{"id":1745,"date":"2006-05-15T07:19:23","date_gmt":"2006-05-15T05:19:23","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/05\/14\/dagboek-15-mei-2006\/"},"modified":"2006-05-15T07:35:00","modified_gmt":"2006-05-15T05:35:00","slug":"dagboek-15-mei-2006-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/05\/15\/dagboek-15-mei-2006-2\/","title":{"rendered":"Weblogs en beschaving (2)"},"content":{"rendered":"

Ik ben met Clara Leg\u00eane in gesprek over de mogelijkheden van het weblog. Lees het vorige stuk<\/a>, en haar reactie. <\/p>\n

Ik zou wel meer gesprekken en discussies willen op dit weblog, Clara. We hebben het er wel eens over gehad. Soms lukt dat ook aardig.
\n
\nAchter \u2018dagboek 14 april\u2019 <\/a>zit een prachtige gedachtenwisseling over de relaties tussen Marokkaanse vrouwen en mannen, waar ik zowat mijn adem bij inhield. Niet een \u2018wie heeft er gelijk gesprek\u2019, maar echt een poging om samen wat uit te zoeken.<\/p>\n

Zo\u2019n discussie op 18 april<\/a>, over de verhouding tussen activisme en partijpolitiek werd er bijna een. Daar lukte het bijna om over de wederzijdse irritatie heen tot een gedachtenuitwisseling te komen waar je allemaal beter van wordt \u2013 helaas liet de \u2018tegenpartij\u2019 het boos afweten. Maar voor mij zijn dat de momenten dat ik de meerwaarde zie van een weblog, boven het gegeven uit dat het een interessante bron van informatie kan zijn. Dat we de mogelijkheid om op elkaar te reageren constructief gebruiken \u2013 en er voor mij iets uitkomt dat ik niet in mijn eentje had kunnen bedenken, of een aanleiding krijg aangereikt te proberen iets te formuleren of door te denken wat ik anders niet zou hebben gedaan \u2013 dat vin d ik de moeite. Dat wat met een echt gesprek soms ook gebeurt, wat een vriendin van me \u2018fietsen naar de maan\u2019 noemde \u2013 dat was niet naar de maan, uiteraard, maar ze bedoelde de vrijheid om zonder censuur, zonder angst voor afwijzing, hardop te mogen denken en door de ander ergens uit te komen waar je elk apart nooit was gekomen. Dat lukt natuurlijk niet elke keer, en op een weblog is het moeilijk.<\/p>\n

Soms wordt het geen gesprek en blijft het al in welles nietes hangen. Met het stukje over Dijkstal en Scheffer, 10 mei<\/a>, werd het niks. Zoals ik zei: ik had de verschillende meningen beter kunnen beschrijven zodat mensen die er niet bij waren geweest mee hadden kunnen denken. Maar of het dan wel leuk was geworden, ach, als ik aan de kant van de struisvogelpolitiek wordt geplaatst heb ik al geen zin meer want ik hoef me niet te verdedigen en kennelijk voelde de mevrouw aan de andere kant zich met mijn opmerking over autochtonen ook al in een hoek gezet. Dan is het al afgelopen voordat het is begonnen, en lukt het zelden meer nog een echt gesprek vlot te trekken.<\/p>\n

Voor mij maakt het niet speciaal uit of iemand het met me eens is of niet, zolang er maar een wil is om iets uit te zoeken. Daar schort het in het internetwereldje ontzettend aan. Daar wordt onder discussie voornamelijk bedoeld het geven van een mening. En onder een \u2018open discussie\u2019 het ongehinderd door welke norm dan ook geven van een mening. Meningen op zich zijn zelden interessant, meningen gaan per kilo voor een kwartje weg. Meningen worden pas interessant als iemand denkt, tsjonge, hoe komt het nou dat jij zo anders denkt dan ik. Leg dat eens uit. Vanuit welke ervaring of kennis denk je dat. Een gesprek, anders dan een spelletje ping pong met meningen wordt het pas wanneer iemand de moeite neemt om zich te verdiepen in wat iemand anders zegt, kritisch, als je wilt. Zo gauw ik word beticht van van alles wat ik helemaal niet vind en helemaal niet heb gezegd is het voor mij al afgelopen. En dat gebeurt in zogenaamde discussies op het net om de haverklap. Dan wil ik uit plichtsbetrachting nog wel de moeite nemen om daar even op te antwoorden, soms alleen maar omdat ik vind dat je onzin niet onbeantwoord mag laten omdat al die beweringen en projecties een eigen leven gaan leiden op het internet. Maar mijn hart is er dan niet in, dat is duidelijk.<\/p>\n

Inderdaad is echte uitwisseling ook in gewone face to face gesprekken niet altijd simpel, Clara, zoals je zei. In mijn vroegere werk was ik vaak als docente of groepsbegeleidster degene die structuur aanbracht in de gesprekken, het mocht er best heftig of emotioneel toegaan, maar altijd zorgde ik er in die situatie voor dat niemand meer beschadigd naar huis ging dan zij was gekomen, en zorgde ik er ook voor dat er echt werd geluisterd. Dat lukt op een weblog veel minder en soms frustreert me dat nogal. Er zou zoveel meer mee kunnen, denk ik, omdat er zoveel verschillende visies mogelijk zijn op de onderwerpen die hier ter sprake komen, en omdat het zo spannend is dat je er mensen mee kunt bereiken die je anders niet tegenkomt. <\/p>\n

Nog een punt dat ik heb bedacht naar aanleiding van jouw bijdrage. Wat er hier ook wel eens misgaat is dat ik tegelijkertijd \u2018partij\u2019 ben en \u2018moderator\u2019. Meestal stoort dat niet, het is mijn weblog waar mensen de gelegenheid krijgen om te reageren of iets te vragen, en ik meestal ook weer wat terug zeg, het stoort wel als we een echte discussie proberen te maken, en zeker las iemand boos op mij is en ik eerlijk gezegd ook minstens geirriteerd. Dat was niet zo bij de discussie over de Marokkaanse mannen en vrouwen, omdat ik daar geen partij in ben, en vooral \u2018gelegenheid\u2019 wenste te geven, in die andere discussies, met een boze Leo en toen een boze Maria was ik wel partij. We zouden eens een experimentje kunnen doen, en een discussie op touw zetten waarbij ik in ieder geval niet tegelijk partij en moderator ben. Hoe dat technisch moet weet ik niet, maar we kunnen er eens over denken. Vind jij vast wel leuk, omdat jij ook zo bezig bent met bedenken wat er met een weblog wel en niet kan. <\/p>\n

Ik zal je link naar gesprekstechnieken eens bezoeken. Maar techniek helpt natuurlijk alleen als een gesprek echt de bedoeling is. Daar moet ook de wil voor zijn. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ik ben met Clara Leg\u00eane in gesprek over de mogelijkheden van het weblog. Lees het vorige stuk, en haar reactie. Ik zou wel meer gesprekken en discussies willen op dit weblog, Clara. We hebben het er wel eens over gehad. … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1745"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1745"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1745\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1745"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1745"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1745"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}