Albert Benschop, socioloog, houdt zich bezig met het internet en met dat nieuwe fenomeen, de weblog. Is dat nou een uitvinding die net zo revolutionair is als de boekdrukkunst, of is het vooral een onnoemelijke hoeveelheid kletspraat? Benschop staat daar ergens tussenin, zegt hij in het NRC van 6 mei. <\/p>\n
Weblogs: het meest vrije medium, gratis, een kind kan de was doen, je hoeft je nergens te registreren, je kunt er in principe alles op kwijt en ook de minder geletterde groepen hebben daarmee een medium; een soort van emancipatie dus voor een groep die anders nauwelijks aan de bak komt.
\n
\nEn met nadelen. Met de explosieve groei van het aantal blogs daalt het aantal lezers, blogs worden vooral in stand gehouden door andere bloggers die naar elkaar doorlinken en het krijgt daardoor gauw iets incestueus. En veel bloggers houden er ook weer mee op, het gemiddelde leven van een blog is 2,5 maanden. Bovendien, anders dan in andere media het geval is, ontbreekt meestal de systematische structurering van de informatie. Je kunt wel op ’tijd’ doorzoeken, maar veel minder goed op thema. Een hype, maar zoals bij elke hype zal er wel iets duurzaams van overblijven. <\/p>\n
Of weblogs maken dat minder mensen de krant lezen? Benschop gelooft van niet. De lezers van GeenStijl.nl, een van de bekendere ’treitersites’, lazen al bijna geen kranten. Het is een andere markt, met andere gebruiken. Gebruikers reageren eindeloos op elkaar, buitelen over elkaar heen, willen elkaar overtreffen in stoutmoedigheid van opvattingen en dat uiteraard meestal anoniem. ‘ De toiletmuren van het internet’, citeert Benschop The Economist. Maar er zijn ook sites die zich op de rand van de journalistiek bewegen. En dan is het wel degelijk concurrentie voor de inkt-op-dode-bomen, wat de kranten zijn. <\/p>\n
Weblogs en sites zijn wel degelijk een nieuw medium in wat je als een soort virtuele burgeroorlog kunt zien. Zowel de aanloop naar de moord op Van Gogh, Benschop las zeer verontrustende teksten van ene Abu Zubayr die op een Marokkaanse site opereerde – en later Mohammed B. bleek te zijn. En na de moord verschenen de bijna onverbloemde oproepen op andere sites om moskeeen in brand te steken. En dan het liefst te blussen met benzine. Toen werd het bijna onvermijdelijk dat er inderdaad moskeeen in de brand gingen, zegt Benschop.<\/p>\n
Moet de overheid dan zulke sites sluiten? Dat gaat moeilijk, vind hij. De controle zal door weblogs en sites zelf moeten komen. Ze moeten hun eigen regels en codes verscherpen. Zoals ook al is gebeurd, zowel bij GeenStijl.nl als bij de grote Marokkaanse sites. ‘ Weblogs en disussiesites moeten nu hetzelfde proces doormaken als waar kranten een eeuw geleden doorgingen. Er is een soort beschavingsoffensief nodig, maar dan van binnenuit, door henzelf te organiseren. Weblogs en discussiefora zullen hun eigen stukje van de digitale snelweg zelf schoon moeten houden. Vrij van haatzaaien, bedreigingen en liefst ook van die hele ellendige cultuur van grote bekken waarin ongeremde agressie de boventoon voert’. Het is mogelijk om het internet wel te gebruiken voor nuancering, en bijdragen met feiten op een rijtje, en is het mogelijk om transparant te zijn over sancties en regels. <\/p>\n
Of Benschop vindt dat de anonimiteit opgeheven zou moeten worden? Dat werkt contraproductief, zegt hij, daar jaag je mensen mee weg, ook mensen die een reden hebben om anonimiteit te behouden, zoals op homosites, maar je zou wel aan registratie kunnen doen, zodat de webmaster wel de identiteit van de gebruikers kent. Of er na een ‘beschavingsoffensief’ nog mensen over zouden blijven – jawel, de meeste mensen willen wel bij een levendige virtuele gemeenschap horen, waarin ze elkaar met wederzijds respect behandelen en vinden het goed dat daarvoor de nethufters buiten de deur worden gehouden. Aldus Benschop. <\/p>\n
Voor mij, die twee jaar geleden geheel onbevangen met mijn nieuwe weblog afdaalde in het onderwereldje van het internet, interessant om te lezen. Ik had het gevoel het wiel zelf uit te moeten vinden: hoe hou je het doel van je weblog nog vast zonder overwoekerd te worden door de bijverschijnselen, waar leg je de grens tussen openheid en te veel misbruik door, inderdaad, de nethufters, die een openstaand weblog graag willen annexeren voor hun eigen doelen. Hoe hou je een lijn vast tussen helemaal geen mogelijkheid voor reacties en een onder de voet gelopen chatbox waar geen verstandige discussie meer mogelijk is. Ik ga die Benschop maar eens even op-googelen en kijken wat hij nog meer te zeggen heeft. Zijn onderzoek heet Kroniek van een aangekondigde politieke moord. <\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Albert Benschop, socioloog, houdt zich bezig met het internet en met dat nieuwe fenomeen, de weblog. Is dat nou een uitvinding die net zo revolutionair is als de boekdrukkunst, of is het vooral een onnoemelijke hoeveelheid kletspraat? Benschop staat daar … Lees verder
\nIk ben redelijk tevreden over de middenweg die ik heb gekozen, maar het blijft een vraag. (Zie spelregels, hier <\/a>en hier<\/a>) <\/p>\n