{"id":1699,"date":"2006-04-16T14:40:06","date_gmt":"2006-04-16T12:40:06","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/04\/16\/licht-dat-overwint\/"},"modified":"2011-12-10T01:01:19","modified_gmt":"2011-12-10T00:01:19","slug":"licht-dat-overwint","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/04\/16\/licht-dat-overwint\/","title":{"rendered":"Licht dat overwint"},"content":{"rendered":"

Licht dat ons aanstoot in de morgen,
\nvoortijdig licht waarin wij staan.
\nKoud een voor een, en ongeborgen,
\nlicht overdek mij, vuur mij aan.
\nDat ik niet uitval, dat wij allen
\nzo zwaar en droevig als wij zijn,
\nniet uit elkaars genade vallen
\nen doelloos en onvindbaar zijn. <\/em>
\n
\nLicht van mijn stad de stedehouder,
\naanhoudend licht dat overwint.
\nVaderlijk licht, steevaste schouder,
\ndraag mij, ik ben jouw kijkend kind.
\nLicht, kind in mij, kijk uit mijn ogen
\nof ergens al de wereld daagt
\nwaar mensen waardig leven mogen
\nen elk zijn naam in vrede draagt.<\/em><\/p>\n

Pasen. Gele tulpen, rozen en narcissen in de overvolle Ekklesia. Ik word gefeliciteerd. Waarmee? O ja, vijf jaar geleden, met Pasen, werd ik hier gedoopt – iemand heeft dat precies onthouden omdat het de dag voor haar verjaardag is – gedoopt met deze begeleidende tekst: Gelezen heb ik wat geschreven staat; mij toevertrouwd aan onbewezen woorden<\/em>. <\/p>\n

Hier vieren we twintig eeuwen traditie van hoop. Oosterhuis leest een gedicht van Reve:<\/p>\n

Eigenlijk geloof ik niets en twijfel ik aan alles,
\nzelfs aan U.
\nMaar soms, wanneer ik denk dat Gij waarachtig leeft,
\ndan denk ik dat Gij liefde zijt en eenzaam
\nen dat in zelfde wanhoop Gij mij zoekt
\nzoals ik U. <\/p>\n

Ton Honig, die de toespraak doet, heeft nogal moeite met Pasen, geeft hij toe, vanwege die juichende toon waarmee verkondigd wordt dat de dood niet het laatste woord heeft en dat licht en hoop het uiteindelijk winnen van de duisternis. Dan zit je net bij een goede vriendin die zich totaal omver geblazen voelt doordat haar broer plotseling is overleden. Hoezo heeft de dood niet het laatste woord?<\/p>\n

Dan helpt de Duitse theoloog Bonhoeffer die gevangen zat in concentratiekamp Buchenwald vanwege zijn verzet tegen het naziregime. Op zijn laatste oudejaarsavond schreef hij een lied: <\/p>\n

Door goede machten trouw en stil omgeven,
\nbehoed, getroost, zo wonderlijk en klaar,
\nzo wil ik graag met u mijn liefsten, leven,
\nen met u ingaan in het nieuwe jaar.<\/p>\n

Wil nog de oude pijn ons hart vernielen,
\ndrukt nog de last van leed dat ons beklemt,
\nHeer, geef onze opgejaagde zielen
\nhet heil waarvoor Gij zelf ons heeft bestemd. <\/p>\n

Hoe hij het kon, op die plek, de dood voor ogen, blijven geloven. Hij schreef: \u00b4Over eergisterennacht – toen hier weer mensen werden geexecuteerd – hoeven we elkaar niets te vertellen. Nooit zal ik het uitzicht door het celraampje vergeten op die angstaanjagende nachtelijke hemel. Vreemd hoe je in zulke uren alleen denkt aan die mensen, die je nooit zou willen missen, terwijl de gedachte aan jezelf helemaal terugtreedt of zelfs verdwijnt. Dan merk je pas hoe sterk jouw leven verbonden is met dat van anderen, dat het centrum van je leven buiten jezelf ligt, hoe weinig je eigenlijk een enkeling bent. De dood van vrienden of een dierbare voelt alsof er een stuk van jezelf is dat sterft. Daardoor weet ik dat de betekenis van het menselijk leven veel verder reikt dan de grenzen van mijn eigen lichamelijk bestaan.\u00b4<\/p>\n

Voor Jezus van Nazareth was zijn mateloze inzet voor hen die het echt moeilijk hebben ook iets dat de grenzen van zijn eigen lichamelijke bestaan te buiten ging. Niet te stuiten of te stoppen. Beter te sterven dan te sjoemelen. De kracht van die gestorvene staat met Pasen in ons weer op. Want als hij, Jezus van Nazareth, vannacht is opgestaan, dan ook onze moed om ons voor anderen in te zetten. Als hij deze ochtend is opgestaan, dan ook onze wil om zijn idealen van vrede en gerechtigheid echt in daden om te zetten. Want als hij is opgestaan, dan ook ons geloof dat de dood van mensen hun betekenis en de liefde die we met hen hadden nooit kan uitwissen. <\/p>\n

De voorbeden. We gedenken de elf die stierven in Schiphol. We bidden tegen vreemdelingenhaat die als een besmettelijke ziekte rondwaart. Voor de uitgeprocedeerden die dreigen te worden uitgezet en de hoop dat de roep om ontferming door zal zetten. En dat wij bij machte zijn om het ergste leed te verzachten. Geef ons nieuw begin en wilskracht en levensmoed. <\/p>\n

Alles zal zwichten en verwaaien
\nwat op het licht niet is geijkt.
\nTaal zal alleen verwoesting zaaien
\nen van ons doen geen daad beklijft.
\nVeelstemmig licht, om aan te horen
\nzolang ons hart nog slagen geeft.
\nLiefste der mensen, eerstgeboren,
\nlicht, laatste woord van Hem die leeft. <\/em> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Licht dat ons aanstoot in de morgen, voortijdig licht waarin wij staan. Koud een voor een, en ongeborgen, licht overdek mij, vuur mij aan. Dat ik niet uitval, dat wij allen zo zwaar en droevig als wij zijn, niet uit … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[8,145],"tags":[136],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1699"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1699"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1699\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":68408,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1699\/revisions\/68408"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1699"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1699"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1699"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}