![\"Akexandre](\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/Euroislam1.jpg\")
\n<\/p>\n
Terwijl de ‘debatten’ over integratie nog steeds vooral gaan over migranten met achterstand, is er elders een levendige discussie gaande over de betekenis van de islam in Europa. De nieuwe moslims, zeg maar. Gisteravond was er in het KIT (Het Tropenmuseum) een lezing, als begeleiding bij de tentoonstelling Urban Islam. Het merendeel van de zaal bestond uit nieuwe moslims. Inleider Alexandre Caeiro had het over het internet als samenbindende factor tussen alle jonge moslims in Europa die op zoek zijn naar de manier waarop ze hun geloof en hun identiteit vorm willen geven. Er zijn sites bij waar dagelijks duizenden bezoekers komen. Ook fungeert het web als partnermarkt, nu de traditionele vorm van een partner vinden wegvalt.<\/p>\n
\n<\/p>\n
De hoofdgast was Tariq Ramadan. Een charismatische man. Er zijn inmiddels miljoenen moslims in Europa, zei hij, waarvan de meerderheid een Europese nationaliteit heeft. De islam is daarmee geen buitenlandse religie meer, maar een deel van het Europese landschap, net zo goed als christenen, joden en niet-gelovige mensen dat zijn. <\/p>\n
Het grote probleem: de angst voor elkaar, angst aan beide zijden. Aan de moslimkant: de angst niet werkelijk geaccpeteerd te worden, altijd als buitenstaander gezien te worden. Aan de andere kant: de angst dat de moslims niet echt willen integreren, niet echt ‘van ons’ willen worden. Die twee angsten houden elkaar in stand. <\/p>\n
<\/p>\n
De nieuwe, jonge moslims in Europa ori\u00ebnteren zich niet meer zoals vroeger op Mekka, op de bakermat van de islam, omdat de antwoorden van daar niet langer toepasselijk zijn op het leven in Europa. Jonge moslims zijn bezig met vragen als: wat hoort bij de cultuur, wat hoort bij de religie? Vaak krijgen ze daarmee ruzie met hun ouders, die geen onderscheid maken tussen oude tradities en wat de koran voor zou schrijven. Er ontstaan nieuwe islamitische stromingen die typisch thuis horen in het huidige Europa.<\/p>\n
![\"publiek\"](\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/Euroislam2.jpg\")
<\/p>\n
Ramadan is zelf een voorbeeld. Geboren in Zwitserland. Ouders afkomstig uit Egypte. Opgevoed niet alleen met Arabisch, maar ook met de Franse taal. Frans is net zozeer mijn taal als Arabisch, zegt hij. Ik ben Zwitser. Maar ik verloochen mijn Egyptische achtergrond niet. Ik ben loyaal aan de grondwet van mijn land. Dat kost me geen moeite, want die grondwet garandeert mijn vrijheid van religie. Ik drink niet, omdat het tegen mijn principes is, maar dat maakt me niet minder een Zwitser. Een moslim Zwitser. Zoals je ook protestante Zwitsers of athe\u00efstische Zwitsers hebt.<\/p>\n
We moeten ophouden om onszelf als minderheid te presenteren, om ons als minderheid te voelen, ook al hameren de media het er elke dag in dat moslims anders zijn, buitenlanders zijn, vreemden. We zijn staatsburgers. Minderheids-staatsburgers bestaan niet. De andere burgers? De zogenaamde inheemse bevolking? Wat zijn dat anders dan oudere<\/em> migranten, die er toevallig eerder waren?<\/p>\n We moeten ophouden onszelf te zien als slachtoffers en opkomen voor onze rechten, zegt Ramadan tegen zijn publiek. Geen overheid zal ons onze rechten cadeau geven. We moeten praten, ons meer uiten. En we moeten buiten hetzelfde zeggen als binnenskamers, ook de imams. We moeten meer doen aan zelfkritiek. De islam is prachtig, maar niet alles wat moslims doen is goed. Maar boven alles moeten we beseffen dat we geen minderheid zijn maar een deel van deze wereld. <\/p>\n Tariq Ramadan schreef een boek: Western Muslims and the Future of Islam. Terwijl de ‘debatten’ over integratie nog steeds vooral gaan over migranten met achterstand, is er elders een levendige discussie gaande over de betekenis van de islam in Europa. De nieuwe moslims, zeg maar. Gisteravond was er in het KIT (Het … Lees verder
\nGa ik ook lezen. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"