In de vroege morgenuren van 31 mei was ik aan boord van het Turkse schip Mavi Marmara, dat deel uitmaakte van een konvooi van schepen die als doel hadden hulpgoederen af te leveren voor de bezette burgers in Gaza, toen we in internationale wateren werden aangevallen door een eenheid van Isra\u00eblische commando’s.
\n
\nOns schip was daarvoor in Turkije, een NAVO-land, ge\u00efnspecteerd door douaneagenten die bevestigden dat er geen geweren of soortgelijke wapens aan boord waren. En inderdaad heeft de Isra\u00eblische regering zulke wapens niet aangetoond. Het schip bevatte honderden burgerpassagiers, vertegenwoordigers van talrijke landen, die van plan waren met de vloot de noodzakelijkste humanitaire hulpmiddelen aan de bevolking van Gaza te brengen. Deze Palestijnen hebben te lijden onder een illegale bezetting – aanvankelijk door Isra\u00ebl ingesteld in 2005 en stevig uitgebreid vanaf begin 2009 – een bezetting die door Amnesty International “een flagrante schending van internationale wetgeving” is genoemd.<\/p>\n
De passagiers op ons schip – onder wie gekozen volksvertegenwoordigers, diplomaten, professionele mediamensen en mensenrechtenactivisten – voegden zich bij de vloot omdat ze een gebaar van vreedzaam protest wilden maken. De machtige Isra\u00eblische marine had gemakkelijk bij daglicht onze boot kunnen naderen en aan boord kunnen gaan, of kunnen kiezen voor niet gewelddadige manieren om ons schip onklaar te maken. In plaats daarvan kwamen de Israelische militairen met een nachtelijke aanval, met zwaar bewapende commando’s. Toen we werden aangevallen volgden er schermutselingen van sommige passagiers met de soldaten die aan boord kwamen, sommigen gebruikten takken en anderen andere voorwerpen die in de buurt lagen. De commando’s en mariniers schoten en doodden ten minste negen burgers en talloze anderen raakten ernstig gewond. Anderen worden nog steeds vermist. Het volledige dodental moet nog steeds worden vastgesteld.<\/p>\n
Ik vreesde voor het leven van mijn medepassagiers toen ik hoorde dat er aan dek schoten werden gelost en ik zag later dat de lichamen van verscheidene mensen die waren gedood naar binnen werden gedragen. Ik verwachtte eigenlijk dat de soldaten in de lucht hadden geschoten, of op benen hadden gericht, maar in plaats daarvan zag ik lichamen van mensen waarvan duidelijk was dat ze meerdere keren in het hoofd of in de borst waren geschoten.<\/p>\n
Toen het voorbij was namen de Isra\u00eblische soldaten het commando van onze schepen over, ontvoerden ons illegaal terwijl we in internationale wateren waren, sleepten ons naar de haven van Ashdot en arresteerden aan boord iedereen van ons.<\/p>\n
De Isra\u00eblische regering heeft al onze spullen in beslag genomen, video-apparatuur, harde schijven met foto-opslag, telefoons en notebooks. De journalisten die aan boord van mijn schip waren werden gevangen gezet zodat ze dagenlang niet konden spreken over wat er gebeurd was. Ten gunste van Isra\u00ebl heeft de USA in de Veiligheidsraad van de Verenigde naties geprobeerd een volledig, onpartijdig internationaal onderzoek naar het incident te blokkeren.<\/p>\n
Niettemin heeft de wereld al in een vroeg stadium uiting gegeven aan verontwaardiging over dit basale feit: er is geen rechtvaardiging voor het in gang zetten van een dodelijke commando-aanval op een humanitair hulpkonvooi in het holst van de nacht.<\/p>\n
De Isra\u00eblische regering ontkent dat de straf-blokkade van Gaza de oorzaak is van de ontberingen van de burgers daar. Terwijl hun woordvoerders zich inspannen verwarring te zaaien in de media, is de waarheid duidelijk voor iedereen die bereid is het te zien. Zeer gerespecteerde mensenrechtenautoriteiten zijn het er massaal over eens dat de Isra\u00eblische regering vanwege het niet erkennen van de legitimiteit van de gekozen Hamas-regering een beleid voert dat Human Rights Watch “een collectieve bestraffing van de burgerbevolking” noemt. Iets wat volgens internationale wetten illegaal is.<\/p>\n
Over de vloot waaraan ik deelnam zegt de Isra\u00eblische regering dat ze ons zouden hebben toegestaan de hulpgoederen Gaza binnen te brengen over land, als we het maar “via ge\u00ebigende kanalen” aan ze hadden voorgelegd. Maar de “ge\u00ebigende kanalen” die Isra\u00ebl bedoelt zijn zeer strenge checkpoints die herhaaldelijk medische hulpmiddelen van de Wereld Gezondheid Organisatie hebben afgewezen en die leveringen van voedselhulp van de Verenigde Naties hebben geweigerd of vertraagd. Die “ge\u00ebigende kanalen” zijn nou juist de bron van de humanitaire crisis.<\/p>\n
Isra\u00eblische woordvoerders houden vol dat de Gaza Freedom Flotilla een provocatie was. Dat was het, zoals burgerrechtenactivisten in het Amerikaanse zuiden in de niet voor hen bedoelde lunchgedeelten gingen zitten om de voorstanders van apartheid te provoceren, of zoals alle geweldloze protesten tegen niet legitieme daden van een regering per definitie provocaties zijn. Waar een illegale bezetting bestaat is het leveren van hulp aan burgers een verboden handeling; de intentie van ons humanitaire hulpkonvooi was, dat onrechtvaardige verbod te schenden.<\/p>\n
Ten minste negen van mijn medepassagiers werden gedood door het Isra\u00eblische leger vanwege onze poging de ban op het leveren van hulp te breken. Veel meer Palestijnse burgers zijn doodgegaan als gevolg van de bezetting zelf. Wat met onze vloot gebeurde, gebeurt dag in dag uit met de mensen in Gaza. En dat zal pas ophouden als de internationale wetgeving van toepassing is voor alle landen, inclusief Isra\u00ebl.<\/p>\n
Iara Lee is a filmmaker and a co-founder of the San Francisco’s Caipirinha Foundation
\nRead more<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
In de vroege morgenuren van 31 mei was ik aan boord van het Turkse schip Mavi Marmara, dat deel uitmaakte van een konvooi van schepen die als doel hadden hulpgoederen af te leveren voor de bezette burgers in Gaza, toen … Lees verder