geleden beweerde minister de Geus nog dat het met de emancipatie van autochtone vrouwen wel snor zat. Dat trok hij weer in toen uit de rapporten bleek dat het nog steeds behoorlijk tegenviel. Uit zijn beleid is niet op te maken dat hij daar de consequenties uittrok. Integendeel. Maar hij kwam wel met het ei van Columbus. We moesten maar op een vrouw gaan stemmen. Baanbrekend nieuw inzicht! Had nog niemand aan gedacht! En zo goedkoop ook! Zegt Scherrenburg, in haar inleiding: `zijn vrouwen in Den Haag meer solidair met elkaar dan de mannen? Verrassend genoeg blijkt dat niet het geval te zijn\u00b4. Hoezo verrassend? Om welke reden zou ik solidair moeten zijn met minister Verdonk? Omdat ze een vrouw is? Solidariteit is belangrijk voor een groep die zich uit een achterstandspositie moet vechten. In de vrouwenbeweging was solidariteit dus belangrijk en functioneel. Solidariteit is verder belangrijk als je als bondgenoot opkomt tegen onrecht en discriminatie. Dus voel ik mij solidair met de vrouwen (en de mannen – waarom niet? ) die daaraan mee werken in mijn ogen, en voel ik mij in het geheel niet solidair met de mensen (M\/V) die dat tegenwerken. Ik heb meer aan een man die voor vrouwen opkomt dan een vrouw die alleen maar zelf naar de top wil. Ik heb meer aan \u00b4witten die zwart denken\u00b4(term van Halleh Ghorashi) dan aan \u00b4zwarten die wit denken\u00b4, ook al is dat misschien een vrouw. Maar verder? Moet een politica solidair zijn met een andere politica omdat ze – tja waarom eigenlijk? Ik denk aan de kunstenares Marthe Rohling die het recht voor zijn raap zei: \u00b4dat ik een kut heb heeft geen reet met mijn werk te maken\u00b4. Die interviews van Scherrenberg zijn best aardig om te lezen, daar niet van. Maar dragen weinig bij aan inzicht over de relatie tussen politiek en vrouwenemancipatie. <\/p>\n Nog even terug naar de Geus. Het is bekend, het grote probleem in de vrouwenemancipatie is nog steeds de onevenwichtige verdeling van zorg en werk. Vrouwen zijn meer buitenshuis gaan werken, maar mannen zijn maar een beetje meer binnenshuis gaan doen, en dus blijft het statistisch gezien scheef. En zijn in onze moderne maatschappij nog steeds maar 60% van de vrouwen economisch zelfstandig, en is de rest afhankelijk van man of staat. En heb je dus in veel gezinnen, als die dat financieel redden, een anderhalfsalarismodel. Waarbij niet verrassend de vrouwen meestal dat halfje voor hun rekening nemen. En de kinderen. Kinderopvang zou een stuk kunnen schelen, maar ja, daar gaat het onder dit kabinet nou juist niet goed mee. De Geus heeft ook hier zijn zin door kunnen drijven, kinderopvang moest onder de marktwerking, en de \u00b4opvangondernemers\u00b4 moesten niet te veel in de weg gezeten worden met wettelijke regels. Dus werden de toch al schriele kwaliteitseisen uit de nieuwe wet geschrapt. <\/p>\n Daar heb ik me destijds tegen verzet, in woede, omdat het CDA die voor deze wet stemden tenslotte eens dezelfde mensen waren die mij uitmaakten voor ontaarde moeder toen ik (noodgedwongen) mijn kind naar de creche bracht als ik uit werken ging. En nu is het opeens vanzelfsprekend dat alle vrouwen, ook die met kleine kinderen, gaan werken en hun kinderen elders onderbrengen. Kinderen zijn geen fietsen<\/a>, zei ik. Ik ben erg voor goede kinderopvang, maar dan wel met de nadruk op goede. <\/p>\n Weliswaar worden met de nieuwe wet de lagere inkomens ontzien, maar voor de middeninkomens werd de opvang zo duur dat velen er van afzagen. Dus gaat het niet goed met de opvang, er wordt minder, niet meer van gebruik gemaakt dan voorheen, en de kwaliteit is fors gekelderd. En daar blijkt nou juist het probleem te zitten, want uit de laatste onderzoeken blijkt dat ouders hun kinderen alleen naar de opvang willen brengen als ze redelijk zeker weten dat die goed met de kinderen omgaan. En gelijk hebben ze. Dat was dus een geweldige bijdrage aan de emancipatie. En daar helpt \u00b4stem op een vrouw\u00b4 dus weinig tegen.<\/p>\n Al een tijd geleden stond er een hilarisch artikel in de krant van Heleen Mees (NRC 21 januari 06) . Mees vond dat vrouwen nu maar eens \u00e9cht aan het werk zouden moeten gaan. Maar ze heeft nog wel enig begrip voor die rare gewoonte van veel vrouwen om ook kinderen te willen. Anders dan Simone de Beauvoir die het probleem destijds oploste door niet te trouwen en geen kinderen te krijgen. Als we dat allemaal zouden doen waren alle wereldproblemen natuurlijk ook in een keer opgelost. Mees heeft wel een suggestie om \u00b4de kinderklem\u00b4 op te lossen, en ze richt zich – nogal klassistisch<\/em> zou ik zeggen, voornamelijk op hoogopgeleide vrouwen, want vooral van hen is het zonde dat ze hun eigen kapitaal, hun opleiding, verkwisten aan zoiets doms als slabbetjes omdoen en bij de zandbak zitten. (Voor vrouwen met een minder hoge opleiding is dat kennelijk niet zo erg) Om de kinderklem te omzeilen zouden hoogopgeleide vrouwen tijdig een strategie moeten ontwikkelen, schreef ze. De beste manier is om een man uit te kiezen die \u00f3f veel ouder is, \u00f3f veel jonger, \u00f3f een drop-out is. <\/p>\n Een oudere man heeft het voordeel dat hij het waarschijnlijk al rustiger aan wil doen en over voldoende financiele middelen beschikt voor kinderopvang en huishoudelijke hulp, zegt ze. Dat hij zelf misschien de kinderen op zou kunnen vangen zit niet in het verhaal van Mees. Vrouwen moeten veranderen, mannen heeft ze kennelijk al opgegeven. Realistisch waarschijnlijk. Nou is er niets tegen om met een oudere man te trouwen als dat uit liefde is, maar als het uit berekening is gaat het mis, tenzij je hem op tijd, na het verwekken en de bijdrage aan de kinderopvang weer aan de dijk zet. Anders zit je voor je het weet tot de ellebogen in de mantelzorg en loop je als de kinderen net uit de kinderwagen zijn achter de rolstoel van je man. <\/p>\n Jonge mannen hebben weer het voordeel dat ze financieel afhankelijk zijn, stelt Mees, en dat schept weer de broodnodige onderhandelingsruimte. Nou is het erg de vraag of de jonge mannen in de rij staan voor een oudere vrouw, en of je als vrouw zin hebt om met zo\u00b4n leuk jong ding te gaan onderhandelen<\/em>. Ik dacht het eerlijk gezegd niet dat veel jonge mannen daarom zitten te springen. Ik herinner me nog de tijd dat er geprobeerd werd om in het kader van de emancipatie ook prostitutie voor vrouwen op te zetten. Dat mislukte, niet alleen omdat vrouwen niet vallen op nep, maar ook omdat er weinig mannen te vinden waren die de wat rijpere vrouw wensten te bedienen. Ik weet nog wat een van de mannelijke hoeren zei: boven de veertig deed hij ze niet, want hij kreeg het niet voor elkaar op zo\u00b4n grafkrans. En het is natuurlijk ook maar helemaal de vraag of een leuke jonge man achter jouw rolstoel wil lopen als het zover is. <\/p>\n Wederom: wie uit liefde met een jongere man trouwt kan het goed hebben getroffen, het komt voor. Maar uit berekening? Omdat je een jongere man die zelf te weinig verdient beter kunt manipuleren? De marktwerking tot in de relaties doorgevoerd? Waarom dan niet meteen voor de verwekking betalen, en het gekibbel wie voor wie het ontbijt maakt helemaal overslaan? <\/p>\n En over de drop-outs heb ik het maar helemaal niet, hoewel het een goede oplossing kan zijn voor het daklozenprobleem en de jonge Marokkaanse en Antilliaaanse schoolverlaters die toch geen stage krijgen. Neem er een in huis en trouw er mee. Knappen ze van op en geeft leuke beige kindjes. <\/p>\n Het is alsof het thema om de tien jaar weer helemaal opnieuw uitgevonden moet worden, en alsof steeds weer opnieuw bedacht moet worden dat je het niet oplost zolang kinderen krijgen als een vrouwenprobleem wordt gezien. Want daar heeft niemand het over: hoe je werk en kinderen combineert is in feite een mannenprobleem. <\/p>\n (De cartoon boven aan dit stukje is uit 2006, van Ruben Oppenheimer. De tweede cartoon, aanzienlijk minder goed getekend, dat geef ik meteen toe, is van mij en verscheen in Feminisme en socialisme<\/em>, 1976. Dertig <\/em>jaar geleden. )<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Een tijdje geleden beweerde minister de Geus nog dat het met de emancipatie van autochtone vrouwen wel snor zat. Dat trok hij weer in toen uit de rapporten bleek dat het nog steeds behoorlijk tegenviel. Uit zijn beleid is niet … Lees verder
\n
\nNou ben ik er uiteraard helemaal niet tegen om op een vrouw te stemmen, maar het is de vraag of het helpt. Het hangt er bijvoorbeeld wel van af in welke partij die vrouw zit, en of dat een partij is met een redelijk sociaal beleid, want de positie van vrouwen hangt natuurlijk nauw samen met sociaal-economische omstandigheden. Ik las het boek van Wouke van Scherrenburg, Vrouwen op het Binnenhof<\/em>. Interviews met Nederlandse politica\u00b4s. Nou klinkt deze vraag misschien voor sommigen een beetje raar, komende van een doorgewinterde feministe, maar waarom zou je speciaal vrouwelijke politici in \u00e9\u00e9n boek willen stoppen? Om ze de vraag te stellen hoe ze werk en gezin combineren? Zijn vrouwelijke politici wat dat betreft dan zulke andere wezens dan andere werkende vrouwen? Nee dus. <\/p>\n
<\/p>\n