{"id":1658,"date":"2006-03-28T08:24:39","date_gmt":"2006-03-28T06:24:39","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/03\/28\/rekkelijke-islam\/"},"modified":"2006-03-28T08:27:06","modified_gmt":"2006-03-28T06:27:06","slug":"rekkelijke-islam","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/03\/28\/rekkelijke-islam\/","title":{"rendered":"Rekkelijke islam"},"content":{"rendered":"<p>Ik schreef het al, ik miste in <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/03\/20\/islam-in-kampen-2\/\">Kampen<\/a> net de lezing van Mohamed Ajouaou, wat ik jammer vond omdat ik net begonnen was zijn boek te lezen, <em>De moslim die ik ben<\/em>. Een boek dat tot nadenken stemt, zowel voor moslims als niet-moslims. Interessant vind ik vooral hoe Ajouaou zich een voorstander toont van een \u00b4rekkelijke\u00b4 islam, niet op te vatten als een verwaterde islam, maar als een geloof dat ruimte biedt. Ajouaou schreef op uitnodiging van <a href=\"http:\/\/www.wijblijvenhier.nl\/pages\/wijblijvenhier.php\">Wij blijven hier <\/a>een stuk waarin hij zijn stelling poneert. Ik mocht het ook opnemen. Met dank.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nMohamed Ajouaou: <\/p>\n<p>Onlangs publiceerde ik het boek \u2018<em>De moslim die ik ben, notities over een rekkelijk geloof\u2019<\/em> (maar 2006). Velen vroegen mij naar de drijfveer om zo\u2019n boek te schrijven. Een van de drijfveren is dat het de tijd rijp achtte om het verblijf van moslims hier eens goed theologisch te onderbouwen. Rekkelijkheid op dit gebied vereist het zoeken naar de ruimte die zowel de islam als de nieuwe omgeving waarin hij zich terechtkwam bieden, om in harmonie met de omgeving beleden te worden. Op basis hiervan verdedig ik de stelling: <\/p>\n<p>Het Westen biedt de islam ruimte om in alle vrijheid beleden te worden. Wij moslims zouden hier gebruik van kunnen maken\u2019.<\/p>\n<p>Ik snij deze stelling in stukken en leg uit wat ik daarmee bedoel. De kernbegrippen in deze stelling zijn: Westen, ruimte, vrijheid en beleden worden. <\/p>\n<p>Met het Westen doel ik op de seculiere omgeving met zijn hele politieke, sociale en economische systemen. De democratische rechtsorde en de scheiding van kerk en staat zijn hierbij de uitgangspunten. Deze beginselen maken het mogelijk dat geen enkele religie de kans krijgt om haar opvattingen op te leggen. Verschillende morele systemen concurreren met elkaar om de samenleving in te richten. Zowel religieuze als niet religieuze systemen kunnen daarin bedingen. <\/p>\n<p>Als we spreken van \u2018ruimte\u2019, dan is erkenning van de mogelijkheden van deze seculiere omgeving en het beseffen van de ongekende mogelijkheden van de democratische rechtstaat een belangrijke voorwaarde om die ruimte te benutten. Als wij moslims zich juist bedreigt voelen door de seculiere uitgangspunten, als we de seculiere omgeving als gevolg van dit gevoel als bederfelijk gaan beschouwen, als we de essentie van de scheiding van kerk en staat niet inzien, dan ontstaat er geen ruimte, maar benauwdheid. Dat vereist dat wij ons grondig moeten verdiepen in deze omgeving. Wij klagen er over dat de samenleving weinig weet van de islam. Her en der ontstaan talloze offensieve initiatieven om de islam meer bekendheid te geven, met soms de verborgen agenda mensen te bekeren. Maar veel urgenter is een tegenbeweging: zich verdiepen in de kenmerken van de westerse samenleving, niet alleen in de moderne tijd, maar ook terug in de geschiedenis.<\/p>\n<p>Dat het Westen ruimte aan de islam biedt, betekent overigens niet dat deze ruimte de moslims altijd wordt gegund, noch dat moslims die ruimte altijd weten te benutten. Maar die ruimte is er wel. Echter, vaak geen kant en klare product, maar waar nodig moet over gesproken worden. Godsdienstvrijheid betekent niet, om maar een voorbeeld te noemen, dat moslim arbeiders zomaar een gebedsruimte kunnen eisen en daarna ook nog een paar keer het werk terloops onderbreken om te gaan bidden. Dat is voor de werkgever en de collega\u2019s een ingrijpend iets. Daarom is overleg hierover, geduld en onderhandelen van groot belang. Er zijn natuurlijk soms ook duidelijke grenzen. Een moslimvrouw die verpleegster wil worden kan niet op basis van haar beleving van de islam ruimte claimen om niet zieke-, bejaarde- en demente mannen te hoeven wassen. Dat is discriminatie. In dit geval is de keuze van een ander beroep de beste oplossing.<\/p>\n<p>Vrijheid heeft direct te maken met de ruimte die er is. Wij weten inmiddels dat moslims in de meeste islamitische landen jaloers zijn op de vrijheid die westerse moslims hebben om hun geloof te belijden. Allereerst kunnen hier uiteenlopende islamitische stromingen naast elkaar vredig leven. Dat is in menig islamitisch land wel anders. Daarnaast is de individuele vrijheid van moslims om naar eigen voorkeuren de islam te beleven, van zeer orthodox tot zeer vrijzinnig. Op maatschappelijke vlak zien we de groei van islamitische scholen, moskee\u00ebn, islamitische organisaties, hoofddoeken, islamitische begraafplaatsen, gebedsruimtes in openbare instellingen enzovoort. Ook het grote aantal maatschappelijke projecten dat door de islamitische organisaties wordt ge\u00efnitieerd en door de overheid namens de belastingbetaler wordt bekostigd moet niet vergeten worden. Ik ken hier veel voorbeelden van. <\/p>\n<p>Dan het belijden van de islam. Daarmee doel ik niet alleen op het klassieke \u2018praktiseren\u2019 van de islam door middel van de gebeden, vasten en geloofsuitingen. Het is niet alleen het soort belijden waarmee de moslim probeert te overleven door zich \u2018islamitisch\u2019 te uiten. Ik benadruk hier het belang van \u2018maatschappelijk belijden\u2019 van de islam. Dat wil zeggen een daadwerkelijke inbreng aan de samenleving door te werken aan de maatschappelijke problemen die er zijn. Over de opbouw van de samenleving en de specifieke rol die de islam als religie hierin heeft vorm te geven. In mijn recent verschenen boek \u2018De moslim die ik ben, notities over een rekkelijk geloof\u2019 ging ik hier uitgebreid op in en gaf ook concrete voorbeelden hoe dit kan. <\/p>\n<p>Zo moet de bovengenoemde stelling begrepen worden. De kern van mijn boodschap is dat de islam vanuit een onspannen, niet-conflictueuze houding in de samenleving ge\u00efntegreerd kan worden. Dat gaat uiteraard niet vanzelf. Het vereist van de kant van de moslim enorme inspanningen die herleid kunnen worden tot twee hoofdpunten: <\/p>\n<p>1. Een existenti\u00eble inspanning. In een eerder gepubliceerd essay getiteld de \u2018perfecte allochtoon\u2019 (Trouw 6 september 2003) heb ik uiteengezet wat deze inspanning inhoudt. De kern daarvan in een metamorfose die de moslim moet ondergaan om te aanvaarden dat het nieuwe vader land op nummer 1 komt als het gaat om loyaliteit. Immers, \u2018Wij hebben u geen twee harten geschonken\u2019 meldt de Koran nadrukkelijk. <\/p>\n<p>2. Een theologische onderbouwing. En daar gaat heb ik in mijn boek De moslims die ik ben een aanzet voor gegeven. Het trefwoord in deze onderbouwing is \u2018rekkelijkheid\u2019. Vandaag de ondertitel \u2018notities over een rekkelijk geloof\u2019. <\/p>\n<p>Is dat niet een eenzijdige benadering hoor ik menig lezer zeggen? Veel aandacht en waardering voor de ruimte die een seculier staat in principe biedt voor gelovigen en andersgelovigen, maar tegelijkertijd de negatieve kanten van de situatie van moslims in dit westen minimaliseren. Zoals de slechte leefomstandigheden van veel moslims, discriminatie en racisme enzovoort. Nee daar sluit ik mijn ogen niet voor. Maar dit zijn serieuze problemen die naar mijn mening via een andere spoor aangepakt moeten worden. Wat ik in mijn boek doe, is het onderbouwen van het recht om hier te blijven.nl. <\/p>\n<p>Mohamed Ajouaou<br \/>\nTheoloog en publicist<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ik schreef het al, ik miste in Kampen net de lezing van Mohamed Ajouaou, wat ik jammer vond omdat ik net begonnen was zijn boek te lezen, De moslim die ik ben. Een boek dat tot nadenken stemt, zowel voor &hellip; <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/03\/28\/rekkelijke-islam\/\">Lees verder <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,6,21,14],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1658"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1658"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1658\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1658"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1658"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1658"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}