\nDit is mijn gewone schrijftafel met stapels rekeningen en gewone post en de spullen van Stichting Kifaia plus de laptop waarmee ik de foto’s uit mijn camera haal. En veel dat nog moet worden uitgezocht, gedaan, beantwoord. Er achter bakjes, mappen en ordners. <\/p>\n
Bie beklaagt zich op zijn blog <\/a>over de lange lappen teksten over de wereld die je wel gelezen wilt hebben maar die je nooit wilt lezen. Nou dat lezen is geen probleem, dat doe ik al sinds de kleuterschool dwangmatig. Maar dan. Ik knip en scheur om te bewaren en te gebruiken. Dat komt aan op opbergen. Boeken zijn nog te doen, die hebben een kleur en een rug, waardoor je ze ook als ze niet op de plaats staan nog wel kunt vinden. Maar papier, knipsels, dat is erg. <\/p>\n Het grote voordeel van papier is dat het plat is. Er kan dus veel papier in een huis. En dan moeten jullie er even bij bedenken dat ik kort geleden net weer drastisch heb opgeruimd en vele stapels heb weggewerkt naar de vulnis of naar de mappen en lades. Het is wel eens erger. De trap is even leeg, bijvoorbeeld. Dit is het, zonder aan de verleiding toe te geven het nog effe wat te verschuiven om het wat decoratiever te maken. <\/p>\n PC tafel met links de stapel nog te doen voor het weblog. Aan de muur de knipsels voor tentoonstellingen waar ik nooit heenga. <\/p>\n Een van de twee lades met hangmappen voor knipsels en dossiertjes als ‘Verdonk’, ‘Hirsi Ali’, ‘integratie’ of ‘islamofoben’. <\/p>\n Stapels voor de Eerste Kamer en de SP<\/p>\n Ongeregelde tijdschriften zonder vaste plek, nog uit te zoeken<\/p>\n Doos met oude knipsels en verse stapel Eerste Kamer<\/p>\n Naast bed, nog te lezen, inclusief lange lappen<\/p>\n Al gesorteerd maar nog niet in de juiste ordners en mappen<\/p>\n Keukentafel, post, gesorteerd maar nog niet mee naar boven<\/p>\n Josephientje op haar vaste plek in de papierla. Zij waakt er voor dat ik niet te veel uitprint want ik moet het papier onder haar kont vandaan trekken en dat vindt ze zelden goed. Ook bijt ze me in de elleboog om me te waarschuwen voor een muisarm als ik te lang achterheen achter de PC zit. My personal assistent<\/em>. Een topkat. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dit is mijn gewone schrijftafel met stapels rekeningen en gewone post en de spullen van Stichting Kifaia plus de laptop waarmee ik de foto’s uit mijn camera haal. En veel dat nog moet worden uitgezocht, gedaan, beantwoord. Er achter bakjes, … Lees verder
\n
\nIk ken dat. Wat blijft liggen voor later alleen komt later altijd later of nooit. Anders dan menig andere blogger voor wie het internet een vervanging is voor de kranten (zie hieronder) lees ik veel, al is het maar diagonaal. Vier kranten per dag, de meeste weekbladen, en dan nog de speciale bladen over en uit Palestina\/Israel, Soemoed, De Brug, News from Within, Challenge, Toi, de Tribune, de Spanning, Eutopia (moet ik het ook nog over hebben), Zem Zem, Roodkoper, Al Ahram en Haaretz (wel op internet). Contrast (wou ik ook nog wat over zeggen), dan heb ik nog uit een oude loyaliteit het Tijdschrift voor Genderstudies, elke keer als ik dat toch maar eens wil opzeggen komt er net weer iets dat me wel interesseert. Plus nog het een en ander aan ongeregelds. En dan lees ik af en toe ook nog wel een boek. Leve het vliegtuig, waar ik vaak in zit, en waar ik altijd een stapel van de lange lappen door kan werken. En de trein. Waar ik nog wel eens word bekeken: wat zit dat mens toch te scheuren. <\/p>\n
\nHet nadeel van papier is dat het plat is. Verkeerd of niet opgeborgen vind je het dus in geen vijf jaar meer terug.
\nInternet is reuze handig. Behalve als je ook nog alles print wat je moet bewaren of in de trein wilt lezen. Van Clara kreeg ik net een prachtige overzichtsfoto van de grote tafel in haar huis, en hoe die er nu uit ziet. Die mocht ik helaas niet op mijn weblog zetten. Bracht me wel op een klein ideetje voor een eigen reportage. Bij mij is het niet \u00e9\u00e9n tafel, maar stapels in de werkkamer, op de trap op weg naar boven of beneden, naast het bed, en op de keukentafel naast de voordeur waar de eerste schifting van de post plaatsvindt. Dan heb ik het dus nog niet over de stapels op mijn werkkamer op het Binnenhof en de stapel in de postkamer die straks op me ligt te wachten. <\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n