<\/p>\n <\/p>\n
Zondagmiddag was er een soort van feestje, bij de uitreiking van het eerst exemplaar van het mooie boekje Zesentwintigduizend gezichten<\/em>. Dat eerste exemplaar had naar minister Verdonk moeten gaan maar die kwam niet. Joost Bosland zei dat ze tegenwoordig helemaal niet meer op bijeenkomsten komt waar ze kritiek kan verwachten. En zei het maar recht voor zijn raap: Verdonk verspreidt vreemdelingenhaat, met haar tendentieuze opmerkingen over migranten en asielzoekers. Dit is de stand van zaken met dat befaamde getal dat niemand meer zal vergeten: 26.000 asielzoekers van voor de nieuwe wet van 1 april 2001, die maar zaten te wachten of ze nu wel of niet een verblijfsvergunning zouden krijgen. De eerste fout van Verdonk was om te suggereren dat die 26.000 mensen uitgezet zouden moeten worden. Inmiddels heeft van de dossiers die zijn afgehandeld bijna 45% een verblijfsvergunning gekregen. Dat wil dus zeggen dat zij hier niet \u00b4illegaal\u00b4 verbleven en het dus erg 0nterecht was om hen als zodanig te behandelen. Een groot deel daarvan heeft jaren moeten wachten, en is er uiteindelijk doorheen gekomen door vasthoudende advocaten, maar ze hebben jaren verloren van niet mogen werken, niet mogen studeren, ziek worden van de spanning, soms opgesloten zitten en vaak wonen onder erbarmelijke omstandigheden. <\/p>\n 3150 mensen zijn onder begeleiding zelfstandig vertrokken naar hun land van herkomst, vaak moegestreden. Erger nog is dat 5870 mensen \u00b4met onbekende bestemming\u00b4 zijn vertrokken. Daaronder dus mensen die als ze het hadden volgehouden alsnog een verblijfsvergunning hadden gekregen. En uiteindelijk zijn bij deze gehele dure en slopende procedure niet meer dan 480 mensen onder dwang uitgezet. Het lukt vaak niet omdat de papieren niet rond te krijgen zijn, of het land van herkomst weigert om mensen terug te nemen. <\/p>\n Er zijn nog 9ooo mensen die in een procedure zitten, en moeten wachten. Daaronder zijn veel mensen die in een uitzichtsloze medische toestand zitten. Bosland, psycholoog, maakt ze mee. Mensen die in het land van herkomst zijn gemarteld, getraumatiseerd door de oorlog, doosdbang zijn om opnieuw vervolgd te worden, of terug te moeten naar het land waar geliefden zijn vermoord of waar ze niemand meer hebben en in de spanning steeds zieker worden. Ook de kinderen die moeten leven met ouders die het niet meer aan kunnen lopen gevaar in hun emotionele ontwikkeling.<\/p>\n De grootste zorg zijn misschien nog de mensen die spoorloos zijn. Veel van hen zijn de straat op geschopt, ook zij die uiteindelijk misschien wel een verblijfsvergunning hadden kunnen krijgen, omdat ze geen onderdak meer kregen in afwachting van hun procedure. John van Tilburg, van INLIA, is er meer dan woedend over. Twintig duizend mensen gewoon aan de andere kant van de slagboom op straat gezet, terwijl ze vaak niet eens uitgeprocedeerd zijn. Die zijn dan overgeleverd aan de goedwillendheid van burgers en gemeenten. <\/p>\n Ook veel van de gemeentes zijn dus woedend. Je kunt de mensen niet maar op straat laten doorbrengen, dat is niet goed voor de mensen zelf, maar ook niet voor de stad. Dus is er miljoenen gestoken in noodopvang. Spekman, wethouder in Utrecht van de PvdA, die nu in de Tweede Kamer gaat zitten om deze strijd verder te kunnen voeren heeft onder zijn eigen ogen gezien wat er met de mensen gebeurt die nu \u00b4administratief zijn afgeboekt\u00b4. De verslaafde jongeren die rondhangen op Hoog Katharijne, de meiden die zich laten verkrachten voor een euro per keer. Spekman is ook woedend op de regering die ze ook nog kwalijk neemt dat ze als gemeente voor opvang zorgen. We zouden ze valse hoop geven, zegt hij, maar wat is valse hoop? Veertig procent krijgt uiteindelijk toch een verblijfsvergunning. Hadden we ze dan in de tussentijd maar in de vernieling moeten laten gaan?<\/p>\n Een filmpje van Hedda van Gennep. Akelig actueel. Een jonge homo uit Iran. Zijn vriend is al opgehangen. Hij werd ter dood veroordeeld, hij heeft het vonnis meegenomen. Maar het IND had verzuimd het te lezen, wat te zien was aan het feit dat het niet eens was vertaald. Toen dat uiteindelijk toch gebeurde zei het IND dat het te laat was om nog als nieuw bewijsmateriaal te gelden. Hij dreigt te worden uitgezet, met zijn doodsvonnis, want Verdonk denkt dat het in Iran wel meevalt als hij er maar niet mee te koop loopt dat hij homo is. Kinderen die in een gevangenis opgesloten worden, die dakloos worden, die hun onderwijs af moeten breken, die niet voldoende te eten krijgen, die niet verzekerd zijn tegen ziekte. Dat lijkt elk redelijk mens niet in overeenstemming met de rechten van het kind. Over de situatie van de kinderen gaat nu een proces gevoerd worden door Defence for Children International, daar vertelde Carla de Groot over. <\/p>\n Ondanks alles was het nog een mooie bijeenkomst, met veel van de filmmakers, de fotografen, de initiatiefnemers van de actie, de mensen die de moed hadden om zich te laten filmen en fotograferen, die hun verhaal hebben verteld. De mensen die zich hebben ingezet om ze een gezicht te geven. <\/p>\n Het is een prachtig boekje geworden, met de feiten er kort in weergegeven, door Katrien de Klein en Joost Bosland, de initiatiefnemers, mooie foto\u00b4s en een DVD van de filmpjes. Indrukwekkend. Dat ze binnenkort geschiedenis mogen zijn geworden. <\/p>\n Zondagmiddag was er een soort van feestje, bij de uitreiking van het eerst exemplaar van het mooie boekje Zesentwintigduizend gezichten. Dat eerste exemplaar had naar minister Verdonk moeten gaan maar die kwam niet. Joost Bosland zei dat ze tegenwoordig helemaal … Lees verder
\n
\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
\nEen ander filmpje, waar Nederlandse kinderen in een klas het bandje horen van hun vriendinnetje dat is uitgezet, en hun tranen niet in kunnen houden. Ik ook niet. <\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"